The Eternal Sea

Tuwang-tuwa si Pauline matapos na malaman na nakapasa siya sa entrance exam ng isang kilalang pamantasan sa Maynila ngunit kaagad na napalitan 'yon ng lungkot nang ma-realize niya na hindi niya sigurado kung makakapag-aral nga talaga siya sa kolehiyo dahil sa hirap ng buhay nila. Tanging pagtatanim lang ng mga gulay at prutas ang hanap-buhay ng mga magulang niya na talaga naman na hindi sapat sa kanila lalo na lima silang magkakapatid. Gusto niya na makapagtapos ng pag-aaral para matulungan ang pamilya niya na makaahon sa hirap kaya hindi na niya pinakawalan pa ang pagkakataon na makapag-aral siya kahit alam niya na mahihirapan siya lalo na wala silang pera. Gagawa na lang siya ng paraan para matugunan ang pag-aaral niya. Naghanap kaagad siya ng puwedeng mapagtrabauhan para may pang-tuition siya ngunit hindi 'yon ang kanyang nahanap kundi nakilala niya ang isang guwapo at hot na football coach na si Matthew. Sinabi ni Pauline ang nais niya dito kaya inalok kaagad siya ni Matthew kung gusto niya na maging sugar daddy niya ito. He will give everything to her. Wala na siyang kailangan na problemahin pa. Hindi na niya kailangan na maghanap ng trabaho para may pang-tuition siya sa pag-aaral hanggang sa makatapos siya. All she needs to do is to say yes to him. Papayag kaya si Pauline na maging sugar daddy si Matthew? Is she going to refuse him to be his hot sugar daddy until she fulfill her dream—finishing her studies?

Sa edad na 32 ay hindi pa naranasan ni Andrea ang magkaroon ng boyfriend. In short, siya ay NBSB o No Boyfriend Since Birth. Hindi naman siya kapangitan ngunit napakailap ng pagkatataon sa kanya. May nagawa ba siyang malaking kasalanan sa kanyang past life? Sa edad niya ay hindi na siya umaasa pa na may lalaki na magmamahal sa kanya ngunit gusto niya na magkaroon ng kahit isang anak man lang. Puwede naman na magkaroon ng anak na walang asawa kaya naisip niya maghanap ng sperm donor. Hindi artificial insemination ang gagawin kundi natural method. Sa kalagitnaan ng paghahanap niya ay nakilala niya si Martin na isang guwapong bilyonaryo. Unang pumasok sa isip niya na perfect match ang binata para sa kanya ngunit ang problema lang ay hindi siya nito gusto. Mapapayag kaya ito ni Andrea sa nais niyang mangyari? Paano kung hindi? Itutuloy pa ba niya ang paghahanap ng sperm donor o ititigil na lang at tatanggapin na lang na kailanma'y hindi siya magkaroon ng asawa't anak?

Nalaman ni Aeon na fixed marriage siya. Tumakas siya at nakilala si Chuck. Hindi niya inaasahan ang pagkagusto dito subalit nangyari na ang hindi dapat mangyari. She got pregnant. But Chuck seems not interested to father their child. So, she decided to wed a stranger whom her father is refering to her. Araw ng kasal, she's been expecting Chuck to stand against the wedding. But where the hell is he?

Every Christmas Eve, the heir of the Marco mafia family—Adrian Marco, must follow the family tradition: Draw a name to decide whether he’s allowed to marry me. Because I, Irene Cast, am not mafia-born. Unless he draws the slip with my name on it, he can’t take me as his wife. For four years, Adrian has drawn four times. And not once did he draw my name. I always thought he fought with his family because of me— that he was willing to risk losing his position as the Don, just to choose me. Every time he failed, he held me so tightly and whispered, “It’s okay. There’s always next year.” And I loved him so much it hurt. Hurt enough that I was willing to wait, year after year. This year, I told myself: If he still doesn’t draw my name… I’ll secretly switch the result. I sneaked to the door of Adrian’s study, and heard his younger brother ask: “Don… every year you do draw Irene's name. Why do you pretend you didn’t? Is it because you still can’t let Sera go?” But he simply said, in a flat voice, “Sera needs me for something urgent. Do what you always do: swap Irene’s name for a blank one.” He walked out without looking back. Instead of swapping, he tossed the blank slip into the trash, left the one with my name on the table, and hurried after Adrian. I went inside, picked up the blank slip from the trash, and replaced the one with my name. Watching my own name fall into the garbage. Adrian…I don’t want to wait and marry you anymore. I’ll grant you your choice.

