Suspense Novels & Stories

Kade Knightbane, 28, is an arrogant, mischievous assassin. He has never believed in love, until he is hired by Mayor Rodolfo Montemayor to protect his only daughter. Madeline Montemayor, 20, is innocent, sheltered, and devoted to the church. As the mayor’s daughter, she has been preparing to become a nun, determined to offer her life to God and remain untouched by the world outside the convent. Kade meets Madeline while protecting her inside the convent. At first, he is fascinated by her modest and gentle nature. But fascination soon turns into an obsession he can no longer control. When the mayor’s enemies threaten Madeline’s life, Kade makes a dangerous decision. Instead of keepin

Sa loob ng sasakyan, tahimik siya nang ilang minuto bago nagsalita. “Bestie.” Napatingin ako sa kaniya. “Hmm?” “Alam mo bang kung ordinaryong tao lang tayo, matagal na tayong sumuko?” Napangiti ako nang kaunti. “Hindi naman tayo ordinaryong tao.” “True. May kidnapping, secret contracts, murder mystery, illegal property transfers, underground basement…” “Hindi pa confirmed ang murder.” “Okay, fine. Suspicious death.”

"TUMIGIL KAYO! HORROR ANG PELIKULA,HINDI COMEDY!!!!" . . . . . ~~~~~~~THE END

Chapter 12 Fear 2 weeks ago Chase and I went to a mall to watch movie but after that movie we saw Claudeth whose looking at Chase angrily. I can't figure out what's really happening to the both of them because Chase look at me worriedly and there, Claudeth look at me with furiously. I don't want to be the third wheel maybe they are both girlfriend and boyfriend. Sa buong buhay ko hindi pa ako kinabahan ng ganon. Maybe I don't fear fights but that time I

Anito tsaka sa pangalawang pagkakataon ay hindi ako hinayaang makapagsalita at basta lang mabilis na lumakad palayo sakin tsaka sumakay ng elevator. Tulala akong nakatayo lang doon na kahit ilang segundo na ay nanatili pa din akong nakatingin sa kawalan. Pagak akong napatawa tsaka napailing sa nangyare, masama ang loob ko ng pumasok akong muli sa unit at pabagsak akong umupo sa couch. Nahagip ng mga mata ko ang fresh orange juice na hindi man lang nainom ni Neon. Naiiyak ako sa inis dahil wala man lang akong nakuhang sagot sa kanya, pakiramdam ko ay may itinatago siya sa akin and I am starting to doubt everything.

"Ikaw na, Zephyr." Napahinga ako nang maluwag. Akala ko nakaligtas na ako. Pero hindi ko napansin ang tahimik na pagbabago sa ekspresyon ni Zephyr. Kumuha siya ng card mula sa gitna. Mabagal niyang tiningnan ang hawak niya. Spade. At sa pagkakataong iyon... Hindi ko alam kung bakit bigla akong kinabahan.

Sa inis ni Austin ay umalis ito sa kwarto ng mga kaibigan ngunit malakas ang naging pagsara nito ng pinto na ikinagulat nila Polaris. Ibinagsak ni Austin ang bag na dala sa sofa, hirap man na mahiga dahil sa mga tinamong sugat sa likod at mga braso ay nakuha naman niya na mahiga nang maayos, sa malambot at mahabang sofa. Nakatitig siya sa kisame at maraming bagay ang patuloy na gumugulo sa isip niya, hanggang sa hindi niya namalayan na nakatulog pala siya. Napuyat siya kagabi kakabantay sa paligid, relyebo sila nina Orion at Sid, hindi siya mapanatag dahil sa nangyaring pagkidnapp kila Mari. Sigurado siyang kahit anong oras ay puwede ulit mangyari ang bagay na iyon.

Ilang saglit lang ay napunta ang atensyon ng lahat sa exit dahil may isang imahe na lumabas doon at tila chill na chill habang naglalakad, hawak ang isang libro. Hindi ko maiwasang mapangiti dahil sa kayabangang taglay ng awra ni Augustine habang kampanteng naglalakad. Ang isang kamay ay nakahawak ng baril, umuusok pa nga ang nguso nito. He's walking with no emotions. And even bruises on his skin, there's none. Sobrang linis pa rin niyang tignan at hindi man lang ata nahirapan. Pinatunog na ulit ang gong senyales na kumpleto na ang mga libro.

Pero ang ikinatatakot ko ay paano kung magkatotoo nga ang mga suspetsa nila? Sinandal ko ang ulo ko sa sofa at tumunganga lang sa kisame. Ramdam ko ang pamumugto at pananakit ng mga mata ko. Hindi ko alam kung gaano ako katagal naghintay pero unti-unting bumigat ang mga talukap ko at nakatulugan ko na ang paghihintay. Nico’s POV

“Ngunit kahit malalaman nila, hindi nila tayo maaabutan. Ang bawat hakbang natin ay may plano. Ang bawat ruta ay may back-up. Ang bawat minuto ay monitored. Basta hawak ko ang sitwasyon.” Ngunit sa loob ng isip niya, alam niya ang posibilidad: Jane at Victor ay hindi basta susuko. Maaaring may mga mata sila sa paligid ng apartment. Maaaring may nagtatago sa kalsada, nagbabantay sa bawat galaw ng sasakyan nila. Ang suspense ay parang kumakapit sa bawat segundo isang nakatagong banta na puwedeng lumabas kahit kailan.