The Gift Of Magi Story Mga Nobela at Kwento

makangiting anito kaya napangiti din ako. "I don't have a gift. I'm sorry." "Nah, don't be--- "But I have an answer to your question." putol ko sa sasabihin nito. Napansin ko namang kumunot ang noo nito. "What's that?" "A gift that you'll never forget." I whisper. "W-What is it?"

Ulit niya. Natahimik ako, wala man lang akong gift sa kanya. Every year and every occasions akong nakaka received sa kanya. Samantalang ako ay sakit ng ulo, stress at galit ang ibinibigay ko sa kanya. Hindi ko na pala siya kailangan bigyan ng gift dahil isa na akong regalo na ibinigay ng diyos sa kanya. Actually, siya ang swerte sa akin dahil matalino ako sa spelling. Kahit ipa-spelling pa sa akin ang mhishivus ay kaya ko spelling iyan, at saka ang word na priti.

Pasimple muna akong umakyat sa kuwarto ko para kunin ang isang malaking white paper bag na naglalaman ng mga regalo ko sa kanilang lahat. Pagkababa ko pa lang sa hagdan ay naririnig ko na ang tilian ni Ariel at Aria habang nagbubukas ang mga ito ng mga regalo sa kanilang dalawa. Wala pang alas dose pero lahat kami ay sabik na sabik na para buksan ang mga regalo sa ilalim ng Christmas tree kaya naman inilagay ko na rin ang mga akin doon. "Naks naman, naghanda rin pala ng mga regalo. Main character ka talaga, eh 'no?"

Napangiti ng mapait si Hilda at sinabi na nasa attic pa ang story book na iyon pero dahil wala siya pinag-aralan hindi niya mabasa iyon. "Sinabi iyon ng nanny ko pero nakakatawa kasi tuwing kinukwento iyon ni nanny hindi ko maiwasan makaramdam ng galit sa ina ko like— bakit niya ako iniwan para saluhin lahat ng galit mo Mr Alegre?" tanong ni Hilda. Naaalala ni Hilda tuwing birthday ng dad niya binibigyan niya ng gift ito.

imaw sa handog nila Kojin at kaagad na sinibasib ang kanilang dalang regalo. Nang mabusog ang mga ito ay kaagad ding nagsitabihan upang magpahinga at matulog. Ilang minuto pa ay biglang lumapit ang batang Magrim at nagpaikot-ikot sa kanilang lahat habang kumakawag ang buntot. Tumigil ito sa harapan ni Kojin at saka siya dinilaan sa braso at mukha. Ramdam ni Kojin na nakikipagkaibigan ito sa kanya kaya kaagad din niyang hinaplos ang mukha nito. Hinayaan naman ng mga magulang ng batang Magrim ang anak na lumapit ito kay Kojin. Nakipaglaro saglit ang halimaw sa batang Magrim bago nagpasyang lisanin ang kuweba. Nang nasa bungad na ng kuweba sina Kojin ay humabol pang muli ang batang Mag

“Sino ang gumawa sa iyo nito?” “Si Farris, Anak. Pinahuli nila ako sa mga tauhan nila at pinabugbog. Nakita ko si Farris na tumungo sa aking gawi. Nagmakaawa ako na huwag niyang gawin ang bagay na iyon pero hindi siya nakinig. Pinutol niya ang aking hintuturo. Simula noon ay naging palaboy ako. Naubos ang pera natin. Pati nga ang ating mansion ay naibenta ko na sa maliit na halaga lang para lamang may maunti-unti akong igastos. Sa kasamaang palad ay ninakaw sa akin ang kita ko sa pagbebenta ng mansion. Tumira ako sa kalsada at kumain ng tira-tira at panis na p-pagkain,” kuwento ni Daddy.

Naghanda din sila at kita ko sa video ang mga kapit bahay ko na binati din ako. "Maggie heto nga pala ang regalo ni Dan. Galing ako sa opisina nya kanina pinabibigay nya ito. Happy birthday daw. Hindi daw sya makakarating dahil busy daw sa trabaho." Ani kuya Austin at inabot sa akin ang maliit na paper bag na kulay brown. Kinuha ko naman ito. Bahagya naman akong nalungkot dahil hindi makakarating si manong ngayong birthday ko. Parang gusto kong magtampo sa kanya pero hindi, baka busy lang talaga sya.

Gusto kasi ni Kairo na ikasal sila kapag naayos na daw ang gusot na kailangan nitong ayusin. “Naku anak, maagang regalo iyan para sa inyong dalawa ni Kairo. Hay naku, baka kapag nalaman ni Kairo na buntis ka baka magbago ang isip niya at agad kang pakasalan kahit hindi pa tapos ang problema niya sa kumpanya.” Tawang saad ng nanay niya.

Birthday niya rin iyon, kumbaga ay regalo niya sa kanyang sarili ang makasama ang mag-ama. Matapos na huminga nang malalim, ay nagpasya si Gail na magtungo sa kanilang silid. Naghalf-bath at nagpalit ng damit. Muli siyang lumabas ng silid upang silipin sana muli ang anak, ngunit natigilan siya nang marinig ang boses nito. “Jax, anong meron at nakabusangot ka? Hindi ba ang sabi ko ay lagi kang ngingiti para lumaki kang gwapo? Anong problema ng alaga ko? Ha? Ano?”

Sinutok ko pa ang kanyang dibdib. Nagpupumiglas siya, "gift giving, that's how you won your innocent and young wife's heart. That's why she married you, thinking that she will have a stable marriage and your big age gap doesn't matter. Just like in fucking fairytale!” I chuckled, "but 'no'—because you're a shithead man all along, don't worry Mayor, your last will and testament is now processed with your own signature."