Saint Of Lost Things Novels & Stories

C. Marahil, nakatadhana na nga na magtagpo ang aming landas. Pinulot ko ang libro at umupo sa gilid ng kama kung saan siya nakahiga. Makintab ang itim na kulay nito at ang gintong guhit sa mga letra ay natanglawan ng liwanag ng ilaw. I don’t know if it’s just me or something but I can feel the weight that the book has. It’s a lonely feeling and the man lying beside me—not knowing where he is, chilled and got me panicking; hurtling around the little dark room of Outcast at 2 am in the morning. I felt nervous with the man who got lost in the middle of the City of Dublin.

Kaunti na lang talaga at mapagkakamalan ko na siyang stalker lalo na at dalawang beses ko na siyang nakita sa paaralan namin. Nagpalipas lang ako ng oras sa kanyang lungga. Ayoko nang bumalik sa pag-aaral. Ayoko nang makita pa sina Sander at Rita. Ayoko nang makita si Celestine. Nawawalan na ako ng gana sa lahat. "Siguro kung hindi mo ako pinigilan ng mga panahong iyon payapa na sana ako sa kabilang buhay." Mukhang ako pa yata ang nagulat na wala man lang siyang reaksiyon.

Kumunot ang noo ko nang makitang hindi nakasara ng maayos ito. Isasara ko na sana pero napatigil ako ang makitang may nakaipit na isang bagay kaya hindi masara. Binuksan ko ang drawer para ayusin ang bagay na yun at isasara ko na sana uli nang mahagip ng mata ko ang isang larawan. Nasisiguro kong si Lennox ang nasa larawan pero di ko maaninag yung isa. Kukunin ko na sana pero biglang may nagbukas ng pinto na syang kinatili ko.

again? I stared in the dark, where his shadows are gone. Napatitig ako sa bracelet. Bagsak ang balikat na pumasok ako sa aking kwarto Habang tinatanaw ko ang paghampas ng alon mula sa aking silid, hinawakan ko ang bracelet. What happened, Mase? I thought this is all through the waves?

Dalawang beses akong naging kabit pero nagagawa ko pa ring maging masaya. "I am... I am a sinner..." Napasandal ako sa sofa bago tumingala. "Rupert, sobrang makasalanan ko at sigurado akong sinusunog na ang kaluluwa ko sa impyerno. "At alam kong habang nabubuhay ako, pagbabayaran ko ang kasalanang 'to, Rupert. I had to live with the consequences of my decisions— of my sins."

Rene at tumungo sa pintuan na sinusundan naman ng masamang tingin ni Donya Margareth. “May oras ka rin sa akin abogadong walang kuwenta!” bulong ni Donya Margareth na halatang galit na galit sa abogadong matanda. *** Samantala sa bahay ni Gwen. Maagang nagising si Aling Cecilia at nakahanda na rin ang isang bag na puno ng damit na magagamit niya sa kanyang pag-alis. Nawala nang tuluyan ang antok ng kagigising na si Gwen nang makita niya ang kanyang ina na nakabihis pang-alis katabi ang isang bag.

Matapos ang mahigit apat na buwan na pagkawala. Sa biglaang pagtuklas kay Julia ay ikinabigla ito ng buong pamilya sa kawalan ng pag asa. Isang libing ang gaganapin para sa kanya ngayong gabi sa St. Dominic's Church sa Santa Barbara. "Nawa'y magpahinga ang kanyang kaluluwa sa kapayapaan." Ang sabi ng isang matandang babae pero hindi ko siya kilala.

sabi ko. "I'm just so happy that finally, I found my light again." he said with sincerity. " I'm so lost when you left me Z, I'm living in darkness since you left me. I lost my spark, I lost my light because you take them away with you." He was about to cry again but I'm quick to give him a soft kiss in his lips which made his friends gasps in unison.

Nagmamadali ngunit maingat akong pumihit patungo sa mesa ko bago pinagpatuloy ang pagbabasa. "There was a time though that I almost gave up on everything. I could've ended it that night. I could've been gone. I could have meant it that time. I wasn't asking for help... who saw me? It was barely a spark... but enough to blind myself willingly. Oh, to have someone who will meet me in the pitch black halfway. Ps. Finally, today is the day when I have expressed my feelings over the past several days. It's acceptable that I took my time to sort these feelings out because I wasn't able to identify them earlier."

Siguradong katakot-takot na sermon na naman ang aabutin niya rito. O, baka nga hindi lang sermon ang abutin niya, baka mabugbog na rin siya. Tuluyan na niyang ipinikit ang mga mata habang nakayakap siya ng mahigpit sa likuran nito. Pero mukhang nagkamali siya ng hinala dahil pagkagising niya ay ang mukha nitong maganda at may maaliwas na ngiti ang bumungad sa kanya, pagmulat na pamulat pa lang niya ng mga mata.