The Gift Of Magi Story นิยาย & เรื่องราว

imaw sa handog nila Kojin at kaagad na sinibasib ang kanilang dalang regalo. Nang mabusog ang mga ito ay kaagad ding nagsitabihan upang magpahinga at matulog. Ilang minuto pa ay biglang lumapit ang batang Magrim at nagpaikot-ikot sa kanilang lahat habang kumakawag ang buntot. Tumigil ito sa harapan ni Kojin at saka siya dinilaan sa braso at mukha. Ramdam ni Kojin na nakikipagkaibigan ito sa kanya kaya kaagad din niyang hinaplos ang mukha nito. Hinayaan naman ng mga magulang ng batang Magrim ang anak na lumapit ito kay Kojin. Nakipaglaro saglit ang halimaw sa batang Magrim bago nagpasyang lisanin ang kuweba. Nang nasa bungad na ng kuweba sina Kojin ay humabol pang muli ang batang Mag

“Sino ang gumawa sa iyo nito?” “Si Farris, Anak. Pinahuli nila ako sa mga tauhan nila at pinabugbog. Nakita ko si Farris na tumungo sa aking gawi. Nagmakaawa ako na huwag niyang gawin ang bagay na iyon pero hindi siya nakinig. Pinutol niya ang aking hintuturo. Simula noon ay naging palaboy ako. Naubos ang pera natin. Pati nga ang ating mansion ay naibenta ko na sa maliit na halaga lang para lamang may maunti-unti akong igastos. Sa kasamaang palad ay ninakaw sa akin ang kita ko sa pagbebenta ng mansion. Tumira ako sa kalsada at kumain ng tira-tira at panis na p-pagkain,” kuwento ni Daddy.

Naghanda din sila at kita ko sa video ang mga kapit bahay ko na binati din ako. "Maggie heto nga pala ang regalo ni Dan. Galing ako sa opisina nya kanina pinabibigay nya ito. Happy birthday daw. Hindi daw sya makakarating dahil busy daw sa trabaho." Ani kuya Austin at inabot sa akin ang maliit na paper bag na kulay brown. Kinuha ko naman ito. Bahagya naman akong nalungkot dahil hindi makakarating si manong ngayong birthday ko. Parang gusto kong magtampo sa kanya pero hindi, baka busy lang talaga sya.

Gusto kasi ni Kairo na ikasal sila kapag naayos na daw ang gusot na kailangan nitong ayusin. “Naku anak, maagang regalo iyan para sa inyong dalawa ni Kairo. Hay naku, baka kapag nalaman ni Kairo na buntis ka baka magbago ang isip niya at agad kang pakasalan kahit hindi pa tapos ang problema niya sa kumpanya.” Tawang saad ng nanay niya.

Birthday niya rin iyon, kumbaga ay regalo niya sa kanyang sarili ang makasama ang mag-ama. Matapos na huminga nang malalim, ay nagpasya si Gail na magtungo sa kanilang silid. Naghalf-bath at nagpalit ng damit. Muli siyang lumabas ng silid upang silipin sana muli ang anak, ngunit natigilan siya nang marinig ang boses nito. “Jax, anong meron at nakabusangot ka? Hindi ba ang sabi ko ay lagi kang ngingiti para lumaki kang gwapo? Anong problema ng alaga ko? Ha? Ano?”

Sinutok ko pa ang kanyang dibdib. Nagpupumiglas siya, "gift giving, that's how you won your innocent and young wife's heart. That's why she married you, thinking that she will have a stable marriage and your big age gap doesn't matter. Just like in fucking fairytale!” I chuckled, "but 'no'—because you're a shithead man all along, don't worry Mayor, your last will and testament is now processed with your own signature."

Natawa naman ako roon dahil totoo rin naman na talagang nahihirapan silang magtago rito sa bahay. “Congratulation to the both of you,” ani ko bago binigay ang regalo ko sa kanila. It’s just money for them to start. They will be leaving an independent life now. ‘Yon din ang gusto nila. “Thank you, Ate…” anila na yumakap pa sa akin. Natatawa ko na lang ding ginulo ang buhok nila.

"Pasensya na anak, ha. Hinayaan kong pagdiskitahan ng witch sa school namin ang regalo ng Mister Mavi mo. Huwag kang mag-alala, kapag nakaipon ako, papalitan natin 'yan ng mas maganda pa diyan." "Alam niyo po ba, ako po ang nag-convince kay Mister Mavi na iregalo 'yan sa inyo para po m*****i na kayo," dagdag pa ni Myla. "Sorry po kung nag-suggest ako, Mommy. No'ng nakita ko kasing umiiyak si Mister Mavi habang nagku-kuwento siya about sa problem niyo, naawa po ako. Naisip ko, baka makatulong kung bibigyan ka po niya ng present."

Iwinaksi ko na lang iyon sa isipan ko. Iginaya niya ako papasok ng bahay. Tahimik lang akong sumunod. Agad kaming sinalubong ni Blythe De Guzman at binati naman namin siya. Binigyan din namin siya ng regalo at sinabi niyang kahit hindi na naman iyon kailangan. Our presences would be enough, he said. After all, he is a millionaire on his own. Hindi pa kasama roon ang ipapamana rito ng mga magulang dahil nag-iisa lang din naman ito. Not that I know of. Though, he was thankful for our gifts. Kahit hindi pa nito nakikita ang regalo ko, I know he will be

Bwesit naman kasi bat pinatugtog pa. Pangalawa naman, noong nagpunta ako sa mall pagyari ng insidente sa cafe, naisip ko na lang na bumili ng paborito kong libro pero noong magbabayad na ko iniwan ko pala sa kotse iyong wallet ko. Medyo napahiya pa ko dahil napurchase na at babayaran ko na lang nga dapat. Pero hinintay naman nila ko na makuha yung wallet ko kaya okay na ko sa part na yun. Medyo nakakahiya nga lang.