Nayla Prameswari terancam dikeluarkan dari kampus setelah beasiswanya dicabut dan tunggakan kuliah menumpuk. Tanpa keluarga yang peduli dan pekerjaan yang cukup, ia berada di titik terendah hidupnya. Rafael Aditya Santoso, pengusaha muda dengan pernikahan hambar, muncul tepat saat Nayla hampir menyerah. Ia menawarkan jalan keluar yang tidak pernah Nayla bayangkan: > “Aku bayar semua kuliahmu… kalau kamu bersedia menjadi istriku—secara diam-diam.” Desakan hidup membuat Nayla menerima perjanjian itu. Sejak hari itu ia menjalani dua kehidupan: mahasiswi biasa di kampus, dan istri simpanan di balik pintu apartemen rahasia. Namun ketika Larissa—istri sah Rafael—mulai curiga, hubungan terlarang itu berubah menjadi badai besar yang mengancam menghancurkan mereka semua.

Chaque veille de Noël, l'héritier de la famille mafieuse Marco, Adrian Marco, devait suivre la tradition familiale : Tirer au sort pour décider s'il avait le droit de m'épouser. Car moi, Irene Cast, je ne suis pas née dans la mafia. S'il n'a pas tiré le papier portant mon nom, il ne pourrait pas me prendre pour femme. Pendant quatre ans, Adrian a tiré au sort quatre fois. Et pas une seule fois il n'a tiré mon nom. J'ai toujours cru qu'il se disputait avec sa famille à cause de moi, qu'il était prêt à risquer de perdre sa position de Parrain, juste pour me choisir. Chaque fois qu'il échouait, il me serrait si fort et murmurait : « Ce n'est rien. Il y aura toujours l'année prochaine. » Et je l'aimais tellement que cela faisait mal. Assez mal pour que je sois prête à attendre, année après année. Cette année, je me suis dit : S'il ne pouvait toujours pas tirer mon nom au sort... Je changerais secrètement le résultat. Je me suis faufilée à la porte du bureau d'Adrian, et j'ai entendu son frère demander : « Parrain, chaque année, tu tires le nom d'Irene. Pourquoi fais-tu semblant de ne pas l'avoir tiré ? Est-ce parce que tu n'arrives toujours pas à oublier Sera ? » Mais il a simplement répondu d'une voix neutre : « Sera a besoin de moi pour quelque chose d'urgent. Fais comme d'habitude : remplace le nom d'Irene par un papier vierge. » Il est sorti sans se retourner. Au lieu d'échanger, son frère a jeté le papier vierge à la poubelle, a laissé celui avec mon nom sur la table, et s'est dépêché de suivre Adrian. Je suis entrée, ai ramassé le papier vierge dans la poubelle, et ai remplacé celui portant mon nom. Regardant mon nom tomber dans les ordures. Adrian, je ne voulais plus attendre pour t'épouser. Je respectais ton choix.

"If I am just a tool for fulfilling your longing to another woman y-you will never have me." You will marry me even if you despise me....now strip my little whore." Hated and abandoned by her fiancee who saw her with the eyes of contempt and discarded by her father and brothers who loved her sister, she became a political tool to be sold to the highest bidder. But this time she shall choose her own buyer and become the obsession of the king of Ardos who wants nothing but to bind her to his bed and breed her with his children so that she could never escape his clutches.

