The Five Love Languages Book Novels & Stories

buo pa rin kami. Kakaiba lang talaga si Caleb. At minsan, ang love language niya ay parang economics subject na hindi mo hiniling. Tahimik muna ang sala pagkatapos ng usapan namin. Tanging tunog lang ng TV at mahinang pag-gurgle ng kambal ang naririnig. Si Caleb, nakaupo pa rin sa sahig, parang hindi pa rin completely convinced na hindi niya dapat gawing lecture ang lahat ng bagay.

Biglang tumayo, naglakad sa likod ng chair niya, tapos bumulong: “Acts of service, maybe.” “Ano bang pinagsasabi mo?” singhal niya. “Love languages,” sabi ni Brent, parang professor. “Acts of service, dadalahan kita ng drinks and food, ihahatid at susunduin. Words of affirmation, I’ll say good things. Then, gifts like flowers, desserts, little things. Quality time, date, activities together.” Tumigil ito, then voice went lower. “Physical touch…” Nag-init ang tenga ni Candice. “Stop. Parang awa mo na Sir Brent, tigilan mo ako.”

pagsasabi niya ng totoo kaya lumabi ako. “Mas malapit sa workplace mo yung bahay niyo ah? Sa likod lang, ‘di ba?” takang sabi ko. “Hindi kita mai-uwi sa bahay—” “Para sa harot lumipat ka ah? Ang effort naman attorney,” ngising wika ko at inabot ang tubigan ko ngunit halos manlumo ako nang naubos ko na pala iyon. “Of course, my love language is act of service. How many times do I have to tell you that?”

It's hard when you are in a long distance relationship tapos your love language is physical touch, cuddles. When you want to hug the person you love but you can't because you're far from each other. Internet Love pa nga. Ang Internet Love ay gawa-gawa lamang ng mga illuminati, joke. Internet Love? Kabag lang 'yan. Sa Internet Love, swertihan lang. May mapupunta sa'yo na green flag, kung saan parang may mali kasi almost perfect na kayo e. Ideal relationship or Ideal couple.

malanding saad niya sa mga tenga ko. “Anong love language naman ‘yan?” ngiwi ko. “Physical touch, make love for example… Words of affirmation, moan for my name…” Umawang ang labi ko at halos mabitiwan ko ang plato ngunit naalalayan niya kaagad. ‘Jusko naman Piere, p-pinanghihina mo ang tuhod ko!’ “Acts of service, I’ll kneel down and serve you…” Umawang lalo ang labi ko dahil alam ko ang kneel down na iyon! Gagawin niya na naman akong icing!

Hindi ko natuloy ang sasabihin ko nang kumaripas na s'ya ng takbo palabas ng library. Sa loob ng isang buwan na magkasama kami ay never n'ya ako sinabihan ng "I love you" kahit minsan. Gusto kong isipin na baka hindi lang talaga Words of Affirmation ang love language n'ya pero kung hindi iyon ay ano? Mas lalong hindi naman ang natitirang apat na love languages. "Donut?" Napalingon ako nang makarinig ako ng pamilyar na boses sa likuran ko.

naka ngiting wika ni Emerald at inayos nito ang buhok ko. “Sanay na talaga kayo sa kanya ano?” Tanong ko sa kanila. Nakangiting tumango silang dalawa bago sumagot si Emerald. “Yes, ganun kasi ang love language ni Flame, i mean hindi talaga siya nagsasalita na mahal kita pero always in action pinapakita niya ito sa aming lahat..” kwento nito.

“Oo nga, Ms. Liza. Para sa ibang tao, ‘yung shoving, sigawan… baka scandal. Pero para sa amin, that’s part of our love language.” Natawa ang host, pero kita sa mata niya ang confusion. “Love language?” “Yes po,” sabay hawak ko sa braso ni Dean, kahit gusto ko siyang sampalin. “Dean shows love by being grumpy and emotionally unavailable, and I show love by throwing sarcasm and, minsan, a playful shove.” Dean nodded. “It works for us.” “Sounds… unique,” ani Ms. Liza. “Pero curious lang kami, bakit nga ba nag-away that day?”

"I'm happy that you've found the lucky girl. Sana ay mamahalin mo siya habambuhay." "Of course." He smiled. "At ikaw rin, find a man who's like me." "Ay ayaw ko sa'yo," tutol ko kaagad. "Ayoko sa mga mahahangin." Good example si Genesis sa'kin. 'Yong pagiging mahangin niya or confident, parang si Jeremiah lang din. I guessed everyone had their own love language. And it actually made them unique. "Wow. Nagsalita ang mainit."

Kaya ngayon, sa ganitong kalagayan niya na hindi lang siya naka-wheelchair, kundi may posibilidad pang taon bago siya muling makatayo ng mag-isa, ramdam kong parang nawasak ang buong pagkatao niya. Bilang lalaki, lalo na para sa isang kagaya niya na ang primary love language ay acts of service, ang mawalan ng kakayahang gumawa ng mga bagay para sa minamahal ay tila katumbas ng pagkawala ng halaga.