Tatlong Saknong Novels & Stories

tumango pa ako “As I was saying, sa hilaga ang lahat ng klase mo kasi sakop ng mga tao ang boung 5th floor. Sa north east naman pwede kang bumili ng kahit anong gusto mo basta nasayo ang card mo. Sa silangan lahat ng pagsasanay kaya magkikita at magkikita lahat ng 4th year tuwing hapon para magsanay meroong sampong groupo base sa rank mo at nasa 10th team ka”

Sobrang terible ng environment na ito. Ang topography ay hindi bagay para sa maraming tao na nagtatago. Hindi kakasya ang libong tao, at may higit 10,000 silang tao. Maaring malaglag ang mga ito sa lava sa pagitan ng mga cracks kung hindi sila mag-iingat. Magiging sobrang hirap atakihin ang Raksasa tribe mula sa likod. Concentrated ang Rama sa pagtingin sa paligid habang si Donoghue ay nakatayo sa tabi niya at focused sa Rama.

May pagkakataon pa naman siguro para hindi siya tumuloy, hindi pa naman siya nakakapasok sa kwarto at nakikita ang sponsor. Humakbang siya paatras at akmang tatalikod na nang biglang bumukas ang pintuan, tumambad sa kaniya ang isang lalake na matangkad, may katamtamang kapal ng kilay, matangos na ilong, at idagdag pa ang bigote nito na nakakadagdag ng p*********i nito, ang halimuyak ng cologne nito na kahit siguro nasa ilang kilometro pa ang layo ay maaamoy pa rin. Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw.

RENATA Welcome to Batanes! Napa-wow ako sa sobrang ganda ng lugar. Imagine, isa sa mga dinadayo ng mga turusta ang lugar na ito dahil sa malaparaisong lugar. Bundok, dagat, tanawin, at payapang kapaligiran. Ang parola na siyang nagsisimbolo ng isa sa nga dinadayo ng mga tao.

Tumango na lang ako dahil nakatingin pa rin pala siya sa akin na parang natatakot na kay Chase. “And the other one… the ka—kat-re? Is that right? Kat-re.” “Katre?” Gusto ko na talagang matawa kaso masisira ang trip ko at mahahalata niya na binibiro ko lang siya. “Oo, katre nga ang tawag sa isang grupo. There are three groups, CJ. Aswang, Tikbalang, Kap—Katre.” Muntik pa akong matawa sa ‘katre’ na sinabi ko. Yawa!

Simula dito ay dahan-dahang tinahak na ni Ato ang napakadilim at masukal na kagubatang pumapalibot sa kuta ng Tatag Bato na may pagbabay sa alam niyang daanan dito patungo sa Barrio Umag. Walang ibang naririnig si Ato sa buong paligid ng kagubatan kundi ang mga huni ng mga di malamang uri ng kulisap. Nakakakilabot ding pakinggan ang mga pagtawag ng mga nag-aabang na kuwago sa mga puno na naghahanap ng bibiktimahin sa gabing iyon. Dumagdag pa sa ingay ng gubat ang mga malalalim na huni ng mga palaka na tila ba nagkakantahan sa isa't isa sapagkat malapit lamang sa tinatahak na daan ni Ato ang malaking Ilog Saguan.