My Life Story As A Student Novels & Stories

Sinamahan din ako ni Vad at Maj. On the first week of May, nakapag-enroll agad ako. Irregular student ang naging status ko kasu may mga na-take na akong minor subjects from my previous school na credited naman. But I can be a regular student with a regular schedule with the help of summer classes. Now that I'm starting again with my chosen course. I can feel it na I will be sailing smoothly in my college years. Let's get it on, college life. ~ First year as a Civil Engineering student!

"Today is our day, it's the day we celebrate the culmination of all our efforts. That after 4 years of struggles, the seeds of our hard work have borne fruit. I remember how we've come to this point in life where all of the experiences we've had here in FAW University. We've had our fair share of hardships and triumphs. We make friends, we lose loved ones, we get bullied, being in some sort of an issue, we failed but we stood up, we receive negative feedbacks, our confidence fall but we had our comeback.." I remember that my life started here in FAW, marami akong first time dito. First time kong na bully, napagtulungan, pinaiyak, nagkaroon ng kaibigan sa manila, at nasaktan. Ang FAW din ang

“Sana pero sa ngayon ay hindi iyan ang priority ko dahil pinag-aaral ko pa ang mga kapatid ko.” “Nasa ika-limang palapag na silang dalawa, sa susunod ay high school na kaya dapat mas mag sumikap. Gusto kong ibigay sa kanila lahat ng mga bagay na hindi ko naranasan noon.” Taimtim siyang nakikinig sa akin kaya nag patuloy ako. “Noong bata ako ay hindi ko naranasan magkaroon ang bagong bag. Lahat ng bag ko ay galing lang sa buraot o kaya ay ukay-ukay dahil walang pambili ng bagong gamit sa paaralan.” “Tell me about your life. I want to know what my little Calixta doing when she was a child.”

Samantalang ako, heto, nakahiga lang sa kama at stress na stress sa buhay habang umaasa lang kay Vladmir. "Saan ka nagwo-work? Malapit lang ba sa School niyo 'yan? Hindi niyo pa yata Bakasyon, e!" hula ko dahil may isa akong fina-follow na content creation na sa La Salle rin nag-aaral. Buhay senior highschool student ang content niya kaya may alam ako sa ganap nila roon.

Walang prenong kuda ng pinsan ko. Oo nga pala, bakit ko pa nga ba na kalimutan ang bagay na iyon? Nasa Apollo University pala ako nag aaral kaya't talima rin ang tsimis ng mga estudyante. Ang bilis sakanila makarating ang mga bali-balita at lagi na lang ako pinag uusap kahit ganito lang ako. Isang pangit na nerd, na parati na lamang nasasangkot sa mga balita at chismis sa University.

Grade nine yata ako non nang maging mag-classmates kami. Lahat ng mga estudyante ay iniiwasan siya. Hindi naman ako mahilig magtanong at wala akong masyadong kaibigan dahil mapili ako sa kausap. Or more like ayokong kinakausap ako lalo na’t busy ako palagi sa school works ko. All I wanted that time is to finish my senior high school and go to college. Kaya naman hindi ko alam ang chismis tungkol sa kanya.

I am top 7, hindi man ako nagkaroon nang award nung grumaduate ako nakatsamba naman ako sa exam namin. Consistent honor student din naman ako since elementary hanggang high school. Hindi ko lang ito namaintain nung nagcoolege ako kasi naubos ang oras ko sa paghahanap buhay. Palaging kinakapos ako nang oras para makapag-aral pa.

ALUMNI party has come. At iyon na yata ang pinakahihintay ng lahat, habang ako ay tila nagdadalawang-isip pa rin kung tutuloy ba o hindi. At the age of twenty four ay ngayon ko lang ulit p'wedeng makita ang school na nagbigay karangalan sa aming mga estudyante sa kabila ng pagsisikap.

Mas maigi na raw na may matutunan ako nang paunti-unti kaysa totally na wala. "Opo... Plano ko pa lang po... Hindi ko pa po kasi naranasang pumasok sa school, eh... Simula kindergarten ako, sa bahay na talaga ako... It served a purpose naman po dahil sa nangyari sa akin... Ngayon, gusto kong alamin kung may mababago pa ako sa mundo ko... Excited na po akong mamuhay sa normal na mundo..."

“Akala ko ba ay hindi ka pupunta? Ano at nandito ka ngayon?” Pang-aasar sa akin ni Louie nang makita niya akong pumasok sa job fair na ikinuwento niya sa akin noong isang araw. Ang sabi ko kasi ay hindi ako interesado dahil marami na akong ginagawa bilang estudyante at waitress, pati na rin pala ang pagiging katulong ko sa bahay ng Tiyahin ko.