Taming The Waves Wattpad の小説・ストーリー

We were both looking straight to our eyes. I immediately smiled sweetly and instead of giving her the handkerchief, my hand moves toward her face and I start wiping the tears falling from her face using my bare hands. "Why are you crying, Zara?" I asked in a very soothing tone, she still look at me in shock and can't even utter a word. I have finally came up with a decision, the only way to get them in my hands is to tame this woman right infront of me... The heiress of Mavros should fall in love with me. *smirks* ~

Wala ito sa kanya. Ang White Water Bay Café ay matatagpuan sa harap ng dagat, kaya't hindi masyadong matagal bago sila makarating sa beach. Ang kasalukuyang panahon ay nagdala ng malakas na simoy ng dagat. Malamig ang hangin, kaya't hindi sila makakaligo sa tubig at nanatili lang sila sa tabi ng baybayin habang natutuwa sila sa tanawin. Ito ang unang pagkakataon ni Tanya at ng kanyang lolo sa dalampasigan. Halos hindi nila mapigilan ang kanilang excitement. Biglang naging mapanatag ang isip ng matanda, "Napakalawak pala ng karagatan..."

And she undoubtedly agrees with it. Muli siyang bumaling sa dagat tila hinila ang kanyang mga paa upang mag udyok sa kanya na pumaroon. It sounds like those waves inviting her to join with them. Kaya mas lalo siyang na excite. Nang makakita siya isang malaking bato agad lumapit doon. Tinantantiya niya ang direksiyon na yon ay hindi aabotan ng tubig. Lumapit siya at tinanggal ang kanyang damit na cover-up sa suot niyang bikini. Marahang pinatong niya ito sa ibabaw ng bato bago tuluyang lumusob sa tubig.

Kung puwede lang ay gusto kong manirahan sa ganito katahimik at kagandang lugar. Nakapaa lang ako habang binabaybay ang dalampasigan, sinadya ko pa maglakad doon sa may tubig. Every time the waves hit my feet; it sent a new kind of calmness inside me. The calm sea, the rough sand under my feet, and the cold breeze made my heart feel at peace. “Claire!” I turned my head to see Seb running in my direction. Maliwanag na at kitang-kita na ang kinang ng asul na dagat.

And without any fear, she jumped. Agad naman siyang inangat ng tubig pabalik sa ibabaw. Lumangoy siya palayo sa kanyang cabin, letting herself temporarily get lost in the darkness of the ocean. The world is quiet and only the sound of the waves and her heartbeat fills the air. The cool water touches her skin like the gentle hug of an old friend. At first mysterious, but deeply comforting. It feels as if she’d drifted into another world, far from all noise and worry, and despite the darkness, there’s a calm trust that the sea is not her enemy, but her home.

Hindi niya alintana ang init ng araw, ang kaniya ay makuha si Amara. Nahabol niya ang yatch at ilang dipa na lang ang layo ay bigla na siyang tumalon para languyin ang yatch na ngayon ay tumirik sa gitna ng karagatan. Kahit may baby shark, daddy shark or mommy shark dudududu pa 'yan d'yan, wala siyang pakialam! Lalanguyin niya ang dagat kahit naka-apron s'ya. Agad siyang sumampa at walang ingay na naglakad. Wala siyang tao nakita na naglalakad pero nanatiling alisto ang kaniyang katawan. Wala siyang kabaril-baril na dala at kung titingnan maigi, lugi siya. Baka mabasag ang kaniyang kagwapuhan dahil dito pero kung si Amara lang din naman ang pag-uusapan, wala na s'yang pakialam sa kaniyang ka

But Sapphire doesn't need to care, it's not her responsibility to calm him down. Tumuloy sila sa dagat kahit pa hindi na sigurado si Sapphire kung dapat pa ba niyang gawin ito. Kung dapat pa rin siyang tumuloy para sagupain ang malalaking alon. She know nothing about waves, she's not good at swimming. It's too dangerous, too uncertain for her.

Only the crashing waves of the ocean. Paglabas ko ng gate, agad akong nilamig sa ihip ng malamig na hangin. Kung nasa tama lang ang isip ko, matatakot ako sa sobrang tahimik pero masyadong ukupado ang isipan ko sa sama ng loob. Walang puwang para isipin pang nakakatakot ang dilim. Nilakad ko ang distansya ng resort. The crashing of waves comforted me instead of making me scared. Bawat yapak ko ay mabigat. Lalo pa nong dinaanan ko ang bahay ni Darius.

One mistake and he could fall into the raging waves. Bumagsak ang tubig, tangay ang yate. Hindi na niya namalayan kung bago pa man lumagapak sa nangangalaiting tubig ang yate ay nabitawan na niya ang pinanghahawakan. Naramdaman na lang niyang lumulutang na siya sa tubig...big waves crashed over her and she sank at times. She somehow finds the strength to resurface, gasping for air and straining to keep her head above water.

Ale just needs to trust her at doon siya hirap na hirap. P already chose her wave. He watched her position herself for the approaching wave and paddled hard. She was fast. P jumped to her feet and now she’s standing with her feet apart— sort of like a fighting stance. The woman rode the waves with confidence and elegance. He’s not going to lie— the pull is getting stronger. He is impressed.