Te Ni

“I never loved you. You were never meant to be in my life—you just showed up, uninvited, and ruined everything like a curse I never asked for.” Iyon ang pinakamasakit na katagang narinig ni Zenie sa kanyang asawa na si Aice Bustillos, ang CEO ng Nexora, isang leading car company sa Pilipinas. Isang magandang buhay ang tanging hinangad ni Zenie, kaya’t labis ang kanyang tuwa nang makilala niya si Aice. Ngunit sa loob ng walong taong pagiging mag-asawa nila ay walang ibang hinangad si Zenie kung ‘di ang maging maganda ang kanilang pagsasama, ngunit kabaliktaran iyon sa kanyang inaasam. Simula na maging mag-asawa sila ni Aice ay hindi niya naramdaman ang pagmamahal nito ni kahit isang beses, kung ‘di puro panunumbat dahil sa pagsira sa buhay nito at sa buhay ni Naiana, ang childhood sweetheart ni Aice. Kahit anong gawin niya para tanggapin ng pamilya ni Aice ay hindi siya nito magawang tanggapin, dahil ang gusto rin ng mga ito ay si Naiana para sa kanilang anak. With all the pain Zenie had endured, where will it lead her? Will she rise and reclaim her worth—or will it destroy her? Or will it ignite a fire in her to make every person who mocked her regret ever crossing her?

Lahat gagawin ni Agatha upang mapalapit siya kay William Mercado, ang milyonaryo na CEO ng Mercado Reality Service. Sampung taon na siya na lihim na nagkakagusto sa binata kaya naman nagpanggap siyang mahirap upang mag apply ng janitress sa kompanya niya. Ngunit sadya yata na umaayon sa kaniya ang tadhana dahil inalok siya nito ng kontrata ng kasal at sinabi na aanakan siya ng binata, sino ba naman siya para tumanggi gayon ito naman ang gusto niya ang maging ganap na asawa ng binata. Sadyang mapaglaro ang tadhana dahil kung kailan kasal na si William ay tiyaka naman bumalik ang first love niyang si Jessica Miranda, ang babaeng pinangakoan niya na uunahin niya sa lahat ng bagay, kahit pa sa kaniyang asawa. Ngunit ang aksyon niyang ‘yon ang magiging dahilan upang ang pagmamahal na nararamdaman ni Agatha ay unti-unting maglaho. Kakayanin kaya ni Agatha ang pinaparamdam na sakit ni William sa kaniya? Mare-realize kaya ni William ang pagkakamali niya o tuloyan mawawala sa kaniya si Agatha? Kayanin kaya ni Agatha na manatili sa tabi ni William at paibigin ito gaya ng plano niya o tuloyan na siyang sumuko at bumalik sa dati niyang buhay?

Hindi matatanggap ni Tyler ang biglaang pagkamatay ng kapatid niya habang nasa malayo siya, ang guilt at bigat ng kalooban dahil sa isang pagkakamali sa kapatid noon, ay labis na nagpahirap pa sa kanya. Ngunit ang lalong labis na nagpabigat ng saloobin ni Tyler ay ang huling kahilingan ng kapatid bago ito lagutan ng hininga, halos hindi makapaniwala si Tyler na ang ipapakiusap ng kapatid ay ang pakasalan niya at alagaan ang babaeng kalaguyo nito. Paano matatanggap ni Tyler na ang nais ng kapatid niyang pakasalan niya ay bukod sa kabit na nito, ay babaeng bayaran pa. Pero ang kasalanan sa kapatid na halos naging bangongot sa gabi-gabi ni Tyler ang nagtulak sa kanya para mangako sa kapatid. Ipinahanap ni Tyler ang babae para bigyan ng offer ng malaking halaga upang pakasalan pero hihiwalan din matapos lamang ang isang taon. Ngunit sa kanyang pagiimbestiga ay nalaman ni Tyler na ang lahat ng ari- arian ni Theona kanyang kapatid ay isinalin nito sa babaeng kalaguyo, kaya pinagisipan ng hindi maganda ni Tyler ang babae at pinagbintangan na may kinalaman sa pagpapakamatay ng kapatid niya. Samantala, Si Erika ay naman handang gawin ang lahat mabuhay lamang si "Dos" lahat ay gagawin niya kahit pa ang ibenta ang kaluluwa.Tahimik na silang namumuhay mag ina. Isang beses man silang kumain sa isang araw ay ayos lang basta ang mahalaga ay magkasama sila at maayos ang anak. Pero hindi akalain ni Erika na guguho ang mundo niya isang araw nang sumulpot ang isang lalaki at nagpakilalang kapatid ng ama ng kanyang anak. "Kung balak nitong kunin ang anak niya ay maghahalo ang balat sa tinalupan. Hindi siya papayag na ilayo sa kanya si "Dos"

