My Life Story As A Student Novels & Stories

Sinamahan din ako ni Vad at Maj. On the first week of May, nakapag-enroll agad ako. Irregular student ang naging status ko kasu may mga na-take na akong minor subjects from my previous school na credited naman. But I can be a regular student with a regular schedule with the help of summer classes. Now that I'm starting again with my chosen course. I can feel it na I will be sailing smoothly in my college years. Let's get it on, college life. ~ First year as a Civil Engineering student!

"Today is our day, it's the day we celebrate the culmination of all our efforts. That after 4 years of struggles, the seeds of our hard work have borne fruit. I remember how we've come to this point in life where all of the experiences we've had here in FAW University. We've had our fair share of hardships and triumphs. We make friends, we lose loved ones, we get bullied, being in some sort of an issue, we failed but we stood up, we receive negative feedbacks, our confidence fall but we had our comeback.." I remember that my life started here in FAW, marami akong first time dito. First time kong na bully, napagtulungan, pinaiyak, nagkaroon ng kaibigan sa manila, at nasaktan. Ang FAW din ang

“Sana pero sa ngayon ay hindi iyan ang priority ko dahil pinag-aaral ko pa ang mga kapatid ko.” “Nasa ika-limang palapag na silang dalawa, sa susunod ay high school na kaya dapat mas mag sumikap. Gusto kong ibigay sa kanila lahat ng mga bagay na hindi ko naranasan noon.” Taimtim siyang nakikinig sa akin kaya nag patuloy ako. “Noong bata ako ay hindi ko naranasan magkaroon ang bagong bag. Lahat ng bag ko ay galing lang sa buraot o kaya ay ukay-ukay dahil walang pambili ng bagong gamit sa paaralan.” “Tell me about your life. I want to know what my little Calixta doing when she was a child.”

Samantalang ako, heto, nakahiga lang sa kama at stress na stress sa buhay habang umaasa lang kay Vladmir. "Saan ka nagwo-work? Malapit lang ba sa School niyo 'yan? Hindi niyo pa yata Bakasyon, e!" hula ko dahil may isa akong fina-follow na content creation na sa La Salle rin nag-aaral. Buhay senior highschool student ang content niya kaya may alam ako sa ganap nila roon.

Grade nine yata ako non nang maging mag-classmates kami. Lahat ng mga estudyante ay iniiwasan siya. Hindi naman ako mahilig magtanong at wala akong masyadong kaibigan dahil mapili ako sa kausap. Or more like ayokong kinakausap ako lalo na’t busy ako palagi sa school works ko. All I wanted that time is to finish my senior high school and go to college. Kaya naman hindi ko alam ang chismis tungkol sa kanya.

Mas maigi na raw na may matutunan ako nang paunti-unti kaysa totally na wala. "Opo... Plano ko pa lang po... Hindi ko pa po kasi naranasang pumasok sa school, eh... Simula kindergarten ako, sa bahay na talaga ako... It served a purpose naman po dahil sa nangyari sa akin... Ngayon, gusto kong alamin kung may mababago pa ako sa mundo ko... Excited na po akong mamuhay sa normal na mundo..."

“Akala ko ba ay hindi ka pupunta? Ano at nandito ka ngayon?” Pang-aasar sa akin ni Louie nang makita niya akong pumasok sa job fair na ikinuwento niya sa akin noong isang araw. Ang sabi ko kasi ay hindi ako interesado dahil marami na akong ginagawa bilang estudyante at waitress, pati na rin pala ang pagiging katulong ko sa bahay ng Tiyahin ko.

Ava's POV Hindi ko na nabilang kung ilang beses na akong natatawa sa mga stories na ishine-share ko sa kaniya about my highschool at college years. Nagtatanong kasi siya minsan about my lovelife and my life as a student.. so I told him that I was an introverted woman, only focused on my studies especially to myself. At sa lovelife ko naman, siyempre hindi ko sinabi dahil malas naman ako ro'n.

Karamihan kase ay nag hahanap buhay na lamang dahil sa hirap ng buhay habang ang iba naman ay hindi na nakapag aral at huminto na kaya sobrang suportado ang mga naka tira dito sa bawat estudyanteng nag aaral pa. Naalala ko tuloy nung nakaraang taon, graduation ko sa highschool tapos maraming kailangan bayaran, akala ko hindi na ako makakapag martsa dahil wala akong pera pambayad kahit man lang sa pictorial at toga. Nagulat nalang ako isang araw na may kumakatok sa pinto namin at pinapa gayak ako na pumunta ng school para humabol sa graduation picture. Inabutan nila ako ng pera, nag ambagan daw sila para kumpletuhin ang bayarin ko dahil minsan lang daw sa buhay ang makapag martsa ng may medal

Short-lived lang ang saya ko, pero natutunan kong mag-adjust: magpasalamat sa pagmamahal na natanggap ko, kahit may peklat pa rin. Sinimulan kong ikwento kay Chansen ang timeline ng buhay ko, mula sa bagong umaga sa kanya-kanyang dorm sa bahay-ampunan, hanggang sa awkward na unang beso ko kay Nash, hanggang sa scholarship sa Paris. Pati na ang pagbuo ng sarili kong pangalan bago nangyari ang lahat sa amin. Bawat detalye, may kaunting pangungulila at may konting pag-ibig. May saya, lungkot, excitement. Sinabi ko rin sa kanya ang tungkol sa mga kaibigan kong nanatili sa tabi ko.