Tula Para Sa Aking Pamilya の小説・ストーリー

Sa loob, nadatnan namin ang mama at papa ni Tahlia. Nagbeso-beso sina Tahlia at ang parents niya, ako naman ay nagmano lang. Nakangiti silang pareho sa akin, siguro ay nakita niyang napakaayos at napakaguwapo ko ngayon. Narinig ko ang bulungan ni Tahlia at ng kanyang ina. "Xamara and her family won't be here. They flew to South Korea this morning," mahina pero malinaw na sabi ng mama ni Tahlia. "So this dinner is all yours. No distractions."

Maging noong pinag kakaisahan nila ako at walang kakampi. "Kahit na, mas maaalalagaan natin siya, 'cause we are family," diin ni Tita, hindi ako kumibo at nagpatuloy lang sa pakikinig sa kaniya. Wala naman akong masasabi dahil totoo naman ang sinasabi niya. Kami ang pamilya, matutulungan at maaalagaan din namin siya. Ngunit anong magagawa naming pamilya niya kung mas gusto niyang makasama ang ibang tao?

Balak ko na mamaya na sabihin kina mama at daddy ang plano namin ni Tanya. Masaya kaming nagsalo- salo habang nagkukwentuhan. Kaya masasabi ko talaga na napakasaya ng pamilya namin. Napakaswerte ko na may isang buo at masayang pamilya akong nakakasama idagdag pa na afford naming bilhin lahat ng gusto at naisin namin. Nasa Negros lang ngayon si Lola Aida dahil binisita at tiningnan niya roon ang malaking plantasyon at hacienda nila kaya nakakaramdam ako ng sobrang pagkamiss sa kanya.

"Ha, ha! Kung ako sa'yo ayusin mo muna 'yang gusot sa problema mo!" Napakamot ito sa ulo. "Seryoso ako Aula gustong-gusto ko talagang pasyalan ang Tarlac at nalaman ko na mabukid doon." "Naku, pag makilala mo lang ang pamilya ko hindi ka tatantanan ng mga 'yon lalo na ang nanay ko di maubos-ubos ang salita! Haha!" "Sounds interesting! May picture ka ba ng pamilya mo? Patingin nga ako."

Oo, mas gusto niyang si Elena ang makatuluyan ng kanyang amo dahil binibigyan siya ni Elena ng pera. Oo, kailangan niya ng pera para sa kanyang pamilya ngunit hindi siya mamatay tao. “Hindi pa naman tao ang nasa tiyan niya, ilang weeks pa iyon kaya pwede ba Aida. . .saka ayaw mo bang magkapera?” Anang nasa kabilang linya, “Isipin mo na lang na ginagawa mo ito para sa pamilya mo.”

“Kaya ko pong buhayin ang sarili ko. Ayoko pong bumalik sa inyo.” Nagpalitan ng tingin si Aling Tessie at Mang Andres, ang tingin na alam na alam ni Liana, galit na tinatakpan ng ngiti. “Anak naman…” si Tito Andres ang nagsalita, mababa ang boses. “Kami ang tunay mong pamilya. Bakit ka aalagaan ng hindi mo naman kadugo? Sa amin ka na lang at ng hindi ka makagulo sa pamilya Vergara. Nakarating na sa amin ang tsismis.”

Kaya sinabi niya sa pamilya niya na gusto niyang ma-engage kay Lilienne. Ang Zobel de Ayala family sa Capital City ang pinakamayamang pamilya sa buong bansa, may malawak at makapangyarihang negosyo. Ang pagpasok sa ganitong pamilya, hindi maiiwasan ang kompetisyon sa loob at posibleng gulo.

Hindi ko alam kung ano ba talaga ang kahulugan ng pamilya. That was the sole reason why I created 'Taira'. Because at least, with the use of her, I can internalize what would it be like to have a complete family. I can imagine how it feels like to live with one and that I can have what they call 'family'. Of course, it has setbacks.

Kaya alam ni Luca, mas malala na talaga. Pero may nakita rin siyang iba. Ang anino ni Issa Delgado. Ang bagong pamilya. Ang dalawang anak na kailangang sustentuhan. At alam ni Luca kung saan talaga mapupunta ang pera. Pero hindi niya kayang sabihin ‘yon. “Papahiramin kita ng pera,” sabi ni Luca dahan-dahan. “Huwag mo lang ibenta ang bahay. ‘Yun na lang ang natitira kay Andrea.”

Nadoon ang panay ngiti ng Mama na kausap lamang si Taurus, hindi na maitago ang labis na pag kasabik sa dibdib na kausap lamang ang binata. "Ayos lang naman po Tita," magalang na wika ni Taurus at sa maikling panahon lamang na nag kasama kami, kaagad din naman nito naka sundo niya na ang pamilya ko at iyon naman pinaka-sasaya ko.