Hiding Away Lyrics Novels & Stories

Hello Hopies! This is the final chapter of Hiding his Son. Thank you for appreciating Iris and Sebastian story. May we never forget the feels and the lessons that they gave to us. This is just the beginning of Hiding Series, see you on Hiding Series #2 which is the "Maid for You." Thank you and enjoy reading! Mahaba-habang chapters ito! Don't forget to comment your thoughts or reaction about this story, stay safe and healthy always. -Hope

Pero hindi naman iyon pwede, ayokong isipin niya na easy to get lang ako dahil magjowa na kami. "S-sige, uuwi na ako," paalam ko sa kanya bago siya talikuran. Pero napahinto ako nang biglang may kumatok mula sa labas ng kwarto niya. "Sweetheart, andyan ka ba?" Tanong ng kung sinong nasa labas. "Shit!" saad ni Kio at hinablot ako. "It's my mom, hide!" bulong niya sa akin at tinulak ako papunta sa cabinet niya. "T-teka lang! Kio!"

Hindi ko lamang siya pinansin noong una sa pag-aakalang titigil din siya, pero maya-maya ay bigla niya na lamang akong hinapit sa bewang palapit sa kanya saka walang anu-anong inangkin ang mga labi ko. Napahinto ako sa pagsasayaw saka tila estatwang nanatiling nakatayo lamang doon habang patuloy lamang ang estranghero sa paghalik sa akin. Tila may kuryenteng bumalot sa buong katawan ko at natagpuan ko na lamang ang sarili kong tumutugon sa mga halik niya sa hindi malamang dahilan. "Do you want to go somewhere else?" tanong niya sa akin nang humiwalay na siya.

Gayunpaman, sa kabila ng magandang performance na ibinigay ng top 8 finalists, may iisa pa ring nag-standout sa kanilang lahat. It was him in his casual denim outfit, holding a guitar while singing the song Those Eyes by New West. Cause' all of the small things that you do Are what remind me why I fell for you And when we're apart and I'm missing you I close my eyes and all I see is you And the small things you do

“Wala kang pakialam, makulit.” Doon lang ako nag angat ng tingin ng padabog itong umalis sa aming harapan, nagkatinginan kami ni J.A at nag kibit-balikat ng malakas niyang sinara ang pintuan ng kanyang kwarto. “Wala pa ngang kayo pero may call sign na, sungit, makulit. Naks, road to forever ‘yan,” nang aasar na wika ni J.A.

"H-hindi ko po matatanggap ang alok niyo. I'm sorry, Sir." Kumunot ang noo niya at bahagyang tumaas ang kilay niya. "And why?" Dahil sa'yo. Gusto kong makalayo mula sa'yo. Kung pwede ko lang sabihin 'yan ay ginawa ko na para makaalis na agad ako dito sa harapan niya pero hindi pwede kaya ngumiti na lang ako ng pilit. "My reason is written in my resignation letter, Sir."

Pinipigilan kong lumabas ang hikbi ko hanggang sa naputol na ang tawag. Napasandal ako sa upuan ng kotse ko. Pinunasan ko ulit ang luha ko. Hindi muna ako bumaba sa kotse ko. Hindi ko namalayan na nakaidlip na pala ako. Nang magising ako ay kaagad kong inayos ang sarili ko. I removed my blazer, nilugay ko ang buhok ko. I sprayed my favorite perfume. Nang makuntento na ako ay kaagad akong lumabas sa kotse ko para pumasok sa loob ng bar.

All around us I see nobody Here in silence It's just you and me I'm trying not to tell you But I want to I'm scared of what you'll say So I'm hiding what I'm feeling. But I'm tired of holding this inside my head "Sa kada nagtatalo tayo ay mas lalo lang akong nahuhulog sayo. Ikaw lang ang tumatangkang kalabanin ako." Oh, I just can't take it My heart is racing Emotions keep spinning out.

“Tempting. But what if I lose?” “Then I pretend I’m not heartbroken that Adrian still doesn’t see me.” That quieted us both. And just like that, the wall between us cracked a little. For some reason, I kind of feel like I understand her. She doesn't seem annoying. Maybe it's the liquor talking. “Game,” I said, raising my glass. She clinked hers against mine. “To broken people,” she said. “To hiding it well,” I added. Two hours later, we were both leaning against each other like drunks in a gutter of sarcasm.

I said, "That's a lie" Wala sa sarili niyang dinilat ang mga mata at tumingin sa stereo at kay Aiden. Ngunit walang pakialam si Aiden. Parang mayroon itong sariling mundo habang nagmamaneho. Napangiwi na lamang siya at humugot ng malalim na hininga. ‘But when you think Tim McGraw. I hope you think my favorite song. The one we danced to all night long. The moon like a spotlight on the lake…’