Alucard Face Mlbb Novels & Stories

Napanguso nalang ako at bumalik sa pagkain Nakipag kwentuhan ako sa mga ka team niya at ngayon ay sigurado na ako sa mga pangalan nila, ang naka salamin ay si Carl, he's role is support, si Paul naman ang may dimple at siya ang exp laner nila, si Wendell naman ay blonde ang buhok the marksman, si Ali na may piercing sa tenga, he's a midlaner and Cyprus the jungler.

Pag na-follow niyo ako at may fan card kayo, pwede kayong mag-apply. Kakasabi pa lang ni Alana ay may mga nagbabagsak na kaagad ng rewrd, Biglang pumasok si RealMe sa live. [Sexy cockroach: Mas blooming ka today, naka-makeup ka ba?] Lumapit si Alana sa camera at ipinakita yung makeup niya from all angles. "Yup! Light makeup lang. Okay ba?" Kahit hindi pa siya expert, nag-effort siya mag-practice kaninang umaga, at isang oras din bago niya ma-achieve yung simpleng makeup look.

Walang pangalan, walang date — tanging isang symbol lang: ♠️ Ang personal mark ni Alessandro. I opened it — and the screen flickered, showing a line of text: “I’m still here.”

Ang kanyang buhok ay maayos ang pagkaka-brushback, at ang kanyang mga mata ay nakapokus sa isang itim na folder—ang medical file ko. Si Alaric Thorne. Ito ang unang pagkakataon na nakita ko ang mukha niya sa maliwanag na lugar. Matangos ang ilong, matalim ang panga, at ang kanyang mga mata ay kulay abo na tila walang anumang emosyon. Mas guwapo siya sa personal kaysa sa mga business magazine, pero mas nakakatakot din ang aura niya.

Di makapaniwalang saad ni Clint na tutok na tutok ang mga mata sa akin. Napailing naman ako. Mas nagulat nga ako na mukhang tao lang sila dahil alien sila. The fact na may mga kakayahan sila, they should have a pointy ears and creepy eyes with boney body structure. "I'll take that as a compliment." Komento ko rito. "But seriously, you're human? This is not a joke right?" Ulit pa ni Alucard. "Isang tanong pa Al, tatamaan ka talaga. Paulit ulit lang?" Sita naman ni Gen rito at tinaasan pa ito ng kilay.

Paano nalang kung biglang dumating si Alaric at hindi nalang siya isama dahil dito? Bumuga siya ng hangin at naglagay nalang muna ng kulay pale pink na lipstick sa labi. Hindi siya gano'n kagaling maglagay ng makeup sa mukha kaya naglagay lang siya ng liquid foundation sa mukha at in-enhance nalang ang korte ng kilay niya. Itinali din niya ang buhok na mahaba gamit ang kulay pink na ponytail. Napangiti siya ng makita ang repleksyon sa salamin.

Inubos nito ang isang litrong laman ng mineral bottled water. "Anytime, babe. Basta ikaw." Kumindat ito at pakiramdam niya ay pisngi naman niya ang nag-aapoy at kailangang apulahin. Madungis ang mukha nito dahil agiw. Natutukso siya at nag-aalangan na punasan iyon. He is ruggedly handsome with that mess in his face, complementing the icy color of his eyes. Ang gwapo lang talaga.

Ang ulan ay patuloy na bumabagsak, ngunit hindi iyon hadlang sa matinding laban. Ang isa sa kanyang kalaban ay si Bruno na mas bata pa noon, buo pa ang mukha, walang bakas ng paso, ngunit ang parehong bangis ay naroon na. Ang kanyang mga galaw ay marahas, puno ng galit at paghihiganti. Ang isa naman, isang lalaking may suot na malamig na metal mask. Hindi makita ang mukha ngunit ang tindig ay parang pamilyar.

Ang maputla at malungkot na mukha ng Alkalde ay biglang nawala na parang isang maskara na marahas na hinubad. Unti-unting tumuwid ang tindig ni Paulo. Umigting ang kanyang matigas na panga, at ang kanyang mga matang kasing-itim ng gabi ay biglang nagliyab sa isang napakadilim, nakakamatay, at nakapangingilabot na galit ng isang tunay na predador. Isang malamig at demonyong ngisi ang gumuhit sa kanyang labi.

The look on his face tells me that I am someone he can't mess with. "What the fvck are you doing?!" he groaned. Napuno ng mura ang buong silid dahil sa problemado at iritadong si Alaric. Napahilamos siya sa kanyang mukha gamit ang kanyang kamay at pumikit sandali. Kita ko ang ilang ulit niyang paghugot ng hininga bago umigting ang panga. His eyes then crumpled and glared at me, infuriated.