Time With Friends Quotes Mga Nobela at Kwento

nagugulohang tanong nito. "Um, yes. Pero hindi kasi pumayag ang kaibigan ko lalo at may free naman sa pad niya. So... pumayag na ho ako." I said. But it's not true na sa pad mismo ng close friend ko ako mag stay. Sinabi ko lang yon para hindi sila mag-alala. "Ah, okay." napapatango na tugon nito. "E, baka ho ma-late na kayo sa trabaho ninyo?" sabay ang mga itong napatingin sa orasang pambisig. "See, it's already 09:00 Am. So you guys leave me now."

Gusto niya makipagkita sa akin kanina para samahan siyang mag food trip kaso papunta na kami sa tagaytay nung nagmessage siya. Hindi ko lang maiwasan malungkot kasi ilang beses na ‘kong tumanggi sa best friend ko. Hindi ko ugaling tanggihan si Quen kaya't sobra akong naaapektuhan. Kanina pa 'kong wala sa mood dahil bukod sa hindi ako nireplyan ni Quen kanina, hindi ko rin gusto ang mga taong nasa paligid ko. Sobra akong na-de-drain.

Kahit anong oras ako pumunta ng office, ayos lang. Sa sobrang focus sa trabaho ko ngayon, di ko namalayan ang oras na malapit na pala ang 5PM. "Mag-o-overtime ka ba now, bez?" tanong kaagad sa akin ng aking bestfriend. Nilingon ko siya saglit, "Oo, why?"

"Well, now that we know about all of this, I hope you continue to tell us what is going on with your life. Because none of this will scare us away." I smiled. "I know that now." Friends. They are hard to find. But when you get some, you'd have to do everything to keep them.

sabi niya sa akin. "Yeah. We have to wait for that, bro. We have to be patient. Wala namang problema kung hindi niya makita 'yon ngayong araw na 'to. Ang importante ay makita pa rin niya ito kahit anong oras o araw pa 'yan," sabi ko sa best friend ko na si Warren. "Maghintay na lang talaga tayo. I'm sure that your plans will be successful, bro," sabi niya sa akin at napangiti naman ako matapos niyang sabihin 'yon sa akin.

Ako rin niloko ko s'ya. Natanaw ko na s'ya kaya agad akong lumapit. "Maikling oras lang maibibigay ko sayo kasi may usapan pa kami ng girlfriend ko. Lagi kasing on time 'yon haha. Never akong pinaghintay."

“I’ll make time.” Tahimik. Simple lang na mga salita, pero iba ang dating. Habang nagtatrabaho siya sa café buong umaga, paminsan-minsan napapangiti siya nang hindi niya namamalayan. I’ll make time. Parang musika sa tenga niya, at hindi niya maiwasang isipin kung paano siya pinapahalagahan ng isang tao na hindi niya inaasahan.

Halos nanlaki ang mata ko ng sabihin nila na triple date kami. "Bro, just try it. It's so gonna be exciting." sambit nito. "Forrester at Villas, manahimik kayo kung ayaw niyong samain sa'kin. Alam niyong wala kong panahon sa mga ganiyan. I'm too busy. Kayo na lang, sabi ko. "Bro, 5 p.m tomorrow, see you," sambit nila. "Baliw.. Haixt! sumasakit talaga ulo ko sa mga bestfriend kong ito.

Hindi din natin masasabi kung may gusto na nga ang isang tao sa inyo gayong puwedeng as a friend lang din iyon. Bata pa tayo para ganitong bagay. I guess I will now enjoy my youth year as long as it takes me to be who I am today. You're just a youth, so don't push yourself from pressure. Love takes time and they will give the right time for love.

"One week lang kami rito kaya hindi ko sasayangin ang oras kong bumiyahe nang ilang oras. Time is gold when you have a goal. Marami akong gagawin dito." "You really want to stay with me?" nakangusong sabi ni Vanilyn. Humawak siya sa isang braso ko at pagewang-gewang na lumakad. "Mabuti ka pa, iniisip ako. Sina Mommy and Daddy, hindi man lang ako tine-text. Kaya thank you talaga, best friend." Sabay kiss niya sa pisngi ko. Ewan ko ba kay Van, napaka-clingy. Kaya iniiwan siya, e.