Tula Para Sa Aking Pamilya Novels & Stories

TARA POV “Fvck You all!” Malakas kong sigaw. Wala akong pakielam kahit sino pa ang makarinig sakin. AKO SI TARA! , labing- apat na taong gulang, ang itinuturing na problema ng pamilya namin. Lagi na lang akong ikinukumpara kay Kerry, ang perpekto kong kapatid. “I WANT HER GONE FOR GOOD!” Dahil siya lang ang palaging tama, palaging mabait sa paningin ng lahat, siya ang palaging bida sa mata nila Mama at Papa. At Ako? Ako raw ang “sakit ng ulo” sa pamilya namin. “The hell I care.”

At ngayong araw, may Family Day sa School ni Tala. “Mommy, look! My drawing won first place!” masayang hiyaw ni Tala habang tumatakbo palapit sa amin ni Nikolai. Ipinakita niya ang isang makulay na crayon drawing kung saan may tatlong taong magkakahawak-kamay sa ilalim ng malaking bahaghari. May nakasulat sa ibaba: My Family. “Wow, ang galing naman ng munting prinsesa ko!”

“Wala kaming anak na nagdala ng ganitong kahihiyan sa pamilya.” Itinulak niya ang isang maleta palapit kay Lara. “Bumalik ka kung saan ka nanggaling. Simula ngayon, si Liana na lamang ang anak namin.” Parang may humigpit sa lalamunan ni Lara. Hindi siya agad nakapagsalita. “Tinatakwil ninyo na ako?” nanginginig niyang tanong. “May mukha ka pang magtanong niyan?” singhal ni Teresa. “Ipinahiya mo ang buong pamilya Villanueva. Huwag mong asahang tatanggapin ka pa namin.”

ang tanong niya, halos mangiyak-ngiyak. Tumitig si Lara sa mataas na gusaling may nakalagay na logo ng de Vera Group. Malaki ito at halatang pagmamay-ari ng isang makapangyarihang pamilya. Hindi niya kailanman inakalang may kaugnayan ang pamilya nila sa ganoong kayaman. Isang bahagi ng isip niya ang nagsabing, ‘Sana noon pa namin nalaman. Sana noon pa kami nakinabang.’ Biglang nagsalita si Kyla, na tila may naisip na plano. “May naisip akong paraan… pero hindi ko lang alam kung game kayo.”

Lalot kilala naman na nila ng lubusan ang pamilya ng pakikisamahan ni Jasmine . '' I can't accept this happen mama ..Kailangan natin gumawa ng paraan para magkasiraan ang dalawang pamilya '' nag isip si Tasha kung paano pero wala siyang maisip dahil napag alaman niyang matagal ng magkakilala ang pamilya Ocampo at Chua .

“Ang De Luca family ang makapagbibigay sa inyo ng pinakamagagandang oportunidad at edukasyon. Mga bagay na hinding-hindi kayang ibigay ng ina ninyo. Pag-isipan ninyo ‘yan nang mabuti!” “Bakit mo sinisigawan ang mga bata?” balisang saway ni Luciana, pero mas lalo niyang hinigpitan ang hawak kina Caleb at Levi. “Maging mabuti kayo. Bumalik na kayo sa De Luca family kasama ang lolo at lola ninyo. Ang De Luca family ang tunay ninyong tahanan.” Sumagot si Levi nang walang pag-aalinlangan, “Wala kaming pakialam sa De Luca family n’yo!”

"Pasensiya ka na po, Lolo kung bakit hindi ko pinakilalala sa'yo ang kapatid ko. Isa lang ito sa mga dahilan kung bakit ayaw ko na lumapit siya sa pamilya na iniingatan ninyo." "Pamilya natin, Tina. Pamilya natin. Parte ka ng angkan ng mga Almonte kaya huwag kang mag - alinlangan na isali ang sarili mo sa pamilyang ito,"maawtoridad na ani pa ni Lolo Faustino. Nang marinig naman iyon ni Tia ay unti - unti siyang nauupos. Napuyuko na lang siya dala ng pagkahiya.

ERICA Kinabukasan ay napagpasyahan naming dalawin ang puntod ng mga magulang ko sa Cavite. At saka dadalawin rin namin si Lola Perla at pati na rin sina Tito oscar. Bumili kami ng bulaklak at pagkain sa daan. Kasama ang buong pamilya ni Troy sa pagdalaw dahil gusto rin nito makilala Hindi ko maipaliwanag ang saya na nararamdaman dahil naging okay na kami ni Troy, pati ang pamilya niya ay mabait pa rin ang pakikitungo sa akin lalo na sa anak ko.

Hindi gaya nang langit na kulay abo at nagbabadya ang pag-ulan. “This will be the chance for our family to connect, hindi magtatagal at magiging isang pamilya na rin tayo. You can just always treat our family as your very own. Don’t worry our daughter is a good kid, hindi kayo magsisisi na siya ang napili niyo.”

"Please! Please! I have my family! I have a daughter, I don't want to leave her. She's too young, please... please." Napalunon ako kung paano ko nakitang tumutulo ang luha niya habang patuloy sa magmamakaawa na h'wag ko siyang patayin. Naalala ko tuloy si Mama at Papa, yung mga araw na kasama ko sila noon. Tulad ba nito, nagmakaawa rin silang h'wag patayin? Para sa akin? Para sa pamilya namin?