Rizza was kidnapped and brought to the place where Drake is living with his men. Hindi siya dinukot para ipatubos sa kanyang pamilya hindi kagaya ng mga napapanood niya sa mga drama sa telebisyon. Siya ay dinukot ng mga hindi kilalang lalaki upang bigyan ng anak na magiging tagapagmana si Drake na ayaw na mag-asawa sa takot na baka lokohin at iwan na naman ito. Pumayag kaya si Rizza sa nais ng bilyonaryong binata na bigyan niya ito ng anak na magiging tagapagmana ng lahat ng mga ari-arian at kayamanan ng pamilya nito? Paano kung tanggihan niya ang bilyonaryong binata na si Drake? Makabalik pa kaya siya sa kanyang pamilya na buhay? Kahit tanggihan niya ang bilyonaryong binata na si Drake hindi na niya matatakasan ito.

Pinuntahan si Camilla ng bilyonaryong si Hector Gonzalez sa bahay nila para singilin sa utang ng kanyang ama sa halagang fifty million pesos na inutang nito. Wala siyang kaalam-alam tungkol sa utang na 'yon ng kanyang ama. Wala siyang pera na pambayad dito. Isang linggo na rin na hindi umuuwi sa bahay nila kanyang ama. Pinagbantaan siya ng guwapong bilyonaryo na si Hector na kung hindi siya magbabayad ay ipakukulong niya ang ama nito. Natakot si Camilla. Nagmakaawa siya kay Hector hanggang sa bigyan siya ng chance nito. Kailangan niyang pakasalan ito kung ayaw niyang ipakukulong ang ama niya. Pumayag naman kaagad si Camilla kahit hindi niya mahal ito kaya kinasal kaagad sila ni Hector. Days had passed and she fell in love with him. Akala niya ay siya lang ang nag-iisang babae sa buhay nito ngunit hindi pala. Kasal na nga sila ngunit ang asawa niya ay palaging nasa babaeng mahal nito. It breaks her heart as she thinks of it. She realized that if it wasn't her father, she wouldn't fall in love with him and she wouldn't feel the pain of loving someone who can't love her in return. Sinisisi niya ang kanyang ama. Gusto niyang umalis sa sitwasyon na kinasasangkutan niya ngunit hindi niya magawa-gawa 'yon. She realized that maybe it's the way of paying her father's debt as she suffers the pain. Will she be able to find the happiness she deserves? Is she going to live a miserable life with him while her heart is still beating for his name every day? Is there a chance for Hector to love her in return because she's his wife already?

Cada Nochebuena, en la familia Marco se celebra una tradición absurda y cruel. Adrián Marco, heredero de la mafia, debe sacar un papel al azar para decidir si puede casarse conmigo. Porque yo no soy una de ellos. Porque no nací en la mafia. Si no aparece mi nombre, no hay boda. Durante cuatro años, Adrián sacó cuatro veces. Cuatro veces en las que mi nombre nunca apareció. Yo creí que luchaba por mí. Que estaba dispuesto a perder su lugar como Don con tal de elegirme. Cada fracaso venía acompañado de un abrazo. —Está bien —me decía al oído—. Siempre habrá un próximo año. Y yo esperé. Esperé tanto que dolía. Este año me prometí algo distinto: si mi nombre no salía… lo cambiaría yo misma. Pero entonces escuché la verdad, detrás de la puerta de su estudio. —Don… siempre sacas el nombre de Irene. ¿Por qué finges que no? ¿Aún no puedes soltar a Sera? Adrián no se detuvo. No dudó. —Sera me necesita. Haz lo de siempre. Cambia su nombre por uno en blanco. Cuando entré, el papel con mi nombre seguía sobre la mesa. El vacío, en la basura. Lo tomé. Y fui yo quien hizo el intercambio. Vi mi nombre caer en el fondo del cesto. Adrián Marco… ya no quiero esperar. Ni casarme contigo. Esta vez, tu elección será real.