The Invisible Man Romane & Geschichten

nagtaray rin ako sa pagsagot ko dito. Mas kumunot ang noo nito sa akin. "Look, if you have no valid reason, mas mabuti pang lisanin mo itong building na ito, miss." "And why?" "Because the person you are looking for is always not available to show up, or even to talk to anybody. He is a private and invisible man in this company," pagbibigay alam nito. "Wow... Look like he's a gem, or maybe a gold?" I sarcastically react.

"Lalo at hindi mo alam kung ano at saan ka lulugar." "Woah! Woah!" Hindi ito makahapuhap ng sasabihin. Ang misteryosong ngiti nito ay nagbibigay kay Beth nang panibagong reaksyon. What's wrong with this man? Si Rudolph Clarksville Indiana ay nahanap ang mga mata niya. Nginitian siya nito nang pala-kaibigang ngiti. There is something in his eyes na hindi ni Beth mapangalanan kung ano ang kahulugan.

"Seryoso ka ba? Ayoko! Nakakahiya kaya yan. Matatalo tayo!" Sa lahat ba naman ng pwedeng salihan, 'yan pang pageant na iyan? Jusko naman, buong buhay ko isa lang akong anino na nagtatago sa sulok ng kwarto. Kulang na lang magtakip ako ng mukha, ganun ako ka-invisible. Gusto ko maging ganun habang buhay tapos isasali pa nila ako sa pageant? Nagulat si mayor sa ginawa kong hampas. Mukhang napalakas yata.

Hihintayin ko na lang sila na umalis ng comfort room. Mga ilang minuto ang lumipas, narinig ko ang yabag ng mga paa nila palayo. Tumayo akong muli para sana lumabas na. Pinagpawisan ako ng malagkit. Hindi nila dapat ako makita. Sana naging totoo na lang 'yong invisible cloak no? para kapag may gusto kang taguan suotin mo lang iyon and you will disappeared from their sight. Dahanan kong binuksan ang pinto, tumingin ako sa paligid. Wala nang ibang tao sa CR. Ayos, makakalabas na rin ako. Nagsimula na akong maglakad.