Tula Para Sa Bayan Novels & Stories

Sa lalim at madamdaming pagtula ni Macario habang nakatitig sa mukha niya, pakiramdam niya tuloy ay sumanib sa kaniya si Maria Clara at dama niya ang binigkas nitong tula. My gosh! Kahit nababaduyan siya sa mga linya ng binata, hindi niya maitatangging bahagya siyang kinilig. Bigla niyang naisip ang mga nabasang tula na isinulat ng pambansang bayani. Natigilan si Jia, may posibilidad kayang makaharap niya ng personal ang paboritong makata at nobelista na itinuring na pambansang bayani sa kaniyang panahon? Ngunit tila imposible ang iniisip niya dahil ayon sa bulung-bulongan ng mga katipunero ay nakatakda na itong dakpin dahil sa pagtatag ng La Liga Filipina.

Tanong nito sa akin. “Ibibigay natin sa mahihirap na mamamayan ng palihim.. palalabasin namin na sa atin ang pera pero ang totoo galing ito sa mga curraption ng bansa, para ito talaga sa mamamayan ng bansa na kinubra at binulsa..” utos ko dito. Narinig kong umubo ito dahil sa pag kasamid. “O-opo gagawin ko po agad.” Sagot nito.

mahinahong sermon ni Kuya Tyrone na ang pinupunto ay ang kasong hawak ko. "Oo nga naman, Dos. Kung tutuusin nga ay dapat ikaw ang nandiditong nag-aalaga kay Mommy dahil kalmado lang siya kapag ikaw ang bantay niya. Ano bang mapapala mo sa paglilingkod sa taong bayan bilang alagad ng batas? Medal? Award? Ranggo? Dos, kung pagtulong lang maraming paraan. Marami namang foundation ang pamilya Del Prado at Montereal na tumutulong sa taong bayan. Is it not enough? Kailangan ba pati ikaw? Unahin mo naman si Mommy, h'wag mong tularan si Daddy na inuna ang taong bayan kaysa tayong pamilya niya, kaysa ang sarili nating ina. Dos, walang bayaning nabubuhay. Dahil saka ka lang nagiging bayani. . . kapag

KABANATA DALAWAMPU’T WALO: Machete Boy June 28, 2020 Sunday ALJUR’s POV “Hindi talaga ako makapaniwala doon sa latest mission ng foundation niyo hijo,” Ani ni Mr. Sandoval, “Biruin niyo, pati ‘yung tulay na ayaw I- push ng gobyerno, kayo pa mismo ang gumawa at nagtapos.” Mrs. Sandoval covered her mouth and asked, “Tulay? Iyon ba ‘yung sa balita na 100 children ang nakinabang?”

Hangga’t sinasabihan ako no’ng si Tiya Judy o ‘di kaya’y si Nanay, tinatanggap ko kahit sino pa man ang may-ari nito. Ang bayan namin ay puros ka-tubohan, mayroon din namang palayan. Pero sikat ang probinsiya namin bilang Sugarbowl of the Philippines daw kasi mahigit sa kalahati ng asukal na ginagawa sa buong Pilipinas ay galing sa probinsiya namin. Iba’t-ibang pamilya ang mga nagmamay-ari nito. May mayayaman, may simpleng pamilya lang, at mayroon ding pagmamay-ari mismo ng gobyerno.

Tila naimulat na agad kay Adrianne ang hindi tamang pamamalakad ng pamahalaan. "They deserve to be treated as the biggest asset in this country because they served this country during their early stages of their life." Tila nabuksan din sa isipan ni Alexander na hindi dapat kalimutan ang mga nagawa ng mga matatanda sa bansa. Kaya dapat lang na sila naman ang pagsilbihan ng pamahalaan.

o. Hindi nila makita ang katotohanang nangyayari sa bayan sapagkat iba ang nais ipakita sa kanila ng mga namumuno." "Kung kaya't pilit kong inaayos ang aking pamumuno, Lux. Alam kong mahirap ayusin ang bulok na sistema. Ngunit sinusubukan ko," aniya. "Paano po kung ang nais nilang mangyari ay baguhin ang sistema?" tanong ko sabay tingin sa kanya at kumunot naman ang noo niya. "Pantay na edukasyon para sa lahat, mahirap man o mayaman, anuman ang kanilang kasarian, ibigay sa Pilipino ang pagmamay-ari ng mga Pilipino, ibigay sa kanila ang kalayaang mamuno, pantay na karapatang pantao, at makapagsalita at marinig ang kanilang hinaing. Handa po ba kayong palayain ang bayang ito?" tanong ko na kin

Tama, siya ay isang bagong panganak na guya, na hindi alam ang lahat ng mga panganib ng lipunan, lalo pa't malinaw na kinikilala ang kanyang sariling halaga. "Kei Lacson, Kei Lacson, napakawalang muwang mo, tila ba bagay ka lang sa kapaligiran ng paaralan, alam mo ba kung ano ang tunay na lipunan?" Naiinis na sabi ni Katara Vega.

abot hanggang taenga nitong sagot. "Susme, Kuya. Kung magpapahanap ka lang din ng mapapangasawa mo ay huwag na. Dahil ayokong pakialaman ang love life mo, baka ibalik mo pa iyan sa akin. Hays, Kuya, we are living in democratic country and you can choose your own will." Napataas tuloy ang kilay niya dahil sa tinuran nito.

ang mahinang tugon ni Francisco, "sa pagsasabing ang katarungan ay nararapat magsumikap sa paggawa ng kabutihan at sa pagtuturo ng salarin. Ito'y hindi maaari sapagkat saan kukuhanin ang napakalaking halagang guguluhin at ang napakaraming bagong kawani." "Ngayon, ano naman ang kabuluhan ng mga pari na nagpapahayag ng kanilang tungkuling magpalaganap ng kapayapaan at ng kawanggawa. Hindi rin ba binabayaran ang mga titik at berdugo at mga sibil? Na ito rin ay pinaggugugulan ng salapi? Kung tayo lamang ay wala tayong pinaggugulan ng salapi? Kung tayo lamang ay wala tayong magagawa, ngunit katawanin ninyo ang kapakanan ng bayan at umanib kayo sa bayan. Ang kahilingan ng mamamayan ay pakinggan ni