Mistake Tagalog Novels & Stories

maluha-luhang sabi n'ya sa asawa. Niyakap s'ya nito at hinalikan sa noo saka sinapo ang kan'yang pisngi at matamang na nagsalubong ang kanilang mga mata. "You are right.. Everything that happened to us was a mistake but that was the mistake that I love the most. The mistake that I will treasured the most. You are the best mistake that happened to me my Felicity. I love you so much! Mahal na mahal kita my......

“What do you want again? Alam mo ang tahimik ng buong linggo ko dahil walang liah na nanggugulo sa akin.” Sumimangot siya at inirapan ako. “Whatever. Let’s go.” “Saan mo na naman ako dadalhin? Hindi ko natatandaan na may lakad tayo ngayon.” “You’ll see. Huwag ka nang maraming dada riyan old corn.” “Old corn?” Napataas ang kilay ko sa sinabi niya. “Matandang mais sa tagalog.” “Saan mo naman napulot ang tawag na iyan? You are disrespecting me.”

What am I supposed to do! "I'm sorry... I'm really, really sorry Isabelle. I didn't mean to. It's just that I can't leave Addi ng ganun ganun lang, I love her. This is a mistake Isabelle, fine. Papandigan ko ang batang yan pero I can't promise you na pwede tayong magsama, I can't do that"

Mukhang may balak na siyang ikuwento ang nangyari before. "But may isang bagay lang akong na-realized noong nagkita na kami...I MISSED HER...kasi kahit hindi kami magkasundo before, humanap pa rin ng way ang tadhana para magkita kami. I thought...hindi ako ma-fa-fall sa kaniya...I thought enemy na kami forever, not until...may mistake na nangyari," aniya. Nanlaki ang mga mata ko noong narinig ko ang word na mistake. Damn Veos! Bakit mo pa kailangan na sabihin 'yan in public!

sabi ni Senyor na nanggagalaiti sa galit. I am 16 year old, Grade 11 in High School when i experienced that i need to work with my mother since my father left us we flied here in Cebu and start a new life, just me and my mother. Ngayon nakakulong ang aking ina ay wala akong ibang ginawa sa gabi kung hindi umiyak at hindi na makapasok sa eskwelahan dahil nagkalat na ang pangyayaring iyon since De Marquez is famous here in Cebu. Araw-araw ay napunta ako sa mansiyon ng De Marquez dahil sila lang ang may kapangyarihan para pakawalan ang aking ina sa kulungan

This is a mistake. "S-sandro… I- I need to go. T-this is a mistake," Demie used all her forced to say those words. One more move from him would make all her plans to waste. At ayaw niyang makasira ng relasiyon. Nasa isip niya na may kasintahan na ito.

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Yumuko rin si Gab at niyakap siya mula sa likuran. "I'm... sorry..." anito sa hingal na boses. "Nagpunta ako kanina sa inyo para ipaalam sa Daddy mo na ikakasal na tayo. Gusto ko sanang mamanhikan na kaya lang sa makalawa pa ang dating ni Mommy at Daddy. Sumama sa akin ang parents mo dahil gusto ka nilang Makita," paliwanag nito at mas lalo pa siya niyakap. "Kaya lang ng makita kitang halos hubad kanina nakalimutan kong kasama ko sila." Marahan itong natawa. Umangat ito umalis sa likod niya saka siya inabutan ng tissue. "Naalala ko lang ng matapos tayo. I'm sorry," hinging paumanhin nito. Nakaayos na ang mga damit nila. Hinapit siya nito at niyakap. Idinikit nito ang noo sa noo niya.

Damn, that is so emberrasing! I lost sa ten rounds namin, and that was the first time. Ewan ko, I tried hard naman pero natalo pa din ako. Ganun naman talaga eh sometimes you win at sometimes, of course, talo. That is what our lives are, we are not always winning, ang pangit din naman kung lagi kang panalo, ang boring, it feels like everything is easy and what is worst is that you might hate people once na natalo ka nila, mahihirapan kang tanggapin ang pagkatalo mo. At isa pa kaya ka natatalo para tumayo ka ulit, to learn from your mistakes. Ang tanging dapat mong alamin is saan ka nagkamali para next time, at least alam mo na.