Tula Para Sa Aking Pamilya นิยาย & เรื่องราว

paliwanag naman ni itang sakin. Bumuntong hininga naman ako dahil mas matindi pa rin ang tupak ng pamilya ko kesa sa pamilya ni Thunder. “Hindi ako inalipusta dito, sumakay nga ako ng helicopter kahapon tapos maraming katulong dito at maraming pagkain”

turan niya. Napangiti ako sapagkat tama siya. “Iyon kasing ibinigay na lupa sa amin noon ng yumao mong lolo na si Señor Luis, e, gustong kunin ulit ng ama mo sa amin. Hindi naman po pupwede iyon. Paano na lamang po ang pinagtitirikan namin ng bahay? Saan po kami titira, saan po namin ilalagay ang pamilya namin? Kawawa naman sila. Makikiusap kami kung maaari na huwag nang ituloy ang plano ng inyong pamilya. Maaapektuhan kasi ang aming pangkabuhayan."

Naghanda si Tita Lauren ng aming kakainin sa pananghalian nandito rin si Thalia na kagagaling lang din sa kaniyang trabaho. “I heard from Kuya na hinarang daw kayo,” sabi sa akin ni Thalia habang nagpapahangin kami sa labas ng kanilang bahay. Tumango naman ako sa kaniya. “At parang wala lang iyon sa kapatid mo, harap-harapan na pinagbabantaan ang pamilya ninyo,” sabi ko sa kaniya at natawa naman siya.

Khaliyah POV Tulala akong nakaupo sa sofa habang nakatitig sa TV screen. Mainit pa ang kape ko sa kamay, pero hindi ko na maalalang huling higop ko rito. Nasa balita ngayon ang pagkasunog ng isang malaking gusali sa Maynila—pag-aari raw ito ng pamilya ni Nolan.

** Tuluyan na siyang nakabawi ng lakas. Nagpasya siyang hindi na bumalik sa school at lumuwas na lang ng Manila. Sumama siya sa kaibigan ng Tiya Alice niya. Tamang-tama na naghahanap ito ng kasama sa bahay. Inalok siya nito na kung gusto niyang ipagpatuloy ang pag-aaral sa Manila, hahanap sila ng sponsor para matapos niya ang sinimulan niya. Magandang offer iyon para sa kaniya at makababawi na rin siya sa tiya niya. Isa pa, makawawala na rin siya sa anino ng mga Fetalvero. Sinabi niya ang desisyon niya sa kaniyang tiya.

May ilang araw na rin lang ako para maisalba ang bahay namin. "Hindi ko din alam, Kuya... pero susubukan kong puntahan ang tao na sinasabi sa sulat na Rafael Tallano para malaman ko kung anong pwedeng gawin. You know how much I love this house, and I cannot afford to lose it." "I know, I know. Kakausapin ko ang si Sophia, baka maintindihan niya naman ako kung—"

Lahat ay nag palakpakan at ang kanyang family ay walang mapaglagyan ang saya. "Nasa parking lot na kami at inaantay namin dumating sila Clara and her family. Because Mom and dad desided kasamang mag celebrate ang family nila and of coures we agreed at napag desisyon namin na isa sa mga restaurant na pagmamay-ari nila dad na doon nalang mag celebrate...

Tita smiled at me. I glanced at Kael, and he just smiled at me. I don't know why they are here. Kael's family was close to my family. In fact, Kael's dad is my ninong. Papa and Tita are friends. Kael's family was good; hindi sila mapangmatang tao dahil kahit na subrang yaman nila, malapit sila sa pamilya namin noon na halos walang-wala, na kahit wala na si papa ay tumulong sila para makaahon kami. There company was also a major competitor of VICL. Mas namamayagpag nga lang ang VICL dahil mas marami ang nagtitiwala roon.

Kumumpas ang kamay nito, pinauupo ako sa bakanteng espasyo sa tabi ni Mommy. Nakipag kumustahan ako sa mga relatives ko na nasa patio. Maya't-maya ay nadadagdagan ang lumalabas at nakikihalubilo sa amin doon. Tulad ng dati, pamilya, edukasyon, trabaho at career ang laging bida sa usapan ng family reunion. Good thing walang bad blood sa mga dela Vega at lahat kami ay nagkakasundo, pero syempre 'di maiiwasan ang awkwardness sa mga magpipinsan na hindi naman ganun ka close, at sa tuwing Death Anniversary ni Lolo Klimt isang apo lang niya ang palaging hindi kasama, ang Daddy ni Kara, si Tito Brian na ngayon ay nasa California na nakatira. Kasama naman namin si Tita Ariana ang Mommy ni Kara, pero

"Kalahating milyon." Nanlaki ang mga mata ko at halos umawang ang aking bibig. Muli kaming nagkatinginan ni Tita Tuwad. Alam kong kulang pa ang halagang iyon para sa lahat ng utang at bayarin ng aming pamilya, pero kumpara sa makukuha ko sa iba, sobrang laki na nito. Ibebenta ko na rin lang ang puri ko, doon na sa hindi barya-barya.