Romans & histoires Twenty-four-hour

"Baby... please don't do this to me! We can fix it! Just please! please don't do this" I beg to him while his packing his things. "I'm sorry Sandra... but I can't.  I can't spend my life to you anymore. Don't make this hard to us, just let me go." He said without any expression to his face. " A-are you leaving me because she's back? Are you  going to throw everything we've been through,  for the fast four years of our marriage? Just b-because.... just because your first love came back? You're throwing me out because of her? " Pagtatanong ko sa mahinahong boses at habang pinapatatag ang sarili ko na 'wag mag- breakdown sa sagot na maririrnig ko mula sakaniya. Tumigil siya sa pag-iimp

"KATAWAN KO KAPALIT ANG AKING KALAYAAN!" Wala akong pera na puwedeng ibigay para palayain mo. Katawan ko lang ang kaya kong i-offer. And..." bigla siyang nahiya sa susunod na naisip. Pero iyon nalang ang kaya niyang ibigay kapalit ng paglaya. "V-virgìn ako." "Even if you are a vìrgin! I don't like to touch you! Anak ka ng pinakamaruming tao sa lipunan!" "Kung hindi ako, ano? Pera? Wala ako n' on. At sa tingin ko, hindi mo na kailangan ng pera." Nagulat siya nang bigla siya nitong hapitin sa beywang. "Anong ginagawa ng ama mo at ang marumi niyang pera. I'll make him pay! Sigurado akong babayaran niya ang pinakamamahal niyang prinsesa ng kahit anong kayamanan niya!" Hindi natakot