Story About Myself Novels & Stories

“Ang puso ko. Dahil kahit anong plano ko noon, hindi ko inasahan na mahuhulog ako sa isang taong dapat sana ay collateral damage lang sa kwento ng paghihiganti ko.” Hinaplos ko ang dibdib ko, ramdam ko pa rin ang bigat sa mga alaala. “At ngayon, andito ako. Hindi na bilang Mafia. Hindi na bilang CEO. Kundi bilang isang taong sumusubok magsimulang muli—at umaasang may makikinig, kahit isang beses lang, sa totoo kong kwento.” Tahimik ang buong hall.

Wala akong kakampi, karamay, sarili ko lang ang tutulong sa akin. Tumayo ako at tinitigan ko ang sarili ko sa salamin. May kalmot ako sa leeg, namumula ang kaliwang bahagi ng mukha ko, may pasa ako sa binti, at malamang magkakapasa na rin ako sa braso. Pinilit ko pa ring ngumiti sa kabila ng lahat. Kailangan kong magpakatatag. This is me, Elaisa Sandoval-Montefalcon, and this is my story.

Baka balak nitong isulat ang autobiography ko. "Ah hindi naman yung parang story book. May revision kasi ng History book na gagawin dahil sa pagbabalik niyo. I wanted to add more details on how did you survive and a brief story of your life on Earth." Paliwanag naman nito sa akin.

So wag mo ipakitang magaling ka, wag mong ipakitang kaya mo dahil kahit ano namang ipakita mo kung hindi swak sa tono nila, hindi parin nila kayang akuin ka. Ito ay isang kuwento ng isang ordinaryong pilyang lesbyana na nagundergo sa trans medical. Kasabay din dito ang isang kwento ng buhay ng isang babae na lumaking malayo sa magulang. May pagka true to life story siya na hinaluan ko ng kalikutan ng aking imahinasyon kaya yung iba ay pawang walang katotohanan. Kilala ko ang taong ito dahil sa katunayan, nagsasalita siya at nakikipag usap sa'yo, Oo sa iyo. Nga pala ang pangalan ko ay Khaella.

Nagbukas na rin ako ng ibang pag-uusapan dahil saka ko lang na-realize na sobrang personal ng kinukuwento ko sa kaniya na dapat ay hindi ko na sinasabi pa sa kaniya dahil hindi naman kami ganoon magkakilala. "Nag-resign ako," sagot ko nang tanungin niya kung ano ang pinagkakaabalahan ko ngayon sa buhay. "Mentally unstable na ako. Hindi ko alam kung kakayanin pa ng isipan ko kung hahayaan ko ang sarili ko na pahirapan ang sarili ko." "That's a good choice, though," aniya. Tiningnan ko siya na siyang sumisismsim sa cappuccino niya.

--- GABRIELLA MONICA JIMENEZ POV Matapos ang lahat ng nangyari, hindi ko maiwasang sisihin ang sarili ko. Pakiramdam ko, ako ang ugat ng trahedyang ito—ang dahilan kung bakit may nasaktan at muntik nang may mamatay. Kung hindi lang ako nagmatigas, kung hindi ko lang hinayaang lamunin ako ng pride, hindi sana humantong sa ganito.

Napapailing-iling na lamang ako. "Katulad mo, hindi ko rin kaya na isulat ang sarili kong kwento. Gustuhin ko man pero pagdating sa gitna o di kaya ay wala ka pa sa gitna mawawalan ka na ng gana. Ewan ko ba, ayaw ata sa akin ng sarili kong kwento." Mapapatawa na lamang ako kapag naiisip ko ang bagay na ito. Bakit sarili ko pang buhay hindi ko maisulat?

Sanay din naman ako kaya lang hindi ko maintindihan ang sarili ko kung bakit natatameme ako pagdating sa kanya. "Ano naman ang ikukuwento ko? Wala naman kasing interesting sa buhay ko." Ayaw kong magkuwento ng pang-iiwan sa akin, depressing. Ayaw ko rin sabihing mag-isa na lang ako sa buhay. Kung tutuusin bukod sa swerte ako sa career ko wala nang maganda pang pag-usapan sa buhay ko. Kapangitan na nangyari, umaapaw sana pero saka na kapag lasing na ako. Bumuntong hininga ako, “Wala talaga akong maisip na ikuwento.

"enough about me. tell me your story." nagsalubong ang kilay ni kaylee sa sinabi nito. "there's nothing much about me. it's just my parents doesn't want me to live on my own and i don't have freedom, that's just it. my story is not that tragic, but it still makes me sad knowing na pinagkaitan ako ng kalayaan ng mga magulang ko." she said na may malungkot na ngiti sa mga mata nya. "having a parents like them is actually not so ideal but i do love them and i think they're trying to change now and i think that's all that matters." ngumiti siya sa asawa nya na nakatitig sakanya.

Cold Stare: Let me tell you my story. Nakauwi na ako sa bahay at narito ako sa kuwarto nang paulit-ulit na um-e-echo sa isipan ko ang nabasa ko kanina habang nasa school pa lang ako. There is something strage in that notepad or journal of him.