Etiquette For Mistresses Novels & Stories

“Ysa, hanggang kailan ka magpapanggap? Sebastian already admitted it! Tatawag ka ng boyfriend ng ibang babae sa gabi, don’t you have any shame?” Ang boses nito ay puno ng paninisi at paghamak. Sa isang iglap, parang bumaling ang sitwasyon. Ang mga bulungan sa paligid ay unti-unting lumakas. “It seems the mistress has been confirmed. Nakakahiya talaga.” “That man is not a good person either. Wala siyang sense of boundaries.” “Didn’t they say they went out to study?” “Study at night? You’re too naive.”

Inis na sabi ko. “Oo, Ikaw ang asawa, ikaw ang pinakasalan pero ako ang nagpapasaya sa asawa mo.” “Wala kang karapatan para kwestyunin at maliitin ang pagiging legal wife ko. Dahil sa mata ng Diyos at batas isa kang mistress. Isa kang kasalanan na dapat ng binabaon sa limot.” “Legal Wife ka lang, Helena, mistress ako. Ako ang higit na nakakaalam sa pagkatao ng asawa mo. Ako ang mas higit na may kakayahan na bigyan siya ng masayang buhay.”

Kung hindi pa siya hinila ng babae ay mukhang mas pililiin niyang tahakin ang hagdanan. Bumigat ang paghinga ko. Muli ko na namang naramdaman ang kalungkutan. Now I can see him with a couple rings with the woman who is clinging to his arms. Totoo nga. I was just a mistress. At mas lalo akong nawawalan ng dignidad dahil doon. I am a woman but he made me feel like garbage.

Alam kong nanggagalaiti na ito sa inis. "No, actually being a mistress is fun. You know why, first of all, bakit maghahanap ng ibang putahe ang lalaki, siyempre sawa na siya roon sa unang putahe kaya gusto niyang makatikim ng iba. Second, your husband will not find someone else if he loves you and is loyal to you. Being a mistress is a gift kaya kasi lahat ng hindi binibigay sa legal wife, si mistress ang nakakatanggap. Mas magaling pa sa kama ang mga kabit kaya siguro hinahanap-hanap iyon ni Levi." I looked at her and nakatingin rin siya sa akin, nakataas ang kilay eh kung ahitin ko ang kilay mo, ay bakit ko aahitin eh drawing lang naman 'yan! Hello, may karapatan ako magsungit at magtaas n

Isa kasing elegant person ang Secretary nang Father in law nya, pinapanatili ang basic etiquette tuwing kinakausap ang mga master nila. "Master wants you and Sir Lucas to come to the mansion this week for the family dinner, Uuwi sya from U.S this week, that's why his hosting a family banquet" padagdag neto sa sinabi "Oh, Uuwi sya this week? Sorry, can you tell Dad na Mukhang hindi muna kami pupunta, and you know why I don't like coming there" malamig na sagot ni Serene sa kabilang linya, ayaw nya kasi talagang bumalik aa mansyon nayon dahil puro masasamang ala ala lang ang naalala nya doon. Tsaka nandon yung impaktang kabit nang asawa nya na tinotolerate pa nang mga kamag anak nya "But, mada

"ANG ENDING NANG THE MISTRESS" "Oo nga pala,hindi ko pa pala nasabi sayo ang katutuhanan. "Ang totoo kasi lorain,Ikaw talaga ang tunay kung asawa at hindi si ricca! Nagawa ko lang ang bagay na iyon dahil sa pera,dahil palugi na- ,,, Tama na ang paliwanag masaya na akong marinig na ako talaga ang asawa mo una palang at hindi ako Mistress.

Natawa ako sa mayordoma na tumanda na lang at hindi na nakapag-asawa dahil sa pag-alaga nito sa Tita ko. “I am not going to terminate you guys so cheer up. Pakiramdam ko kasi magtatagal ako rito so I have something to discuss. First, please all the butler's stop following me. Second, pretend that you don't know me whever you see me in any circumstances. Third, don't bow and call me Ma'am nor Young Lady starting from now on. Did you guys understand me?"

Simula Monday hanggang Wednesday ay paulit ulit lang itinuturo sa akin ni Kirssen ang proper etiquette bilang isang royal, nakamonitor si Shaine at Ma'am Vel habang si Nico naman ang nagpopolish ng mga mali ko at the end of the day. At ngayong araw na ito about dress code ang lesson. Ang daming kaartehan ng isang royal, no'ng Monday about posture, from head to toe kasama na ang proper greetings, proper hand shakes, proper curtsy, gracefully descend stairs, sitting position, holding the teacup properly maging sa paghawak sa kutsara, tinidor at kutsilyo. Nakakaloka lang dahil nakatiis akong gawin ang mga bagay na iyon sa loob ng tatlong araw, akala ko sobrang dali lamang gawin kasi karamihan s

At sa sandaling iyon, nakita ko ang isang bagay sa mata niya—hindi lambing, hindi ngiti, kundi isang uri ng respeto. Hindi ko inakalang ganoon pala kahirap ang pagkikibagay. “Mrs. Compton, dapat po mas tuwid ang likod ninyo,” paalala ng etiquette coach habang naglalakad ako sa mahabang hallway. “O-opo,” sagot ko, pilit inaayos ang postura ko kahit nananakit na ang likod ko. “Sa pag-upo po, huwag basta basta. Dahan-dahan, may grace.”

Matalas ang mga mata nitong nakatingin sa kanya. Napakurap siya, bahagyang umurong ang dila. Hindi siya agad nakasagot dahil kinakain siya ng kunsensiya niya. Technically, she's considered a third party— like a good for nothing mistress who almost gave herself willingly to a man who's engaged to be married with the woman in front of her. And she wasn't raised like that. She was raised to be a good woman. But now that the pleasure is all over, she's now faced with the aftermath of what she has done.