The Bourne Identity Novels & Stories

"Morrison, kapani-paniwala ka talaga. Nahulaan mo pa na may bisita ako ngayon." Itinagilid ni Caroline si Kirk sa kanyang kilalang nakakalito. Pumukaw ng maluwalhating tawanan si Kirk. Habang nag-uusap nang walang ingay sina Kirk at Caroline, tinapunan sila ng mata ng matandang lalaki. Ngumiti ito at sabi, "Ikaw ba ay si Caroline Evans, ang direktor ng disenyo ng Thorne Corporation, tama ba?"

Hangga't hindi ako nakaka alis ng US, hindi pa rin ako mapapanatag. "Miss! Do you have another Identification card?" tanong nito. "Why, Miss?" nagtatakang tanong ko. "This one is expired." wika niya. Do you have another one?. Halos manlumo ako sa narinig ko. Bakit expired? Haixt! Nang maalala ko ang isa ko pang ID na tinatago. Kaagad kong inabot ito at tinanggap naman niya. Naupo muna ako habang hinihintay ang papers ko. Nag darasal ako na sana hindi niya ako masundan rito.

Diretsong tanong ko, nilapag niya ang hawak niyang baso tsaka humarap sakin. "Malamang, sila yung mortal na kaaway ng organization natin" Sagot niya... "Alam ko..." Aniya ko. "Ehh... Gunggong ka pala bat mo pa tinanong?" Inis na tanong niya, at napakamot nalang nang ulo. So he also doesn't know much about that family... amazingly, they were able to hide their identity that even though we have known them for a long time we still don't have important information about their family.

It was a man named, Sabien Colt–a well-known businessman in US. Nakita ni Death ang kampanteng ngiti sa labi ng lalaki, kaya naman napangisi s'ya bago kinuha mula kay Sebastian ang buzzer at microphone na nakalagay sa mini-table ng pwesto nila. "One Hundred Billion." sabi ni Death na bahagyang ikinatawa at ikinailing lang ni Sebastian. Habang hindi makapaniwalang napatingin sa pwesto n'ya si Sabien Colt. Bakas sa mukha nito ang inis kaya naman mas lumawak ang ngisi sa labi ni Death.

“I recently watched a movie about an ordinary woman who married a billionaire but hid his identity from his wife. Same with you.” Sa dinami-dami ng sinabi ni Thyon ng mga sandaling iyon ay doon lang nabuhay ang interes ni Thorin. “What did the billionaire do to hide his identity?” tanong n'ya. Nagtaas-baba ang makakapal na kilay ni Thyon sa narinig at para bang tuwang-tuwa. “You need to dress simply and drive a cheap car,” sagot ni Thyon. “What kind of cheap car?” kunot-noong tanong ni Thorin.

malungkot na kwento niya dito, “By the way, hindi mo pa pala sinasabi ang totoo mong pangalan?” “Akala ko ba napaniwala na kitang ako nga si Joshua Garcia?” Nakangiting tanong nito, lumabas na naman ang mga biloy nito sa pisngi, shucks, ang guwapo talaga nito, “Anyway, my real name is Policarpio. . .alam ko, nakakatawa ang pangalan ko!” “Policarpio?” bulalas niya, di na niya napigilang matawa, “Saan nakuha ng parents mo ang pangalan mo?”

DApat magsaya ako ngayon, mag relax, kalimutan ang lahat ng gumugulo sa isipan ko pero bakit narito ako sa isang sulok naka upo, mag isa at malungkot? Tutunggain ko na sana ang botelya ng alak na hawak ko ng matigil sa ere ang kamay ko nang makita ko ang pamilyar na bulto ng katawan ng isang lalaki na kausap ang kapatid ko. Naka leather jacket ito ng itim, denim black pants at naka boots. Para siyang detective sa kanyang porma.