The Bourne Supremacy Novels & Stories

Talagang nakakabighani ang pag-iikot ng kuwento sa paligid ni Conan Edogawa—siya talaga ang pangunahing bida sa ‘’Detective Conan’’ sa kasalukuyan. Ako, na sumusubaybay pa mula pagkabata, palagi kong napapansin na kahit maraming side characters ang nakakakuha ng shine, ang serye ay naka-frame pa rin sa perspektibo ni Conan: ang pag-iimbestiga, ang kanyang paggalaw sa pagitan ng pagiging batang si Edogawa at ang lumang bait ni Shinichi Kudo, at yung pangkalahatang paghahanap sa Black Organization. Kahit na madalas siyang ‘nakatago’ sa katauhan ni Kogoro o humiram ng boses sa pamamagitan ng voice-changing bow tie, siya pa rin ang nagpapagalaw ng mga pangunahing arcs.

Sa pang-araw-araw kong panonood at pagbabasa, nakikita ko rin kung paano pinalalawak ng mga bagong developments ang kanyang papel—hindi lang bilang detektib na sumusosolve ng mga kaso, kundi bilang sentral na katalista sa mga emosyonal na relasyon (tulad ng kay Ran) at sa mga malaking bangayan kontra-organisasyon. May mga eksenang bihira mong makita sa ibang serye: bata sa anyo pero matanda ang judgement, kaya napakagaling ng balancing act ng karakter. Sa totoo lang, habang hindi pa natatapos ang serye, naniniwala ako na si Conan (at ang lumulutang na identity ni Shinichi sa background) pa rin ang pinakapusod ng kuwento—at iyon ang pinaka-exciting para sa akin bilang tagahanga.