Novel & Cerita To My Dear Historia

Kung maiwan ko man kayo sana nasa maayos kayo na kalagayan. Ginawa ko ang letter na ito dahil, dito masasabi ko ang matagal ko na gusto sabihin sayo. Je t'aime Triana. I don't deserve you but god knows how happy I am that you have been mine. Your my totga always remember love.

" He's your ex-husband, right? Pwede ko bang malaman ang istorya niyong dalawa? " "Yeah! Ahmm, sa dati kong trabaho nakilala noon si Lucian and alam mo na masyado akong cute non kaya nanligaw siya." Natatawang sabi ko, pati si Declan ay napatawa rin dahil sa paraan ko ng pagkukwento.

Pakiramdam ko kasi nararamdaman ko rin kung ano mang klaseng kalungkutan ang kanyang nararamdaman. "Pero nunca te han conocido, y podrías hacer realidad toda la magia. He pasado por todo tipo de dificultades. Derramé baldes de lágrimas y rompí mi corazón en pedazos tantas veces. Pero de todo esto no me arrepiento porque me llevó a ti. La mejor historia de amor jamás contada no es la de Romeo y Julieta, sino la historia de amor de todas las parejas de ancianos que han sobrevivido al paso del tiempo." at kahit nalalaman na aking isip na ito ay sinalita gamit ang ibang lenggwahe ay akin parin itong nainitindihan, and he was right. Romeo and Juliet, isn't the best love story, I ever read. Why, b

SU ULTIMA VIDA (His Last Life) By: Katherine Rose Cortez Ang istoryang ito ay pawang kathang-isip lamang. Ang mga tao, lugar, at pangyayari ay bahagi lamang ng imahinasyon ng may akda. Hindi ito nakasulat sa ating kasaysayan, ngunit isa sa mga layunin ng kwentong ito ang pagbalik-tanaw ng mga mambabasa sa kasaysayan ng Pilipinas.

Hindi ito ang tutuldok sa istorya natin. Mahal na mahal kita. Hintayin mo ang pagbabalik ko, mahal ko.

Sumandal s'ya sa pader para suportahan ang sarili. "I'm sorry to hear that. Condolences to your family. Pero hindi ko talaga alam kung anong pinag sasasabi mo. Hindi ko s'ya kilala." "Pwede bang makita kung anong manuscript 'yon o kung anong title ang nandoon?" "The Last Season Of Us."

tanong niya, rinig na rinig ko ang paghikbi niya at hindi ako kumportable, ayoko ng babaeng umiiyak. “Minahal? tss, Eleizha, sa bibig mo na mismo nanggaling na mamamatay tao ako diba? kaya anong alam ko sa pagmamahal na yan na sinasabi mo?” (minahal kita at mahal pa rin kita hanggang ngayon, pangit ka lang mag isip at ayoko ng pinipilit ako!) “I’m sorry for disturbing you again, ikaw naman ang nagsabi nito sa akin na istorbohin lang kita hanggat gusto ko eh!”

para po sa akin, mas maganda ang takbo ng istorya kung hindi pilit ang mga kababata. Maraming salamat po sa pag-unawa. God bless po! ❤️ Nelia

"Ikaw ba? Sa paanong paraan mo gustong makilala?" Makilala... "Gusto ko lang na maisulat ang pangalan ko sa kasaysayan bilang isang babaeng nagpabangon sa bansang France." Sagot ko. "Gabayan ka nawa." Tugon niya at nag-antanda. Naalala ko bigla ang rosaryong binigay sa akin noon at binasbasan ni Padre Amadeo na nasa braso ko at nakatago sa mahabang manggas.

Her anger, her pain, was palpable, a raw, untamed force that threatened to overwhelm me. “I-It’s not true,” I stammered, my voice barely a whisper. "I-I've never been obsessed with her. Not with someone.” “Talaga ba?” she retorted, her voice rising in pitch. “You spend hours talking about her, about her tomb, about her history. You know everything about her, more than you know about me. And you expect me to believe that it’s just a historical interest? Eh, sa lahat ng historical figure na sinabi mo, buhay lang ng Princess Ariadne na 'yon ang alam mo.”