Alon ng alaala ang unang pumapasok sa isip ko pag naiisip ang tema ng abuela. Para sa akin, walang tatalo sa tender at timeless na damdamin ng 'Sa Ugoy ng Duyan'—mga liriko at melodiya nito parang yakap mula sa nakaraan: mahinhin, pag-aalaga, at pagkatapos ng mahabang araw, nagpapahinga ang puso. Madalas ko itong pinapatugtog habang inaayos ang lumang mga litrato at mga mantika ng pamilya; tumutulong siyang dalhin ang mood ng event papunta sa isang intimate, warm na lugar na punong-puno ng nostalgia.
Bukod diyan, gustung-gusto ko rin ang kontemporaryong acoustic cover ng 'Kahit Maputi Na Ang Buhok Ko'—may konting hiwaga at pag-asa ang dating; at kung family gathering ang usapan, nagmi-mix ako ng munting folk songs tulad ng 'Bahay Kubo' para magbigay ng light-hearted na bahagi. Sa pagbuo ng playlist, sinasala ko ang tempo: mas mabagal at malumanay para sa entrance o slideshow, at medyo mas masigla para sa dance o pagtawa-tawa kasama ang apo. Sa huli, ang pinakaangkop na kanta ay yung nagpapahiwatig ng pagmamahal na alam mong mag-uunite sa buong pamilya, at para sa aming abuela, iyon ang naramdaman namin sa bawat nota ng 'Sa Ugoy ng Duyan'.