Human Diary Novels & Stories

"No. Nasa bahay. Why?" Suminghap siya at binuksan niya ang kaniyang bag at may kinuha mula roon. May nilapag siyang itim na notebook at lumaki ang mata ko nang makita kug ano ang notebook na iyon. Tumikhim ako at hindi nagpahalata sa kaniya. "This is Riza's Diary. Hindi ko alam kung may iba pa siyang diary o nagsisinungaling ka lang talaga na nasayo ang diary ni Riza."

Agad akong nagpunta sa kuwarto ni Hannah, kinalkal ko lahat ng gamit niya, i saw a pink locked book sa ilalim ng kama niya at kinuha ko ito. Ito yung Diary niya na kinuha ni Kia non at ako lang ang nakabawi kay Kia.. I started opening the diary, sinira ko ang lock nito at inumpisahan itong basahin. Lahat ng nakasulat is about her first love... Wala siyang binabanggit na pangalan sa bawat sinusulat niya pero pamilyar lahat ng kinukwento niya sa diary niya.

Hindi ako naniniwala na ganoon. [Sinasadya ko siguro to, Madeline. Sinasadya mo to para hindi kita makalimutan at para ma-miss kita habangbuhay. Tuso ka, pero hindi mo ko maloloko, Madeline…] Isa itong diary. Hindi niya alam kung kaninong diary ito, pero nakita niya ang pag-aalinlangan at sakit sa bawat salita. Pagkatapos mapahinto ng ilang sandali, pinindot niya ang sumunod na document.

" Dagdag pa nito. Natouched sya sa sinabi ng tiyahin niya. Tumatak sa puso't isipan niya ang mga sinabi nito. Nang gabing nang magkahiwalay sila ng tiyahin niya at nang makauwi ay agad siyang sumampa sa kanyang kaman, kinuha niya kaagad ang pinakaiingatan niya na Diary. Marami siyang dapat ikwento dito. Kinuha ni Dianne ang Pink na personalized notebook sa kanyang bag. Dala-da niya ito kahit saan siya magpunta.

Maingat akong bumaba ng kama na sinikap na hindi makagawa ng kahit na ano'ng tunog o ingay na pwedeng ikagising niya. Lalabas na sana ako ng kuwarto ko upang uminom ng tubig dahil parang nanunuyo ang aking lalamunan. Aksidente kong nakita ang nakabuklat na kuwaderno sa tabi ni Mj at dala ng kuryusidad ay kinuha ko. Bumungad sa akin ang nakasulat sa unang pahina na "My Diary." Interesado kong binuklat ang mga pahina ng notebook. Mas pinagtuunan ko ng pansin ang huling sinulat ni Mj.

Kinuha ko ang bag ko na nasa tabi ko lang at binuksan ito upang kunin sana ang phone ko ngunit iba ang tumambad sa akin. Isang notebook na punong puno ng diary at secreto ko tungkol kay Kairus. Kinuha ko ito at tiningnan. Isa itong notebook na ginawa kong diary. Binuksan ko ito at tumambad sa akin ang gwapong mukha ni Kairus na nakadikit sa notebook.

I'm sorry. Maraming bagay ang nagpapahinto sa akin, nagpapalamig sa kalamnan ko habang binabasa ang mga ito pero agad kong binabaliwala. Agad kong binaliktad ang diary na ito at gaya nang inaasahan, walang nakasulat. Pero kinapa ko nang mabuti ang papel. I felt a little bump on it. A secret compartment on her diary. I thought of many ways para mabuksan iyon.

Paano nila nagawa iyon kay mommy? Dear Diary, Nang makauwi ako sa Mansyon galing sa Ospital ay hindi na ako dinalaw ni Jonas ngunit kinukulong niya pa rin ako sa kwarto. Hindi ko na siya nakakausap. Hindi na rin siya nagpupunta sa kwarto ko tuwing gabi. Pag tinatanong ko si Yaya Milling ay sinasabi niya lang na abala si Jonas. Hindi ko na kayang magtagal pa dito kung kaya’t pinlano kong tumakas. Nagpapagaling lang ako at pag nakarecover ako ay lilisanin ko na ang impyernong lugar na ito. Iiwan ko dito ang lahat ng sakit na naranasan ko at gagawa ng panibagong buhay at kapalaran. Malayo sa mga taong nanakit sa akin. Malayo sa pamilya Del Riego, malayo kay Jhondo at higit sa lahat malayo kay J

Dahan-dahan niya kinuha ang laman nito. Isang safety box. Itinabi niya ang paper bag at pinakatitigan ang box na may personal password na halatang pinakaiingatan. Mula sa pagkakatingin sa box ay umangat ang tingin niya sa mga taong nasa paligid na tila lahat ay hinihintay siyang buksan ito. He took a deep breath before he opened the box. Nangunot ang noo niya nang makita ang isang notebook na may nakasulat sa harapan na 'My Diary'.

Napatingin siya sa kawalan, parang sinisilip sa kanyang isipan ang laman ng bag—isa-isang binibilang sa imahinasyon kung alin nga ba ang nagpapabigat. Nandoon ang A4 notebook niya—makapal at mabigat. Hindi lang basta notebook, kundi parang koleksyon na ng kalahati ng buhay niya. Mga medical notes, lecture scribbles, doodles kapag stressed, pati na rin ang diary entries na isinisingit niya sa pagitan ng mga pahina. Limang sentimetro ang kapal. Isa nga namang “pader” sa bigat.