Tula Tungkol Sa Bayan Novels & Stories

Malungkot nitong tanong “Sa pagkakataon ito Tay, mas gusto ko na mabayaran si Don Rafael para hindi sila magtagumpay na makamkam ang bahay at lupa natin katulad ng ginawa nila sa iba nating mga kababaryo.” Malungkot niyang sagot sa Ama dahil kailangan niyang huminto sa pag aaral para maisalba ang lupang naiwan sa kanila ng kanyang ina

Kaya ito ba ang kapalaran? Huminga ng malalim si Tessa. Ngunit hindi siya naniniwala sa kapalaran; ang paglitaw ni Amara ay maaari lamang niyang ilarawan bilang “isang hindi mapigilang multo.” Ipinanganak ni Amelia ang isang anak na babae para habulin siya ng kanyang malupit na espiritu. “Mom, bakit siya nasa Tagaytay?” tanong ni Bianca, puno ng pagkalito.

RED Tulala at hindi pa rin siya makapaniwala habang nakatitig sa bangkay ng mga nasa harapan niya. Sino ba ang mag a- akala na sa bawat oras na laman ito ng isip niya, ay narito naman ito at piniling lumayo sa kanya? Sobrang nasorpresa siya ng sabihin ng mga kaibigan nito na si Sheena nga ang babaeng nakasiping niya ng gabing iyon, ngunit palaisipan pa sa kanya kung bakit si Cynthia ang nagisnan niya na nasa tabi niya.

At tuluyan kong naramdam ang pakiramdam na ako'y nakompleto. "Mahal na mahal ka namin anak.. matagal ka naming hinanap at nangulila kami sa'yo ngunit hindi ka namin mahagilap. Ang sabi ng babae ay iniwan ka raw niya sa isang bangka ngunit hindi nito alam kung anong isla ang pinuntahan ng bangka. Akala namin hindi kana namin mahahanap, akala namin—"

Ang tribo Bajulgol. Pagtatanim lamang ang kayang gawin ng aming tribo kaya sagana sa mga tanim ang aming maliit na comunidad lalong lalo na ang tanim na pinya. Nandito sa aming comunidad ang pinakamasarap na pina sa bayan ng Santa Barbara. At nang dumating ang mga misyonerong Kastila, tinuruan kaming humabi ng tela na yari sa tanim naming mga pinya. "Doyang, isa itong gawain ng Bathala, siya lamang ang makakapagwala nyan ngunit huwag kang mabahala, itoy hindi masamang bagay para sa kanya kung gagamitin sa tama. Alam ko namang mabait at magalang si Graciela, alam kong hindi nya gagamitin ang kanyang katangian sa anumang ikakasira ng iba. Tama ba ako, Graciela?"tanung ni Celeste sa akin.

"But Baybayin is more amazing tho. Can you teach me how to write words in Baybayin?" "Opo naman!" Doon na ako nagtanghalian kila Bea. Napansin ko ang dami ng turistang customers na bumibili sa kanila. Hindi ko maiwasang matuwa dahil alam kong makakatulong ang mga benta sa pang-araw araw nila at pangangailangan ni Bea sa school.

Mas malalaki pa kase sa kanila ang mga talahib sa likod-bahay. "Kapag nalaman ni Ester siguradong uusok nanaman ang ilong niya sa galit," sabi ni Tina kaya naman pareho silang natawa. "Magalit lang siya, hindi ko naman siya susundin kahit atakihin pa siya sa galit," sabi naman ni Ruth. Maraming estudyante ang kasabayan nilang naglalakad patungong eskwelahan, ang ibang mga anak ng mayayaman ay mga sakay ng mga sarili nilang sasakyan.

Tinulungan sila nito sa lahat ng bagay hanggang sa maipalibing ang kanilang mga magulang. Lihim naman niya iyong ipinagpasalamat dahil masyado pa siyang bata noon. Wala pa siyang kaalam-alam sa mga bagay patungkol sa pag-aasikaso ng burol at libing. Tuwang-tuwa siya nang sabihin ni Tiyang Letty na isasama sila nito sa bayan para roon na manirahan kasama ang napangasawa nito. Akala niya'y totoo at bukal sa loob nito ang pagtulong sa kanila. Pero sakto nang dumating sila sa bahay na tinutuluyan nito ay nalaman niya ang totoo. Ipinakita nito ang tunay na ugali sa kanila.

Makalipas ang ilang sandali,Patungo na kami sa bayan ni tiya bora. Makalipas ang ilang sandali,Patungo na kami sa bayan nang 'Bulusan. Maglalakad lang si tiya bora at ako naman ay nakasakay sa wheel chair habang tulak tulak ako ni tiya. Malapit lang naman ang bayan sa Baryo Bulusan kaya nagpasya nalamang si tiya bora na maglakad. Para kahit na papaano ay Nakakapagehersisyo siya sa araw-araw. Aling Borya!" Saan punta niyo?' Ang sigaw na tawag ng isang lalaki kay tiya na ikinalingon naming dalawa.

Hangga’t sinasabihan ako no’ng si Tiya Judy o ‘di kaya’y si Nanay, tinatanggap ko kahit sino pa man ang may-ari nito. Ang bayan namin ay puros ka-tubohan, mayroon din namang palayan. Pero sikat ang probinsiya namin bilang Sugarbowl of the Philippines daw kasi mahigit sa kalahati ng asukal na ginagawa sa buong Pilipinas ay galing sa probinsiya namin. Iba’t-ibang pamilya ang mga nagmamay-ari nito. May mayayaman, may simpleng pamilya lang, at mayroon ding pagmamay-ari mismo ng gobyerno.