Tula Para Sa Aking Pamilya の小説・ストーリー

Siguro talagang big time ang kliyenteng ito. Habang binabagtas namin ang mahabang kalsada ay hindi ko maiwasang pagmasdan ang paligid. Sobrang dami na talagang nagbago sa paligid. Nakuha ng atensyon ko ang isang billboard kung saan may malaking litrato ng isang pamilyang hindi mapapantayan ng kahit na sino, ang mga Teng. They are really powerful. Sila ang pamilyang mas pipiliin mong iwasan dahil gagawin nilang magulo ang buhay mo once na dumikit ka sa kagaya nila — gaya nga ng nangyari sa akin. Hindi lang naging magulo ang lahat, naging komplikado pa.

aniya kaya malawak akong napangiti. “Don’t worry, they won’t bite,” I chuckled. Minsan naiinis ako sa pamilya. Pero pamilya ko pa rin sila, mahal ko sila. Lagi kasing nag-aaway sila mama, minsan dahil sa pera. Kahit na sabihing tahimik ang pera at may makakain kami araw-araw ay hindi pa rin naman maiiwasan ang mga gastusin, katulad ng tuition f*e namin. Sila Kuya kasi ay hindi naman nakakuha ng scholarship kaya nahihirapan sila mama sa pagbabayad ng tuition nila.

Tulala niyang sinabi, "Wala na akong natitira sa pamilya Diaz." “Gawin mo!” “Uh... Ano, ano yun?” "Ang upuan ng patriarch ng pamilya Diaz!"

“Teka lang, you mean….” “Yes, advance gift ni Lola,” marahan siyang humarap kay Lara, “Lara gusto mo bang dito tayo tumira.” Napayakap siya ng todo kay Liam, halos hindi niya makayanan ang sayang nararamdaman lalo na ang sincerity nito sa kanya. “Oo naman.” “Lara, dito tayo bubuo ng masayang pamilya. Gusto ko nang maraming anak at malaking pamilya.”

Malapit kasi ang dalawa sa isa’t-isa kaya na lungkot si Talya ng malaman na nasa Batangas pala ang best friend niya. “Mom, Dad…Na-miss ko po kayo..” Agad na niyakap ni LIla ang mga in-laws niyang itinuturing siyang tunay na pamilya. Mababait ang mga ito sa kanya pati na rin ang mga Kuya ni Tyler.

Paalala ni Kuya Thunder. Tumango lang ako dahil may laman ang bibig ko. KINAUMAGAHAN maaga ako gumising upang pag luto ang pamilya ko ng agahan maaga ako pupunta sa Medical University. Dahil ipapakilala nila ako muna, ang mga anak ko naman at pamangkin ay ang asawa ko naman ang mag hahatid sa kanila sa eskwelahan. Malapit na rin naman ang bakasyon ilang araw na lang kaya magagawa na rin namin mag tungo sa Boracay o saan man maisipan ng mga bata.

Nag tungo ako sa may sala ni Thalia at umupo ro'n. Mayaman ang pamilya ni Thalia, ngunit sa kagustuhan niyang hindi umasa sa pamilya at gusto niyang mag desisyon sa sarili niyang pamumuhay ay humiwalay siya sa kaniyang mga pamilya. Ngunit sa sobrang mahal siya ng magulang niya ay ibinigay pa itong spanish style na bahay sa kaniya, bahay pa ito ng kaniyang mga yumaong lolo. Naglakad ako papuntang kusina at may naamoy na mabango kaya dali-dali akong pumunta sa kusina at naabutan si Arthur na may niluluto.

Malalim na napa buntong hininga si Brea. "para sa pamilya."

Ni wala ngang nakakaalam kung nasaan kami ngayon. "Secret," ngumisi siya. "Pinapasabi pala ng Lolo mo na kung pera lang ang habol mo sa mapapangasawa mo ay bumalik ka na lang sa La Union. Kahihiyan daw ang dadalhin ng buong pamilya ninyo kung magpapakasal ka dahil lang sa pera." Pamilya. Natawa ako sa loob-loob ko. Pinabayaan nga kami ng anak niya, pati na rin siya. Matatawag pa kaya namin siyang pamilya?

tuwang tuwa kong bigkas OO, lumaki at nagkaisip ako sa mansion Buenaventura at nagdalaga ako sa bahay ni Lola Sylvia na masasabi ko din naman na hindi basta-bastang pamilya! Mayaman din naman sila at kahit papaano naibibigay din naman nila lahat ng mga pangangailangan ko! Maganda at magarbong tahanan pero iba pa rin pala talaga ang ambiance kapag sarili mo nang pamilya ang nagpoprovide ng sarili mong titirhan!