Novel & Cerita Time With Friends Quotes

He held his head tightly and then turned his back on me. "Ano 'to Vince? Lokohan? G*g*han sa loob ng nine years? Gusto mong itapon lahat ng pinagsamahan natin sa loob ng nine years?" I emphasized the words nine years just in case he forgot how long we had been friends. Kahit papaano maalala man lang niya. Sobrang sakit ng nararamdaman namin ngayon, it was as if he was crushing me every time he mentioned it and forcing me to end our friendship.

natatawa kong sabi. Kung saan-saan napunta ang kwentuhan namin na hindi napapansin ang oras, kung hindi pa ako maghihikab ay hindi matatapos ang usapan namin. At tungkol lang naman kay Nanet at minsan sa mga joke nito. Hindi ko maiwasan ang mapangiti na mag-isa. Masaya siya para sa kan'yang bestfriend at mukhang nakatagpo na ng lalaki na seryoso dito at malaman pa ang bulsa kaya pag pinakawalan niya ito sunga na talaga 'yon.

Napalunok ako. Hindi na ako kaibigan ng mga 'yon pa. Friends don't forget each other. Nagkawatak-watak kami noong ibang school na ang pinasukan. Siguro kung maaga kong itinigil ang pagkontak sa kanila ay mas maagang naputol ang koneksyon namin. I was always the first to reach out to them. My messages are their reminder of my existence. Kaya noong itinigil ko, nakalimutan na ako.

"Quinn andiyan ka pa ba? " "Ahhh,, O-o Ethan, " "Tsshh, sorry kung tinawagan pa kita nang ganitong oras. " "It's okay Than, bakit ka naglalasing? Huwag ka magdadrive nang di mo kaya okay? " "If only i could turn back the time, yung time na ako lagi ang kasama mo, yung time nasa akin lang atensiyon mo, yung time na ang saya natin, yun yung time na sinayang ko.Tssshhh"

“I’m waiting for a friend. He’ll be out soon.” “Friend?” sambit nito at mahinang natawa. “Ang tanga naman ng kaibigan mo para iwan ang magandang dilang na tulad mo rito sa parking lot. Do you want to have some fun?” Mabilis siyang umiling. “No need. I already did.”

nagugulohang tanong nito. "Um, yes. Pero hindi kasi pumayag ang kaibigan ko lalo at may free naman sa pad niya. So... pumayag na ho ako." I said. But it's not true na sa pad mismo ng close friend ko ako mag stay. Sinabi ko lang yon para hindi sila mag-alala. "Ah, okay." napapatango na tugon nito. "E, baka ho ma-late na kayo sa trabaho ninyo?" sabay ang mga itong napatingin sa orasang pambisig. "See, it's already 09:00 Am. So you guys leave me now."

"You know how precious my time is? Pinaka-ayaw ko sa lahat nasasayang ang oras ko!" Sabi niya na makikita ang inis sa mukha niya na ipinagtataka ko naman. "A-Ano po bang ibig niyong sabihin?" "Really Mon? You accept my friendship offer yet you don't even trust my words...I was there outside your house waiting for nothing!" Sabi niya na ikinalaki ng mata ko kaya naman magsasalita na sana ako para mag-sorry nang magsalita siyang muli.

Naibuhos ko na kasi lahat kanina. Tahimik din ang mga kaibigan ko. Ngunit maya't-maya ang sulyap sa akin. "I'm sorry to bother you guys. Lalo ka na Nowelle. Hindi ka rin pwedeng ma-stress." Nahihiya akong ngumiti sa kanila. "Ano ka ba, ayos lang ako. Huwag kang mag-alala." She winked at me and smiled. "Don't think too much, Zimry. Wala lang 'to sa amin. Lahat naman tayo dumadaan sa ganito, and what are friends for, 'di ba?" saad ni Lewisse na nasa tabi ko.

Nag dikit kaming tatlo at nasa gitna nila ako. I love this place and time, my friends and my love of my life is here. "I love you all!"

"Wala akong panahon para makipagbiruan sa'yo Quin. Sobrang lasing ka lang siguro no'ng time na 'yon kaya hindi mo na maalala." "Tsk. Hindi ko alam at hindi ko maalala na nando'n ka rin pala sa bar no'n pasensiya ka na bestfriend pero hindi talaga ako makapaniwala sa sinasabi mo at saka meron lang naman kaming hindi pagkakaintindihan ni Zik no'ng time na 'yon, natural lang naman siguro ang hindi pagkakaintindihan sa isang magkarelasyon." sagot ko sa kanya at wala na akong planong sabihin kay cody ang lahat kung bakit ko nagawang maglasing no'ng nakaraan.