Sunshine Quotes For Instagram Novels & Stories

Halos araw-araw High-end ang bukambibig lalo na si Stell. Unang refresh ko palang sa inst-gram ko, bumungad kaagad sa akin ang post ni Stell na nature tapos si haring araw ang bida. Naglagay pa siya ng caption na 'it's a great day, I hope you have a great day,' na inani nang mga reacts ng nitezens. Nag one hour na ang post at dinumog na ito ng mga comments sa comment section kung saan ba raw iyon na lugar.

Masuyo niya pa iyung hinalikan bago tumayo at niyakap ako ng mahigpit. "Thank you Sunshine! Ako na siguro ang pinaka-maswerteng tao sa mundo. Alam mo ba kung gaano ako kasaya tuwing gumigising sa umaga na ikaw ang una kong nasisilayan? Alam mo ba kung gaano ako kasaya noong mga panahon na nasa tabi kita palagi habang nagpapagaling ako dahil sa aksidente. Kung alam mo lang, ikaw ang nagbigay ng kulay sa buhay ko! Mahal na mahal kita at gusto ko ngayung araw ding ito, sabay tayong manumpa sa harap ng Diyos na magsasama at magmahalan habang buhay." madamdamin nitong wika sa akin. Lalong nag-uunahan sa pagpatak ang luha sa aking mga mata. Luha na simbolo ng kaligayahan.

Nilapag ko sa table ang camera bag na dala ko. I order coffee and set of hotdog, bacon and rice. Napupuno ang restaurant ng mga traveler at ibang tao. While eating I look at the sunset who's shining in my direction. Between sunrise and sunset, I always love sunrise because it gives me hope, that every darkness has its light. And every problem has its solution. Its like calling me that after the rain are rainbow. I spend my day, taking a picture of places in Laguna area. Every trees that I take give me comfort, every scenery felt so good. And every falls are endless.

Ngumiti siya, bahagyang yumuko, at marahang hinalikan ako sa labi. “I’ll miss you more. Pero alam kong masaya ka roon. Send me pictures, okay? I want to see my sunshine on the beach.” Kinabukasan ay maaga akong nag-impake. Dalawang swimsuit, ilang summer dresses, sketchbooks, at siyempre, sunscreen. Habang nag-aayos ako, patuloy sa pagri-ring ang group chat namin. Puro emojis, memes, at plano kung sino ang unang magpapa-picture sa buhanginan.

Napangiti ako sa maliit na bungisngis n’ya para bang binibigyan ka ng assurance nito na p’wede kang maging masaya. I cleared my throat before I start singing, while caressing his head. “You are my sunshine, my only sunshine. You make me happy when skies are grey. You'll never know, dear, how much I love you. Please don't take my sunshine away.” Sa tuwing katabi ko si Ally nawawala ang pagod ko. Sa tuwing masisilayan ko ang nakangiti n’yang mga labi at mata parang nagagamot ang sugatan kong puso.

At hindi ko alam kung saan ako kumuha ng lakas na loob para pantayan ang tingin niya sa akin. Marahan siyang tumango. “I am. I want to be your sun. To make you blush. The one who gives you energy so you can start your day with strength. To be your light so you can have full vision of your path, so I can accompany you in the dark with security and peace because with me, I'll promise you will be safe.” mahaba niyang sabi habang hinahaplos ang aking pisngi. “But the sun gives irritation to my skin. Minsan nakakapaso ang sinag niya kaya ni minsan hindi ko rin nagustuhan ang araw.”

Muli akong nagpokus sa paglubog ng araw dahil mas gumaganda pa ang kulay ng langit habang papalubog ito. Nagmimustulang kahel na langit na ito kaya naman sobrang sarap sa matang panoorin habang tuluyang nawawala na ang araw. 'May every sunrise holds more promise and every sunset holds more peace.'