Kabanata 2

Tumaas ang kilay ni Leona nang hindi siya agad sinagot ng dalawang lalake. First time niya makita ang mga ito sa club.

"Marami yatang bago ngayon," sa isip ay ika niya. Mukhang yayamanin dahil sa mga suot ng mga ito. Disente din tingnan hindi katulad ng isang customer na pinatalsik niya.

Nanatiling nakatingin sa kaniya ang mga ito. Ang isa ay nanatiling nakabuka ang bibig. Ang isa naman ay parang pulis kung makatitig. Mabigat. Parang inaalisa siya.

Sigurado siyang napanood ng mga ito ang nangyari kanina sa baba.

Tumikhim siya.

"Walang kailangan? Aalis na ako," aniya.

"Sandali!"

Pero may pumigil sa kaniya. Isang baritonong boses na tila kay lalim ng pinanggalingan.

"Nyx, relax..." natataranta naman na pigil ni Jayden sa kaibigan. Medyo kabado siya dahil sa puwedeng mangyari.

Nyx was suddenly interrupted, habang nagsasalita ito. Iyon ang pinakaayaw nito sa lahat. Kahit na sino, hinintay na pahintulutan nitong magsalita.

Mukhang nagkamali siyang dalhin ang kaibigan doon. O wrong timing dahil sa nangyaring gulo.

"Ako na ang bahala sa kaniya, Bro. Just relax..."pigil pa niya sa kaibigan. Gusto niyang iwasan na magkaroon ng gulo. Lalo na sa pagitan nito at ng maangas na waitress. Nakita naman nila kung gaano katapang ang babaeng nasa harapan nila.

Pero hindi nagpatinag si Nyx sa kaibigan. Tumayo ito. Natataranta niyang sinundan ang kaibigan.

"Nyx...hey bro!" Hindi maikakaila ang pag-aalala sa boses ni Jayden. Sa isip niya, talagang nalintikan na.

Bigla itong may akmang bubunutin. Napahilamos si Jayden sa kaniyang mukha at lalong nabalisa. Nyx always carries his gun. Kinabahan siya dahil baka iyon ang gagamitin ni Nyx sa babae lalo at hindi umubra ang lasing na lalake sa babae kanina.

"Ny—"

"Here's a tip for you! Continue doing your job well!"

Muling bumagsak ang panga ni Jayden. Si Leona naman ay napataas ang kilay.

Hindi makapaniwalang napatingin si Jayden kay Nyx. Naikiling niyang ang ulo dito. Parang mas nakapagtataka ang ginawa nito kaysa sa inaasahan niyang gagawin nito kanina.

What just happened? Bakit parang kalmado ngayon ang kaibigan?

Nanlaki naman ang mga mata ni Leona nang makita ang iniaabot ng lalake. May limang libo siguro iyon sa tantiya niya. Malaking bagay na iyon pero...

"Ibigay ninyo ang tip na iyan sa nagserve sa inyo kanina. Wala naman akong ginawa at hindi niyo kailangan ang serbisyo ko. Pero salamat," saad niya. Desperada siya sa pera at ipokrita na tinanggihan iyon. Pero hindi niya masikmurang tumanggap ng ganoong halaga na hindi naman niya pinaghirapan.

Isa pa, nakiusap lang ang kaibigang si Dennis na puntahan ang mga ito dahil biglang tinawag ng kalikasan.

"Tatawagin ko ang waiter—"

"Wait!" Muli siyang pinigilan ng lalakeng kanina pa nakakuha ng kaniyang atensiyon. Naiinis siya sa sarili dahil sa salita nito ay napapako siya sa kinatatayuan. May kung anong magneto ang lalake.

Hindi siya mabilis na nagkakagusto sa mga lalake kahit guwapo. Pero ang lalakeng nasa harap niya, kakaiba ang dating sa kaniya. Sa boses pa lang nito, parang hinihigop na ang kaniyang kaluluwa. It was like Ken of SB19 sa sobrang baba ng boses.

Lalong napatitig si Leona sa lalake nang mas lumapit ito sa kaniya. He is a mesmerizing human being. Iyon bang parang nanggaling ito sa mga paborito niyang libro.

Bigla nitong ipinakipkip ang tip na ibinibigay. "No need for that. My friend here will give the other waiter for another tip. This is especially for you."

Naamoy ni Leona ang hininga nitong pinaghalong alak at peppermint. Ang hangin sa hininga nito ay pumaypay sa kaniyang balat. Malapit na malapit ito sa kaniya pero hindi siya naasiwa gaya sa iba.

Kapag may customer na gumawa niyon sa kaniya ay umaatras na siya at nakadefensive mode agad. Pero sa lalakeng ito, wala siyang ginawa. Parang hawak siya nito dahil hindi man lamang siya makapag-isip at makapag-react na gaya ng dati.

"S-salamat," usal niyang hindi tinatanggal ang titig sa lalake. Ayaw man niya pero tila may nagtutulak sa kaniyang ikabisado ang bawat anggulo ng mukha nito. Bawat kilos ay hindi niya pinalagpas.

Seryoso ito. Hindi ngumiti ngunit tumango bilang sagot sa pasasalamat niya.

Napalunok siya. Sinasaway na niya ang sarili pero hindi niya talaga maalis ang pagkakatitig dito.

"Jayden, give another tip. Ilagay mo na lang sa table. After that, let's go."

Napakamot ng ulo niya ang tinawag na Jayden. Kumuha ng pera sa pitaka at naglagay sa mesa. Kasama na ang bayad ng mga ito.

"You rob me again!" reklamo nito sa kaibigan pagkatapos.

Nakamasid si Leona sa dalawa. Hindi siya halos natinag sa kinatatayuan.

"Excuse me, Miss. Puwedeng dumaan?"

Kung hindi lang nagsalita muli ang nagngangalang Jayden ay hindi pa siya matitinag. Humakbang siya pakaliwa para bigyan ang mga ito ng space para makadaan.

Hindi niya inalis ang mga mata sa lalake. Kahit pa nakatalikod na ito.

"Lumingon ka..." sigaw ng isip niya. Pero hindi ito lumingon. Itinaas lamang nito ang kamay na para bang kumakaway sa kaniya at nagpapaalam. May kumislap sa daliri nito. Napakurap pa siya dahil nasilaw siya.

Naroon na rin ang nakatoka na waiter para linisan ang mesa ng mga ito. Napansin siya nito dahil sa nanatili siyang tulala sa hangin.

"Leona, okay ka lang?" tanong ni Dennis. Iwinagayway pa nito ang kamay sa harapan niya.

Naipinid niya ang kaniyang mga labi at nakuyom ang mga kamao.

"Hindi ito ang oras para humanga, Leona!" Pagalit na ika niya sa sarili. Kinurot ang kamay para lalong matauhan.

Nakagat niya ang ibabang labi niya dahil sa sakit at sa katotohanan.

That guy...

He is married.