Quand mon mari m'a forcée, enceinte de huit mois, à accompagner son amie d'enfance pour faire du saut à l'élastique, je n'ai ni crié ni protesté. J'ai simplement hoché la tête et j'ai accepté. Tout cela parce que, dans ma vie précédente, son amie d'enfance était de mauvaise humeur. Pour la rendre heureuse, mon mari avait proposé de l'aider à réaliser un vœu. Elle lui avait dit que son plus grand souhait était que quelqu'un puisse l'accompagner pour faire du saut à l'élastique. Mon mari, qui avait le vertige, avait entendu ses paroles et avait immédiatement proposé que ce soit moi qui l'accompagne. J'avais refusé sur-le-champ en prenant ma grossesse comme excuse. Après avoir été refusée par moi, son amie d'enfance n'était pas contente et avait finalement choisi d'aller boire dans un bar pour se changer les idées. Là-bas, elle avait été droguée et elle avait perdu sa pureté. Après cela, accablée de douleur, elle avait laissé une lettre d'adieu à mon mari et elle s'était suicidée. « Si ce jour-là je n'étais pas allée au bar, est-ce que tout aurait été différent ? » En lisant la lettre, mon mari m'avait attrapée par le cou. « Pourquoi tu n'as pas accepté d'accompagner Julie ? » Finalement, il m'avait étranglée à mort. L'enfant que je portais n'avait pas vu le jour et était parti avec moi. Quand j'ai rouvert les yeux, je suis revenue au jour où mon mari m'a demandé d'accompagner son amie d'enfance pour faire du saut à l'élastique…

“They are obviously my children” usal ni Juancho kay Orelia. Natigilin ang babae at naibagsak ang inaayos na mga bulaklak. ”Ano ang ibig mong sabihin?Ni hindi nga kita kilala!” iwas tinging depensa ni Orelia sa lalaki at agad niyang itinago ang dalawang bata sa kanyang likuran. “Hmm, hindi nga ba ikaw yon? But why do these children have my face then?” paninindigan ni Juancho. Pilit na nagpapakita ng matapang na mukha si Orelia, desidido na siyang hindi masangkot sa lalaki matapos ang isang gabi ng pagkakamaling iyon. Mamamatay muna siya bago niya hayaang mapasakamay ng lalaki ang kanyang mga anak. “Or would you rather have me let you remember what transpired that night,” usal ng ni Juancho sabay ng pag haplos sa mga labi ni Orelia gamit ang kanyang daliri. “Don’t touch our mom you bad guy!” biglang pumigitna ang batang babae at pilit na itinulak si Juancho. Nakasunod rito ang takot na batang lalaki. Laking gulat ni Orelia sa biglaang kilos ng mga bata kaya hindi niya napigilan ang agarang paghawak ni Juancho sa mga ito. Handa na siyang itulak ang lalaki at bawiin ang bata nang nakita niya ang mga mata ni Juancho na nakatitig sa kambal, ang malamig at walang emosyon nitong mga mata ay napalitan ng lambot. Ito ay mga matang matagal niya ng hindi nakikita, ang mga matang minsan ng nagpapabilis sa tibok ng kanyang puso. Saksihan ang mainit, matamis at masakit na relasyon ng dalawang mag kaibang indibidwal mula sa magkasalungat na estado ng buhay. Ang kanilang katapusan ba ay magsisimula sa ligaya o patuloy na magbabadya ang paghihirap sa kanilang mga buhay?

Minsan ng nasaktan si Axel at nangako na hinding-hindi na siya iibig ulit. Nagiwan ng malaking sugat sa puso ni Axel ang nangyari sa kanyang nakaraan na buong akala niya ay hindi na niya makakalimutan. Sa hindi inaasahan na pagkakataon ay nakilala niya si Althea ang babaeng nagkaroon ng malaking impact sa buhay ni Axel. Simple lang si Althea, ordinaryo, may malambot na puso at gagawin ang lahat para sa mga mahal niya sa buhay na kabaliktaran ni Axel. Nagkaroon ulit ng pagkakataon si Axel na magmahal at magtiwala ulit pero hindi sang-ayon ang Papa niya. Ang tingin kasi ng Papa ni Axel katulad lang din si Althea sa mga babaeng Pera at kapangyarihan ang habol sa anak niya. Gagawin niya ang lahat para paghiwalayin ang dalawa pero hindi makakapayag si Axel na muling manghimasok ang Papa niya kaya naman gagawin din niya ang lahat para protektahan ang taong mahal niya. Ngunit may dumating pa na isang pagsubok sa pagsasama ni Axel at Althea na talagang susubok sa kanilang dalawa. Bumalik ang nawawalang kapatid ni Althea na si Vivian na gusto ng Papa ni Axel para sa kanya. Dumating sa punto na kailangan pumili ni Althea kung ang kaligayahan ng mahal niyang kapatid o ang sarili niyang kaligayahan. Kung noon lagi na lang nagpaubaya si Althea para sa kaligayahan ng ibang tao ngayon hindi siya makakapayag na mawala sa buhay niya ang taong nagparamdam sa kanya kung paano mahalin at pahalagahan. Mahal ni Althea ang pamilya niya pero mas pinili niya ang taong mahal niya na alam niyang hindi siya iiwan kahit ano pang mangyari. Sa kabila ng mga pagsubok sa relasyon ni Axel at Althea ay nagawa nilang lampasan ng magkasama. Pinatunayan nila kung gaano nila kamahal ang isa't isa at mas tumibay pa ang pagmamahalan nilang dalawa.

