Suspense Novels & Stories

Subalit sa kahabaan ng byahe ko ay bigla akong napatigil sa daan dahil nakita ko ang mahabang trapik. Napansin ko rin na marami ang pulis hindi ko alam kung bakit, ngunit 'di ko na ito nilapitan bagkus ay naghintay na lang ako na maging okay ang lahat, tumingin rin ako sa relo kong pambisig pansin kong maaga pa naman kaya nanatili lang ako sa aking kinatatayuan, Bigla akong nagulat ng makarinig ako ng malakas na bosena ng kotse na nasa aking likoran

Hopeless na ako, Hindi ko na alam kung Hanggang kailan ako lalaban kung kailan ako magiging malakas. Humagolgol lang ako ng iyak Hanggang sa manakit Ang mata ko, Hindi ko na alam kung Anong gagawin ko para na akong nasisiraan ng bait. Nag simula Naman akong nanghihina at parang hihimatayin pa ako. Hindi ko alam Anong nangyayari Sakin, Natatakot ako sa possibleng mangyari Sakin baka mahimatay ako Dito Wala pa namang katao tao sa kwarto na ito kaya Naman nilakasan ko Naman Ang loob ko at nilabanan Ang panghihina ng katawan ko. Nang bumukas Naman Ang pinto ay bumungad Naman Sakin si Akio na lasing.

Curious tuloy siya kong ano ba ang ginawa ni Caleb. Nang matapos siya sa ginagawa nya umupo siya sa kabilang sofa kong saan ay nasa harapan nya lang si Caleb na tulog na tulog. Kumuha siya ng libro at saglit na nagbasa. Pero halos walang pumapasok sa isipan nya, para bang hindi nya naintindihan ang binabasa nya. Kaya naman ay napa buntong hininga na lamang si Celeste at nilapag sa isang tabi ang libro na binabasa nya.

🖤 SPG AHEAD 🖤 R18 CONTENT This story includes: – Sexual/sensual scenes For 18+ readers only. THIRD POV... Sa gitna ng makakapal na maisan, ang sikat ng araw ay sumisilip sa pagitan ng mga tangkay. Walang ibang tunog kundi ang mahihinang hikbi ni Cassie. Hindi na siya lumaban, dahil alam niyang wala siyang laban sa lakas ni Aldrin..

sabi ko, halatang naiinip na talaga ako. Hindi ko maiwasang mapataas ang kilay. Para talaga akong masisiraan ng bait sa suspense niya. Yung tipong alam mong may sasabog na bomba pero ayaw pa niyang pindutin yung detonate button. Kating-kati na akong malaman pero binibitin pa niya ako. At mukhang aware siya na nabibitin ako… kasi may konting ngiti sa gilid ng labi niya na parang nang-aasar.

Kit almost whispered as we entered my dorm. "Why? It's supposedly normal in this university right?." I asked. He slowly nodded. "Aren't you scared?" That makes me think. This place is different from the places where I played before. There are no cases like this. There are no murders and killers. Only suicide. "Hey! Ganther are you okay?" Kit's voice made me snap back to reality. "I don't know." "What? What do you mean you don't know?" Confusion crossed to him.

Wala siyang choice ngayon kundi ang gumamit ng hagdan pababa sa first floor. Habang naglalakad siya pababa sa hagdan ay biglang umatake ang pagiging paranoid niya. Para bang may taong nakasunod sa kanya sa likuran niya. Feeling niya kapag bumibilis ang hakbang niya pababa ay ganoon din ang ginagawa ng taong sumusunod sa kanya. O baka naman sarili niyang footsteps ang naririnig niya. Masyado kasing tahimik sa buong paligid kaya dinig na dinig niya ang footsteps niya sa bawat kanyang paghakbang. At pakiramdam niya ay hindi lamang footsteps niya ang kanyang naririnig kundi footsteps din ng isang taong sumusunod sa kanya.

Daming pasakalye eh doon din naman ang punta namin ‘di ba? Mayamaya nakita ko kung ano ang mga isinulat niya, ears, neck, lips, tongue, shoulder, back, navel. Pero teka lang, tama ba iyong huling nabasa ko, nipple? Habang sinusulat niya yung last part na yun, nakatitig siya sa akin, parang hinihintay niya akong magback out. Pero huli na, no backing out, nandito na ako kaya kailangan ko itong panindigan kahit sa totoo lang ay kabang kaba ako. Pero natatalo ng epekto ng nainom kong alak ang kabang nararamdaman ko sa ngayon. Mas malakas ang hatak ng curiosity sa kung ano ang puwedeng mangyari na susunod.

Ang sabi niya, hindi naman daw lahat. Eh tinatarantado naman pala ako no'n eh. Kailan ba siya natutong magsinungaling ng ganito? Ginawa niyang thriller at suspense ang pag-iimbestiga naming 'to! Para kaming nagbubukas ng isang mystery box na si Sandoval naman ang gumawa. What the fuck?

nagtataka na tanong niya sa sarili. Hanggang sa naalala niya ang lalaking narinig niya na umiiyak ilang gabi na ang nakalipas. The built, his height, and the clothes he is wearing at that moment are pretty much the same. Nakaramdam ng takot at pag-aalala si Luisa. Paano kung may masama itong balak? Paano kung magnanakaw ito? O kaya ay mamamatay tao o kaya naman ay rapist? Paano kung modus operandi lang pala ito ang pag-iyak nito pero ang totoo ay naghihintay ito ng may lalapit pagkatapos ay saka ito mangho-holdup. Ngayon lang din niya naisip na sino ang matinong tao ang iiyak ng ganoon sa kalagitnaan ng gabi kung kailan tulog na ang lahat at walang katao-tao sa kalsada. Paano kung nag-iisip