Kakaiba ang karanasan kong basahin ang 'Isang Anghel'. Ang kwentong ito ay tila puno ng mga simbolism at metafora na mahirap ihiwalay, ngunit ang mga kritiko ay tila tila nahuhumaling dito. Nang maglaan ako ng oras upang sipatin ang mga pagsusuri, napansin kong maraming opinyon ang umikot sa paglalakbay ng karakter patungo sa sariling pagtanggap at ang mga pagsubok na kailangan niyang daanan. Ang kwento ay hindi laging masaya; madalas itong may malungkot na tono na nagdadala ng pagninilay-nilay sa mga mambabasa. Ito ay isang akdang pumipilit sa atin na tingnan ang mga masalimuot na relasyon, kung paano tayo bumubuo ng koneksyon sa iba at sa ating sarili, at bakit mahalaga ang pag-unawa sa ating mga kahinaan.
Ang mga kritiko rin ay madalas na nag-uusap tungkol sa tulad ng pag-unlad ng karakter. Para sa akin, tunay na nakakamanghang makita kung paano nagbabago ang mga tao sa kanilang mga karanasan. Ipinakita ng aklat na ang bawat hakbang na ating ginagawa ay may dahilan, at na kahit ang mga pagkakamali ay may halaga. Sa katunayan, sinabi ng ilan na ang 'Isang Anghel' ay nagbibigay ng pag-asa sa kabila ng mga pagsubok at kalungkutan na dinaranas ng pangunahing tauhan. Saan man manggaling ang lahat ng ito, siguradong mapapaisip ka habang binabasa mo ang aklat na ito.