Tumulong Novels & Stories

Tumango ang kalahating Rashitackchun. "Andromeda apo ko. Magagawa mo lahat ng naisin mo. Kung nais mong tumulong sa mga bansang nasa krisis ay maaari mo iyung gawin. Kung nais mo namang tumulong sa mga mag-aaral ay maaari mo din gawin. Pag dating naman sa negosyo ay nariyan si Cain, si Tito Mike mo, si Tito Yuri mo at ang daddy at mommy mo." Proud na proud si Khaliv. Hindi siya nagkamali sa kaniyang desisyon.

Parang umiikot na yata sa kamalasan ang buhay nila. “Huwag kang mag-alala, maghahanap tayo ng tulong.” Suntok sa buwan ang sinabi niya. Saan sila hihingi ng tulong? “Ate, tawagan mo naman ang Tita Loida. Baka makatulong siya. Nag-chat na kami ni Tanya pero ayaw mag-reply.” Mas lumalim ang tampo niya kay Tita Loida. Madalas itong offline. Ang hirap nitong tyempuhan.

She chuckled at kumalas na sa yakap at hinarap ako nakita ko ang luha sa mga mata niya " Oo tinulungan kita pero kung hindi mo rin tinulungan ang sarili mo hindi ka magiging successful kagaya nito, kaya wag mong sabihin ako lang tumulong sayo dahil ikaw din tinulungan mo din ang sarili mo okay? " tumango at ngumiti ako sa kanya pinunasan ko narin ang mga luha ko at ganun din siya sakanya natawa ako dahil kumalat na ang eye liner sa mata niya inabot ko sakanya ang wipes at agad niyang pinunas sa nagkalat na eye liner sa gilid ng mata niya

“Everest, mag-asawa na tayo. Kung ano man ang gusto mo at desisyon mo na alam mong makakatulong sa sarili mo ay susuportahan kita, okay? Nandito lang ako para tulungan ka palagi.” *** Salamat sa pag-aabang hanggang dito. Next update later or earlier tomorrow

Nakikiusap na kung pwede tulungan ko ito sa naisip na crimen na gusto nitong gawin “Brittany naman eh, ikaw na lang kasi ang alam kong makakatulong sa akin eh. Tsaka, friend ka din naman ni Sunny diba? Sige na..please….kaya nga gusto kong sumama ka sa outing next month para matulungan mo ako sa plano ko eh.”giit ni Autumn “Eh, hindi na lang ako sasama kung ganoon. Autumn, isang malaking problema iyang iniisip mo. Hindi pwede iyan.’ Giit ko dito

sabi ni Amy. "Pwede akong tumulong sa kalahati ng halaga. Ang aking kumpanya ay nangangailangan ng isang operator ng computer na susuriin ang pang-araw-araw na aktibidad ng kumpanya at magpapadala ng mga pang-araw-araw na ulat sa mail ng kumpanya, isang taong pwedeng pamahalaan ang kanilang mga social media account at magpatakbo ng promosyon sa social media para sa aming mga produkto .Kaya mo ba yan?"

Ngumiti si Chellsey, "Mabuti siyang tao. Kung hindi dahil sa tulong niya ngayon, baka na paano na tayo" Totoo nga, kailangang gumawa ng mabuting gawain ang tao. Hindi mo alam kung kailan ka mag kakaproblema at kailanganin ang tulong ng iba. Kung hindi niya tinulungan si Luke noong araw na iyon, paano kaya niya makikilala si Rhea? At ngayong araw, wala rin sanang Rhea na tumulong sa kanya.

Tila nag-iisip itong mabuti nang tamang sasabihin sa kaniya. “I’ll still help,” pagkakuwa’y wika nito. Napatingin siya rito. “Tutulungan ko pa rin siya kahit na nasaktan niya ako nang husto. And that’s what a normal human being would do. Lalo na kung ang tulong na gagawin ko ay para sa ikabubuti nito.”

Anong tulong po mamo? "Malalaman mo nalang apo" Ilang araw nalang at matutulungan mo na ang kuya mo. Hindi ba maganda iyon, dahil makakatulong ka sa kapwa mo ,lalong lalo na at kuya mo pa siya. "Opo mamo,kaya lang nasaan po si mama? Bakit hindi po natin siya kasama? Ahh ang mama mo? Wag kang mag-alala dahil susunod na siya rito mamaya apo.

“Paano mo matutulungan ako?” “Ipapakita ko sa’yo,” sabi ni Vash na puno ng tibay. “Dahil hindi mo kayang lumaban ng mag-isa. May mga ebidensya tayong makukuha, mga hakbang na maaari nating gawin nang maingat upang matulungan ka. Wala tayong magagawa kung magmamadali tayo, ngunit kung magsisimula tayo nang maayos, may pagkakataon tayong magtagumpay.”