Suspense Novels & Stories

Pero ubo pa rin ito ng ubo at medyo disoriented. Hydrus filled his lungs before he confronted the trespasser. He remained unmoving behind her back. Binabantayan niya baka bigla na lamang itong malagutan ng pulso, madamay pa siya. He wondered why the mysterious woman became suicidal all of a sudden? “Now tell me what are you doing in here, you hoodoo? Hindi ka lang pala lunatika, suicidal ka na rin at teritoryo ko pa ang gagawin mong crime scene!”

Dahil alam niyang kahit hindi ito direktang nagsasabi, binabago na ng mga problemang dala niya ang takbo ng buhay nito tapos pinapirma pa niya ng agreement. Maya-maya pa, siya rin ang unang nagsalita. “Sino ba ang mga suspect mo?” Hindi agad sumagot si Brent. Nagpatuloy lang siya sa pagbabasa ng dokumento, saka marahan iyong ibinaba bago nag-angat ng tingin. “Candice,” aniya, mababa ang boses, “lahat ay suspect basta may motibo. Kaya palagi kong sinasabi na huwag kang magtiwala.”

“Hindi sila ganun.” Pero kahit anong pilit kong i-deny, bumabalik pa rin sa isip ko ang mga eksenang nakita ko—yung mga biglaang katahimikan kapag papasok ako sa isang kwarto, yung distansyang pilit pero halatang may tinatago, at yung tensyon na hindi mo maipaliwanag pero ramdam na ramdam mo. Napaupo ako sa kama, napahawak sa sentido ko habang sinusubukang ayusin ang gulong tumatakbo sa utak ko. This is not just about suspicion anymore. This is about something that could destroy everything if proven true.

Maluwag na ulit ang kalsada kaya naman matapos nitong bumusina ay umalis na nga ito. Nakatayo pa rin ako roon sa gilid ng aking kotse habang paulit-ulit kong binanggit sa aking isip ang huling mga katagang binitiwan niya. Ngayon lang din ako nakaramdam ng gano'n katinding paghanga sa isang lalaki. Ni-minsan kasi ay hindi pa ako nagkaroon ng boyfriend dahil natatakot akong malaman ni dad at baka itakwil pa ako. Kaya naman nang mga sandaling iyon ay ipinagdarasal ko rin na sana nga ay magkatagpo pang muli ang landas namin ni Dr. Hernandez.

At aaminin kong bukal sa loob ko ang mga sinasabi ko dito. Napansin ko ang kakaibang ngiti sa mga labi ni Orson. Nagpakawala muna ito nang marahas na hininga at awtomatikong nag-tama ang aming paningin. At sa ganoong posisyon, para akong timang na nakatitig sa maitim nitong mga mata. Hindi ko alam kung ano'ng nais na ipahiwatig ng mala-gabi nitong mga mata. The mystery behind his eyes is unreadable. Wala sa sariling nahaplos ko ang makinis nitong mukha. Pero, nanatiling nakakapit ang isa kong kamay sa batok nito. Dumukwang kasi siya para kunin ang nahulog kong tsinelas pambahay.

Kailangan kong gumawa ng kapani-paniwalang dahilan. "Ah..." "Nakikiusyoso lang po." "Mahilig po kasi ako sa thriller..." "Suspense..." "Action..." Napakunot lalo ang noo niya. "Yun pa." "Isinuong mo ang sarili mo sa building na malapit nang bumagsak." "Tapos nakapagligtas ka pa ng dalawang tao." "Isang matanda." "At isang bata." "Paano mo nagawa iyon?"

Kung pababagsakin ko ang organization, damay-damay ang lahat. Si Gertrude? Hindi ko pa maibigay ang buong tiwala ko. Si Hj? Tuso siya. Sundalo ito at magaling magmanipular ito. Si Beatrice? Ganoon din ito. Mahirap hulaan ang bawat galaw niya. Si L.A, siya ang suspect ko. Napahawak ako sa aking ulo. Ang nangyari kay Tita Ann. Gawa-gawa lang ba iyon? Napaka imposible na hindi ito natamaan sa loob. Ang kotse niya ay hindi bullet proof.

Umiling na lang ako habang pinapanood kung paano sinubukang buksan ni Rye ang computer ko. “How did he know the pass code?” nagtatakang tanong ni Sever. I was sure the door was locked before I left. Kailangan din ng pass code bago ito magbukas na kaming dalawa lang ni Sever ang nakakaalam. Sa pinto pa lang, nakapagtataka na kung paano nakapasok ang lalaki. “He is suspended for a month, right? What was he doing here?” asked by Caiusent.