Akin Kalang Sayo Lang Ako Oliver Novels & Stories

Napakuyom ang kamao ko at naisipang kagatin ang kaniyang kamay kaya natanggal ang pagkakatakip niya sa bibig ko. "What is this?!" I screamed in rage. "Hi, Miss, beautiful," it's Yohan's playful voice. I greeted my teeth as I glance back at Oliver staring at me. "Who the hell are you?!" His brows furrowed as he slowly got something in his pocket. Napalunok ako nang nakitang panyo iyon. "A-Anong gagawin mo?" nanginig ang boses ko. "Oh, I see. My scared baby slowly showing up..." Oliver said while grinning.

“Sayang I’m too late. Ngayon lang kita nakilala.” Chantal answered with a joke at tumawa ng mahina bagama’t malakas pa rin ang kabog ng kanyang dibdib. “Mabagal ka kasi.” “Well may natitira pa namang oras para sa atin.” Mahinang sabi ni Oliver at nagsimula na uling kumilos ang mga kamay nito sa kahubdan ni Chantal. At paulit ulit nilang pinagsaluhan ang magdamag.

O akala niya lang. Dahil maya-maya lang, may kumatok sa kanyang pinto. Napakunot ang noo niya. Alas-diyes na ng gabi, sino kaya iyon? Dahan-dahan siyang lumapit at binuksan ang pinto. At halos mapalunok siya nang makita kung sino ang naroon. Si Oliver. Nakapamulsa ito, nakasuot ng simpleng dark blue polo at fitted jeans. Pero ang pinakamapanganib sa lahat? Ang paraan ng pagtitig nito sa kanya—seryoso, parang may gustong sabihin.

mahina ulit na tawag ni Oliver. “Alam mo ba,” sabi ko habang nakatingin sa pangalan ni Papa, “buong buhay ko, sinisisi ko ang sarili ko.” Huminga ako nang malalim. “Akala ko ako ang problema.” Umupo ako sa harap ng puntod. “Akala ko kaya hindi niya ako mahal dahil kulang ako.” “Hindi ka kulang,” agad na sabi ni Oliver. “Tumahimik ka muna,” sagot ko. “Ngayon ko lang ‘to sinasabi.”

“Wag na wag mong gagalawin ang asawa ko, kuya!” Tinaas ng lalaki ang kamay. “Relax, baby sis. Wag kang sumigaw dahil baka may makarinig sa atin dito. Wag kang mag-alala dahil wala akong balak patayin siya. Sandali, may paparating, baka may makakita sa atin… umalis ka na.” Taboy ni Oliver sa kapatid. “Kuya…” ngumuso si Olivia, mayamaya ay parang bata ito na yumakap sa kapatid. “I miss you, kuya… mahal na mahal kita.”

Lalo na nang mapatingin ako sa kasukalan at nakita ko na may babaeng tumatakbo Pakiramdam ko, biglang nanayo lahat ng balahibo ko sa aking katawan. HIndi ako naniniwala sa mga lamang lupa, multo at kung anu-ano pa pero nang makita ko ang mahabang buhok ng naturang babae na tumatakbo sa kasukalan, hindi ko mapigilan ang sundan ito. "SHIT, diwata ba iyun, Pare?" seryosong bigkas ni Oliver.

Sa lahat ng sinabing iyon ni Oliver ay isang ngiti lamang ang ipinagkaloob niya dito bilang tugon sa tanong nito kasabay ng marahang pagtango. “By the way, the day after tomorrow, Auntie Lorena and I will be going back to New York. That’s why I am going to say my thank you now before I forget to express it. My two-week stay here in the Philippines is really very enjoyable and memorable. I owe it to you. I feel so much relaxed now.”

namumungay ang mga matang sabi nito. Agad na umatras ng isang hakbang si Olivia rito at napatakip ng ilong. “Pero ayoko ng amoy ng alak at ayokong makita na lasing kay kung ako sayo, maligo ka na para magamot ang mga sugat mo at nang makatulog ka na rin.” sabi niya rito.

Agad iyon sinubo ni Oliver na para bang takam na takam na kanina pa. Napapapikit sa sarap ang lalaki niyang nagpaubaya kay Oliver, kasi nga magkakapera siya pagkatapos niyon. Wild si Oliver kasi nakakaya niyang ma-deepthröat ang ganoong kalaking titë. Sure akong masuka-suka at maluha-luha siya. Mabilis kong kinuha ang cellphone ko. Perfect shots. Hindi na nila malulusutan ito.

“Ayos lang talaga ako, Oliver. Wala lang akong ganang kumain ngayon. Pakiramdam ko kasi ay busog na ako.” “Paano ka hindi mabubusog, e kanina ka pang inom nang inom ng tubig?” Natawa si Oliver ng sandaling iyon. “Sorry, wala talaga kasi akong ganang kumain ngayon.” Tumayo si Oliver mula sa kinauupuan at lumapit sa kaniya. Sandali siya nitong tiningnan bago ito lumuhod sa tabihan niya at sinapo ang maumbok niyang tiyan.