Pride And Prejudice And Zombies 소설 & 이야기

Kumunot ang kanyang noo habang pinagmamasdan ang pabalat ng librong iyon. "Zombies is Real?" pagbasa niya sa pamagat ng libro. Bumaling muli siya sa isa pang libro sa katabi niyon. Kinuha niya rin iyon. "Supernatural Being," sunod na pagbasa niya sa pamagat niyon. Bahagya siyang natulala habang pinagmamasdan ang hawak na dalawang libro. Totoo nga kaya ang Zombie at mga Supernatural being? Paano niya ipapaliwanag ang nangyari nang nagdaang gabi kung saan nakita niya ang mga halimaw na iyon? "Are you interested in that kind of stuff?"

Muli niyang sabi at mabilis siyang umalis sa kama, tumayo siya sa aking harapan bago mabilis na inalis ang ang mga telang naka balot sa kanyang ibabang katawan. Oh! Damn, para akong hihimatayin sa nakikita ko ngayon. It was a cold and quiet night as the big moon in the sky was weeping blood and the beast in front of me was exploding with ferocity, ready to eat what was served in front of him. Tonight is really my last day of being a virgin, I'm nervous but I will wholeheartedly let the beast on top of me pop my cherry tonight. ©laprincesadelaluna

” sabi ni Mercy na nakatitig sa `kin. ”Ayan wala na,” sabi ni Nathan. Sabay naman kami ni Mercy na napatingin sa wide screen TV at nakita ang dalawang zombies na pinagpi-piyestahan ang lalaking bida! “Wahh! Kuya talaga!” sabi ni Mercy na muling nagtago kay Louie na kanina pa tumatawa. “Akala ko ba bida `yan!?” tanong ko kay Nathan. “Kaya nga ang title, eh, ‘I Zombie’ dahil naging zombie s’ya.”

Ang eighteen percent ng share ay natuloy namang nabili ni Ziyad, kahit ano'ng tutol ni Jacob, hindi nakinig sa kaniya ang kaniyang asawa. Tinapos na din nila agad ang meeting after lunch, dahil may iba pa silang mga kailangang gawin ngayong araw. Kailangan niyang mag-file ng claim na buhay pa siya, since she was declared dead. "Ziyad." Natigil sa paghakbang sina Precious at Ziyad nang tawagin ito ng lalake. Tiningnan niya ang kaniyang asawa na nakasunod sa kanila. Seryoso naman itong tiningnan ni Ziyad. Hindi ito nagsalita.

Kung ikukumpara kasi ang status nila, mas nakakalamang parin kasi ang mga White. Nang dumating na ang lahat kasama na sina Eliza, Clarence at mga magulang nito ay tahimik na umupo ang lahat. Walang gustong magsalita lalo na si Jena na sa sobrang hiya ay hindi na nakatulog ng gabi. Para itong zombie kung maglakad, labis syang naapektuhan sa nangyaring kahihiyan sa kanila kahapon sa harap pa mismo ng publiko.

Puno ng hinanakit ang bawat bigkas ni Herriena. Isang hindi nakikitang puwersa ang pumailanlang kasabay ng pagtilapon palabas ng mga zombie at lobo sa kakahuyang kinaroroonan ng mga ito. Mula sa mga puno at bato'y biglang nagkahugis at nagkawangis ang mga ito. Naging mabalasik na mga hayop at halimaw, nagsilbing bantay mula sa loob ng kakahuyan kung saan ang daan patungo sa mundo ng mga mortal. Natatanging may dugong bampira na lamang ang maaring makadaan at makalabas ng buhay.

Hindi na ito maibabalik sa dati. “Nakaranas ba kayo ng ganoong sitwasyon noong nagpunta kayo sa libingan dati?” tanong ni Dorothy kay Susan. Ang sagot ay negatibo. Sinabi ni Freya, “Noong nakaraan, malinaw na nakita namin ang kalansay ni Caesar na nasa loob din ng kanyang kabaong. Ngunit, ang golden-eyed zombie na nakita natin ngayon ay hindi maaaring peke. Nalikha iyon sa pamamagitan ng refinement ng isang buhay na tao. Sa madaling salita, si Caesar ay naging isang buhay na zombie at partikular na binabantayan ang bulwagan kanina upang pagbawalan tayong pumasok dito. Kung gayon, kaninong kalansay ang huling nakita namin?”

Nakatulog naman ako ng ilang minuto kanina kaya ayos na 'yon. "Hey, coffee?" napaangat ako ng tingin kay Zac. Nakapagpalit na ito ngayon ng damit, hindi basa ang buhok niya kaya siguro ay naghalfbath lang ito. Bawal maligo dito sa bahay, isa iyon sa mga pamahiin. Sumusunod kami sa ganon at nirerespeto naman iyon ni Zac, mabuti na lang at nandyan sina Yves. Sumama muna si Zac sa kanila para makapagbihis. Sasamahan ako ng mga kaibigan ko na magpuyat ngayon. I really appreciate them, their presence is enough though. But here they are, sacrificing their rest day helping me here. Noong kinausap ko sila tungkol doon, ay masyado lang nila akong pinaiyak sa naging sagot nila. "We also love tito, Sci

A/N: Hi! This is for Zach’s story :). Yes, side story ‘to Haha. Excited sa story ng ibang Zombie Apocalypse boys! Hahaha. Enjoy Reading! ++++++++++++++++++++++++++++++ Chapter 23 Mara’s POV “Ang gwapo talaga nung Klarence ano? Mara. Tapos lumaban pa sila sa mga zombies.” Puri ng kaibigan kong si Ellen kay Klarence. Napairap na lang ako sa tinuran niya. Biggest crush niya talaga si Klarence simula nung matapos ang Zombie Apocalypse. Mabuti na lang talaga at nakapunta kaagad kami sa Safe Zone.

Nang nalanghap nila ang usok ay nanghina sila, nahilo at nawala sa tamang pag-iisip. Inakala ng shaman na ang mga vampires na naroon lamang sa lugar kung saan idinaraos ang pag-iisang-dibdib ang nakalanghap ng sinunog na nakalalasong dahon ngunit napakalakas ng ihip ng hangin sa buong lupain ng Zombaya dahilan upang lahat ng mga vampires na nakatira sa nasabing lupain ang nakalanghap ng usok. Dahil sa usok ng nakalalasong dahon ay nasira ang kaisipan ng lahat ng vampires at sila ay naging mga zombies na kumakain ng mga Mortano at Mortana.