Mistake Tagalog Novels & Stories

Hindi ako maaaring magkamali. Mula noong araw na iyon ay hindi na ako tinatantanan ng multo ng nakaraan na paulit-ulit na dumadalaw sa aking isipan. My mistakes in the past will not define who I am today. I've learned from my mistakes. Nevertheless, I have to say sorry for everything I've caused him. Pero, kung bibigyan ako ng pagkakataong maitama ang mga kamalian ko, I would still do the same thing dahil iyon ang sa tingin ko'y tama. I knew I was wrong all along. Kahit pa mali, paulit-ulit kong gagawin 'yun dahil 'yun ang dapat.

maluha-luhang sabi n'ya sa asawa. Niyakap s'ya nito at hinalikan sa noo saka sinapo ang kan'yang pisngi at matamang na nagsalubong ang kanilang mga mata. "You are right.. Everything that happened to us was a mistake but that was the mistake that I love the most. The mistake that I will treasured the most. You are the best mistake that happened to me my Felicity. I love you so much! Mahal na mahal kita my......

“What do you want again? Alam mo ang tahimik ng buong linggo ko dahil walang liah na nanggugulo sa akin.” Sumimangot siya at inirapan ako. “Whatever. Let’s go.” “Saan mo na naman ako dadalhin? Hindi ko natatandaan na may lakad tayo ngayon.” “You’ll see. Huwag ka nang maraming dada riyan old corn.” “Old corn?” Napataas ang kilay ko sa sinabi niya. “Matandang mais sa tagalog.” “Saan mo naman napulot ang tawag na iyan? You are disrespecting me.”

What am I supposed to do! "I'm sorry... I'm really, really sorry Isabelle. I didn't mean to. It's just that I can't leave Addi ng ganun ganun lang, I love her. This is a mistake Isabelle, fine. Papandigan ko ang batang yan pero I can't promise you na pwede tayong magsama, I can't do that"

Mukhang may balak na siyang ikuwento ang nangyari before. "But may isang bagay lang akong na-realized noong nagkita na kami...I MISSED HER...kasi kahit hindi kami magkasundo before, humanap pa rin ng way ang tadhana para magkita kami. I thought...hindi ako ma-fa-fall sa kaniya...I thought enemy na kami forever, not until...may mistake na nangyari," aniya. Nanlaki ang mga mata ko noong narinig ko ang word na mistake. Damn Veos! Bakit mo pa kailangan na sabihin 'yan in public!

sabi ni Senyor na nanggagalaiti sa galit. I am 16 year old, Grade 11 in High School when i experienced that i need to work with my mother since my father left us we flied here in Cebu and start a new life, just me and my mother. Ngayon nakakulong ang aking ina ay wala akong ibang ginawa sa gabi kung hindi umiyak at hindi na makapasok sa eskwelahan dahil nagkalat na ang pangyayaring iyon since De Marquez is famous here in Cebu. Araw-araw ay napunta ako sa mansiyon ng De Marquez dahil sila lang ang may kapangyarihan para pakawalan ang aking ina sa kulungan

This is a mistake. "S-sandro… I- I need to go. T-this is a mistake," Demie used all her forced to say those words. One more move from him would make all her plans to waste. At ayaw niyang makasira ng relasiyon. Nasa isip niya na may kasintahan na ito.

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

excited siyang nag type para mag reply Me : [Shet first date natin mambuburaot ka? Kahit gaano pa siya kinikilig kailangan hindi siya obvious at mag mukang pabiro parin ang panlalandi niya From : Gabino [Hahaha.. Mas malaki naman allowance mo eh] Me : [Tsk. Binawasan nga e. G na G ako ngayon] From : Gabino [tss palusot. Pag katapos mamili daan tayo dito sa bahay tulungan mo kong mag balat ng carrot at patatas ah]