The Graveyard Book Mga Nobela at Kwento

“Sana matauhan ka na B, na hindi lahat ay worth it ipaglaban. Sana natuto ka na sa pagkawala ng baby mo. H'wag mong sayangin ang buhay mo sa walang kwentang tao. H'wag mong sayangin ang buhay sa pagpapaka martyr. Maiksi lang ang buhay, gamitin mo ito at magpakasaya... You deserve to be happy...you really is...” Matapos namin mag kuwentuhan ay pumasok na kami sa aming mga kwarto. Doon, naramdaman ko na naman ang pagkawala niya... Pero kailangan kong lumaban gaya ng pangako ko sa kaibigan ko. Kailangan ko pang lumakas para lumaban sa mga haharapin ko pa.

Parang isang stand novel ang librong 'yon dahil nakasulat do'n ang mga bagay na nangyari sa female lead na inspired sa totoo niyang buhay. She writes the book when she’s not okay, when she feels like she’s given up. Some of the scenes she wrote in that book were what happened to her mother, Helenah Miller ten years ago. Namatay si Helenah noong 9 years old pa lamang si Hayacinth. The cause of its death was internal bleeding, mas naging complicated pa ang survival rate ni Helenah noong oras na 'yon dahil na rin sa dinadala nitong bata sa tiyan niya na pang-tatlong buwan pa lamang.

“Sige, hija.” We walk towards the terrace with manang Rina. Malayo palang ay natanaw ko na si Granny sa malawak na terasa ng mansyon. She's sitting on a rocking chair while reading a book. Nagpaalam na rin si manang Rina para pumunta sa kusina. “Granny!” She slowly turned her head on us. Her eyebrows raised while looking unbelievably at us. Masaya kaming lumapit sa kaniya para humanlike sa pisngi niya.

Ito lang ang tanging ala ala niya kay Helen kaya hanggat maari hindi niya pwedeng pabayaan ang bahay ampunan . Kinuha niya ang mga librong nakalagay sa box para ilagay sa bagong bookshelf ng opisina sa bahay na binili ng kanyang lola .Mas malaki ang bahay kumpara sa dati nilang tirahan .Medyo hindi na rin maayos doon dahil nawala na ang dating sigla simula umalis si Helen at naging masama ang mga naninirahan doon . Pagkakuha niya sa huling libro ay may isang litratong nahulog . Kinuha ito at nagulat siya sa nakita .

Kasama ng antique shop sa larawan, biglang naalala ni Charlie ang isang bagay at sinabi kay Vera, “Maaaring ito nga ang antique shop kung saan nabili ng tatay ko ang Preface to the Apocalyptic Book!” Nagulat din si Vera at mabilis na sinabi, “Ang Preface to the Apocalyptic Book at ang Apocalyptic Book ay tiyak na may koneksyon. Nakuha mo ang Apocalyptic Book sa isang antique shop sa Aurous Hill, at nakuha naman ng tatay mo ang Preface to the Apocalyptic Book sa isang antique shop sa New York. Hindi lang basta nagkataon ang mga pangyayaring ito!”

CALISTA'S P. O. V The late afternoon sun cast long shadows across the cemetery, the air heavy with the scent of damp earth and decaying leaves. It was a somber setting, a place of grief, a place of remembrance. I was here to visit my child's grave, a ritual I performed regularly, a way to connect with the life I had lost, the future that had been stolen from me.

Kasalukuyang nandito ulit ako sa bookstore at naghahanap ng bagong librong babasahin nang may nagsalita mula sa likuran ko. "You're still a bookworm, huh?" Lumingon ako sa nagsalita at nanlaki ang mata ko nang si Yuri iyon. He's wearing a black polo sleeves na nakabukas ang ilang butones ng kwelyo niya and dark pants habang naka brush up naman ang buhok niya. Sandali akong natulala sa kanya pero kaagad ko rin binawi ang tingin ko at nagfocus nalang sa mga librong tinitignan ko.

E N D O F B O O K 2 *~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~* BOOK 3: MY UNVEILED DARK PAST *~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~* “How could an unveiled secret fix the shattered pieces of the past?” Now that an unveiled secret is bound to change their lives forever, will Diane be able to fix herself and totally move on? Will she be able to find her true happiness with Liam, or will she choose to let go?

C. Marahil, nakatadhana na nga na magtagpo ang aming landas. Pinulot ko ang libro at umupo sa gilid ng kama kung saan siya nakahiga. Makintab ang itim na kulay nito at ang gintong guhit sa mga letra ay natanglawan ng liwanag ng ilaw. I don’t know if it’s just me or something but I can feel the weight that the book has. It’s a lonely feeling and the man lying beside me—not knowing where he is, chilled and got me panicking; hurtling around the little dark room of Outcast at 2 am in the morning. I felt nervous with the man who got lost in the middle of the City of Dublin.

It’s a camouflage. “One week,” bulong ko sa sarili ko habang nakatingin sa dambuhalang orasan sa pader. “One week to prove I’m a doll. And a lifetime to prove I’m their nightmare.” I lay down, the silence of the Sanctum wrapping around me like a cold shroud. The first part of Margo Valderama was dead. And as I fell into a dark, dreamless sleep, I knew that the next time Julian looked into my eyes, he wouldn’t find a girl. He would find the graveyard he helped build. And in a graveyard, the only thing that moves is the vengeance of the dead.