Novel & Cerita Time With Friends Quotes

“Alam mo ba kung ilang taon kitang iniiyakan?” Napatigil siya. “Ano, umiyak ka?” “I mean, hindi ikaw. Ang mga books mo,” paliwanag ko. “Ah.” “Tapos noong may writer’s block ako, sino ba lagi kong sinasabihang idol ko?” “Ako,” proud niyang sagot habang nakangisi. “Exactly! Ang dami nating araw o time na nagkasama tapos pati sa akin na bestfriend mo ay tinago mo pa, nakakainis ka!”

she exclaimed. Napangiti naman ang kaibigan ng malaki. "Talaga?" her friend ask in disbelief. She nodded. "Yess!" parang batang saad nito. " Let's shopping later!" dagdag nito. "What time?" tinatamad niyang tanong. Hindi niya malaman kung bakit tamad na tamad siya ngayong araw. "hmm, maybe around 3pm" her friend said in excitement.

Ang totoo ay nagpaparinig ako sakanya, halata naman siguro ano. "Hindi mo ako alalay." Tanging sabi nito. "Friends kaya tayo sir, ang damit mo naman sa nag iisang mong kaibigan tsk!" "What time?" "Huh?" Taka ko syang tinignan. "Gusto mo bang tagalogin ko para maintindihan mo ang word na what time?" Ano daw? Naguguluhan ako eh, anong what time ba? What time saan? Kompletuhin nya kase para naman alam ko ang ibig nyang sabihin.

And all this time, sila lang pala talaga ng Mama niya ang may maruming utak na ayaw maniwala sa we're just friends na sagot ni Sophie. He's in love with Sophie, his bestfriend. At dahil tanga siya at gago, hindi niya alam kung kailan nagsimulang mag-iba ang pagtingin niya sa kaibigan niya. Hindi siya sigurado kung noon pa bang mga bata sila o ngayon lang na na-threaten siya nang husto dahil akala niya ikakasal na ito sa iba. Tama ang sabi nila, sometimes we take things for granted because they're always there. And the only time we'll realize their real worth is when we have to live our lives without them.

may garalgal sa boses kong sabi. “Pa-check up ka mamaya. Sinabihan na kita noon, hindi ka nakikinig. Makulit ka talaga.” Wow, huh? Makulit ka rin! Ayaw mo ngang magpaalaga! “Coming from you, ha?” biro ko. “At saka wala lang talaga akong time.” Hinugasan ko ang kamay ko at nagmumog. “Tch. Pero sa pakikipagsama sa ibang lalaki, may time? Nakakabili pa ng Ice cream, barbecue, at may oras sa kwentuhan. Ganun ba ang walang time?”

And I’ll suffer again with another failed friendship. That idea always bothered me. That always made me anxious about time running too fast. We’ll already be in the second semester. And after that, we’ll be in 12th grade. Time flies fast, that's why I can’t blame myself for always looking for ways to make memories with her. I don’t want to doubt but I can’t help but think that what if this is just going to be a seasonal friendship? I wanted this friendship to last and she said she does too. But time always plays a funny trick.

“Ngunit masaya ako na magkasama tayo.” “Walang problema,” sagot ng kaibigan. “Laging mas masaya kapag nakikita tayong lahat na magkasama.” Habang ang mga kaibigan ay nag-enjoy sa kanilang picnic, sina Evelyn at Sebastian ay nagkaroon ng pagkakataon na mag-usap ng masinsinan. “Ang dami nating mga plano sa hinaharap,” sabi ni Sebastian. “Pero gusto kong tiyakin na hindi natin makalimutan ang halaga ng oras na magkasama tayo.”

sabat naman ni Mark, "di ba nga ay naging best friend mo siya? Ngayong kayo na ni Ciara, for example ay si Patrick ay naging instant best friend niya tapos palagi pa silang magkasama, anong mararamdaman mo?" Nang sinabi ni Mark 'yun ay napatigil ako sa pagkain at napaisip. Aaminin ko na ayaw na ayaw ko na may maging ka-close si Ciara na ibang lalaki. Makikita ko nga lang minsan na magkasama sila ni Patrick ay tila naiinis ako. Dapat ako 'yung kasama niya e, dapat ay may quality time kami pero iba ang kasama niya. "Oh, natahimik ka? Natamaan ka sa sinabi ko, 'no?" tanong ni Mark at napatawa, "Alam mo, usapan lang 'yun. Huwag mo masyadong dibdibin."

"Aba! So yun lang pala habol mo, ha?" "Kalahati lang!" depensa ko, sabay hagikgik. "Yung kalahati, quality time with my best friend." Napailing siya at natawa na rin. Ramdam ko ang init ng pagiging komportable naming dalawa sa isa't isa. Sa gitna ng lahat ng gulo sa buhay ko, nakakagaan ng loob na may ganitong sandali—isang simpleng umaga, masarap na pagkain, at isang kaibigang alam kong hindi ako huhusgahan.

To the most beautiful friend of mine, Happy Birthday! Hopefully, bigyan mo ng pagkakataon at basahin ang sulat ko. Na miss na kita, friend...na miss ko na ang kaibigan kong si Athena, na miss ko na ang bonding natin. Ang makasama ang makulit at jologs kong mga kaibigan. Salamat pala nang dahil sayo nakilala ko rin sina Amy at Dansel. Sana maulit ang time kung saan ay masaya tayong magkasama...nakakamiss ng mga happy memories nating apat. Sana mabigyan pa ng pagkakataon na maipagpauloy natin iyon. Sana ang friendship natin hindi maging noon...kundi friendship forever. Sa uulitin happy birthday friend... Mula sa kaibigan mong laging nagmamahal sayo,