Tula Para Sa Bayan Novels & Stories

“Eh, paano kung walang driver? Busy lahat ng tao. Hindi ka espesyal para ihatid, Thalia. Magtaxi ka!” Thalia's hands turned to fists. “Hindi po kakasya ang pera na binigay mo. Masyadong mahal ang taxi papunta sa bayan.” “Akala ko ba matalino ka? Gawan mo ng paraan,” her smirk evident on her lips. Ruela is having fun making Thalia suffer.

Sa harap ng lahat ng mga kasamahan, si Alexa ay nagbigay ng isang tula na nagsasaad ng kanilang mga pangarap para sa bayan. “Ang bawat hakbang na ating tinatahak ay puno ng mga alon ng pagsubok,” wika ni Alexa, “ngunit sa bawat alon ay may silakbo ng bagong pag-asa. Hindi tayo titigil hangga't hindi natin natutulungan ang bawat isa na makatawid sa dilim patungo sa liwanag.”

Tala Castelo. Tanaw sa bintana ang papalayo at paliit na bayan ng Lopez. Ang bayan kung saan lumaki si Tala. Ang bayan kung saan inakala niyang isa lamang siyang simpleng ulila na pinulot at naging volunteer doctor sa Klinika Rea.

Hindi ko rin alam kung pati sina Ramil at Ella ay nawalan din ng malay. "Papayagan kitang makita ang batang 'yon dahil may pinagsamahan kayong dalawa, pero ito na ang huling araw na makikita mo siya, TJ. Babalik kana kaagad sa US pagkatapos mo siyang makita. Isasakripisyo mo talaga ang pag-aaral mo para lang sa babaeng patay na?"

"Mga luka-luka pala kayo eh. Paano kung patibong 'to, e'di patay na tayo?" "Hindi 'yan." Iling ko habang pinagmamasdan ang malakastilyong bahay ni Queen T. Para na kaming langgam ni Talline rito para lang hindi marinig nung lalaki ang bawat komento namin sa mga nakikita. "Hay, kaya hindi yumayaman ang bansa dahil napupunta sa mga corrupt. Manong itong ipinagawa na cristal sa hagdanan ay ibinigay sa mahihirap."