En mi cumpleaños, mi prometido usó sus puntos del supermercado para comprarme un par de guantes para lavar los platos. Sin embargo, en una subasta, le compró una joya de cinco millones de dólares a su primer amor. Estaba enojada al confrontarlo, pero él me llamó una cazafortunas. —Te he estado dando dinero para gastar. ¿No es más que justo que me cuides? Se suponía que esta era mi última prueba para ti. Si aprobabas, nos casaríamos. Me has decepcionado muchísimo. Rompí con él. Él se dio la vuelta y le propuso matrimonio a su primer amor. Cinco años después, nos encontramos en una isla privada de vacaciones. Alex Thompson me vio con el uniforme de trabajadora recogiendo basura en la playa. Se burló de mí en el acto. —Le hiciste el asco a los guantes que te compré, y aquí estás, rebuscando en la basura. Ahora, incluso si me suplicaras, no te miraría dos veces. Lo ignoré. El proyecto de estudios sociales de mi hijo consistía en limpiar el patio trasero con uno de sus padres. Su padre había ampliado el patio hasta la playa. Limpiarlo era agotador.

Sina Alexis at Manuel ay malapit ng ikasal. Gayunpaman, habang papalapit ang petsa ng kasal, nagsimulang magpakita ang mga bitak. Muling lumitaw ang damdamin ni Manuel para sa kanyang dating kasintahan nang mabasag ni Alexis ang vase na regalo nito. Dahil hindi niya nabalewala ang kanyang hindi mapigil na mga emosyon, hindi namalayan ni Manuel ang kanyang sarili at nasampal si Alexis. Nadurog ang puso at dismayado, ginawa ni Alexis ang mahirap na desisyon na itigil ang kasal, napagtanto na ang kanilang relasyon ay hindi buo. Sa paghahanap ng pang-unawa, nakahanap siya ng hindi inaasahang mapagkukunan ng sandalan kay Alvin, isang matalino at mahabagin na CEO at tagapagturo sa isang sikat na unibersidad. Sa pagpapatuloy ni Alexis sa buhay ay natuklasan niya ang isang mas malalim na pag-unawa sa kanyang sarili at kung ano ang tunay niyang ninanais sa isang asawa. Sa pamamagitan ng kanilang ibinahaging pag-uusap at paggalang sa isa't isa, natagpuan ni Alexis ang paggaling at panibagong pakiramdam ng pag-asa para sa hinaharap. Sa gitna ng kaguluhan ng nawalang pag-ibig at mga bagong simula, ang paglalakbay ni Alexis sa pagtuklas sa sarili ay nagbukas, na humantong sa kanya sa mga hindi inaasahang lugar at nagturo sa kanya ng mahahalagang aral tungkol sa pag-ibig, katatagan, at kapangyarihan ng pagmamahal.

No meu aniversário, meu noivo usou os pontos do supermercado para me dar um par de luvas de lavar louça. Mas num leilão, ele comprou uma joia de cinco milhões de dólares para o primeiro amor dele. Fiquei furiosa e o confrontei, mas ele me chamou de interesseira. — Eu sempre te dei dinheiro pra gastar. Não é mais que justo você cuidar de mim? Isso era pra ser meu teste final pra você. Se passasse, a gente ia casar. Você me decepcionou demais. Terminei com ele. Ele se virou e pediu a ex em casamento. Cinco anos depois, a gente se esbarrou numa ilha privada de férias. Alex Thompson me viu de uniforme de funcionária catando lixo na praia. Na mesma hora, ele zombou de mim. — Você torceu o nariz pras luvas que eu te dei, e agora tá aqui catando lixo. Hoje em dia, mesmo se você implorasse, eu não te daria a mínima. Ignorei ele. O projeto de estudos sociais do meu filho era limpar o quintal com um dos pais. O pai dele tinha expandido o quintal até chegar na praia. Limpar aquilo era de matar.

Je suis morte le jour où je devais recevoir la médaille du service distingué de la meute. Trois heures après ma mort, mes parents, mon frère et mon compagnon venaient de terminer la fête de remise du diplôme qu'ils avaient organisée pour ma sœur. Pendant que ma sœur Élise publiait une photo de famille chaleureuse sur Instagram, j'étais enfermée dans notre sous-sol, appuyant sur mon téléphone avec ma langue pour appeler à l'aide. La seule personne qui a répondu était mon compagnon, Richard. Tout ce qu'il a dit, c'était : « Sophie, arrête de faire des histoires. La fête de remise du diplôme d'Élise est importante. Assez de crises de colère ! » C'était la quatre-vingt-dix-neuvième fois qu'ils faisaient cela. Je gisais dans une mare de mon propre sang, les poumons immobiles. Ils pensaient que je faisais juste une scène, que je me cachais quelque part, que s'ils me donnaient une leçon, je reviendrais en rampant. Mais ils ne savaient pas, j'étais à la maison tout ce temps. J'étais déjà morte.