Pumasok Novels & Stories

Third-Person POV Pumara ang sasakyan sa harap ng isang mala-paraisong lugar. Isang pribadong garden restaurant na may mga ilaw na parang bituin ang nakasabit sa bawat puno. Ang hangin ay malamig, at ang tanawin ay para bang kinuha mula sa pelikula. Namangha si Marina habang unti-unting bumaba sa sasakyan. "Sebastian, ano 'to?" tanong niya, halos hindi makapaniwala.

“I HAVE been confused many times but this is it. This is it, Pam!” “Anong ‘this is it’?” nagugulumihanang tanong ni Pamela kay Yuan nang balingan niya ito. Nakatingin ito sa isang puno na may mga nakaukit. Napukaw ang kaniyang atensiyon nang mapansin niya ang mga nakaukit sa mga puno—sa bandang ilalim ng mga iyon—na sa unang tingin ay hindi agad mapapansin ng ordinaryong mata dahil nga nasa bandang ilalim ng puno. Base sa pagkakaukit ay sobrang tagal na iyon. Sa malalaking puno ay puro ganoon ang makikita sa bandang ilalim ng mga iyon.

Nakakatunaw at para akong mawawala sa paningin nya "Thank you. I'll wait you to arrive" binaba ni papa ang phone nya at napahilot sa noo at ang batok nito ay kapit nya, bakas ang pag aalala at problema sa muka nito "We have to get the Vaccine, hindi pwede na umabot ng isang linggo. Mamamatay si Nazi kapag hindi makuha ang Vaccine, the poison originally attack the internal organs. Natural na huhupa ang kulay violet na pantal. It will give false hope and after that susuka ng dugo. The old scientists of triad says that the last phase of poison is vomiting blood. After that the patient will die after a week" natulala ako at isa isang pumatak ang luha ko

Malambing na ani nito habang marahang hinihimas-himas ang anak, nung makarating na sila sa kusina ay agad na niyang pinakain si Anuj buti naman ay kumain na din ito pagkatapos ay saka na sila umakyat para patulugin ito. Pipikit-pikit na ito at kinakapakapa na rin ang dibdib ni Cassius saka pilit na nilalapit ang bibig sa dibdib niya, alam na niyang gusto na nitong dumede buti nalang ay may ipinadala sakanya ni Ziya na pumped milk sa chupon kaya yun ibigay niya dito na agad naman nitong sinunggaban at nung maabos ay saka na ito tuluyang nakatulog.

sagot nmn niya kaya Pumasok nmn ulit ako sa loob at nakita ko nmn si nanay sa kusina habang nagluluto pumunta nmn ako sa kwarto ko sabay upo kinuha yung liham. Yung USB ang solution para managot ang may sala at kung sino ang pakana nitong lahat. Hindi ako titigil hanggat hindi ko ito mahahanap, ayokong maunahan ako nung mga gustong pumatay kay Julie, gagawin ko ang lahat upang mabigyan kayo ng hustisya Mr. and Mrs. Cruz pati narin ikaw Julie hindi ako titigil hanggat hindi ko sila mahuhuli kahit lagpas nayung araw ko dito.

NICOLA Pumasok ako sa La Nuit VIP Night Club. Alas dyes ng gabi at abala ang mga suki ng club sa paglabas-masok. Naningkit ako sa kumikislap na mga ilaw na may mga kulay pula, asul at dilaw na umaagaw. Ramdam ng kalamnan ko ang humahaplos na malakas na tugtug ng musika na sumasabog sa dingding na hinaluan ng bulungan ng mga kliyente Dumapo sa ilong ko ang amoy magkahalong amoy ng pabango, usok at alak.

Malakas na hiyawan ng mga paslit at maingay na busina ng sasakyan. "Nasa bayan na ba talaga ako?" Nilingon niya panandalian ang pinanggalingan. Mga punong kahoy at damo na lang ang natatanaw niya. May ilang bakuran na rin siyang nadaanan, pero lahat iyon ay private property kaya tanging ligaw na damo lang din ang laman. Huminga siya nang malalim. Inihakbang ang mga paa, kasabay ang malakas na pagkabog ng dibdib.

"Later, baby. We're almost there. I want you screaming my name where no walls can hear us." Pumasok ang gray sedan ni Anne sa pribadong parking slot ng kaniyang luxury condominium complex downtown. Pagkapatay na pagkapatay ng makina, tuluyang binalot ng isang mabigat at nakabububinging katahimikan ang loob ng sasakyan, ngunit ang tensyong namuo sa pagitan nilang dalawa habang bumabyahe ay mas lalo lamang nag-alab.

Pumasok na si Peterson sa loob nang mapansin nito na gising pa siya. “Akala ko, tulog ka na. Iiwan ko na lang sana ito sa side table mo,” bati nito. Dahil nakasuot pa ito ng kumpletong suit, napagtanto niya na kakauwi lang ng Daddy niya at dumiretso agad ito sa kuwarto niya. “Nandito na ang passport mo, pati na rin ang plane ticket mo. Pupunta tayo sa South Korea bukas ng gabi.”

Jehan's Point of View “Pumasok ka na.” Nilingon ko ang nakabukas na pinto ng kaniyang silid. Pero nakatingin pa rin siya sa akin at parang malalim ang iniisip. “Pumasok ka na, Nexon. Ito, dalhin mo sa loob.”