LOGIN"Baby... please don't do this to me! We can fix it! Just please! please don't do this" I beg to him while his packing his things. "I'm sorry Sandra... but I can't. I can't spend my life to you anymore. Don't make this hard to us, just let me go." He said without any expression to his face. " A-are you leaving me because she's back? Are you going to throw everything we've been through, for the fast four years of our marriage? Just b-because.... just because your first love came back? You're throwing me out because of her? " Pagtatanong ko sa mahinahong boses at habang pinapatatag ang sarili ko na 'wag mag- breakdown sa sagot na maririrnig ko mula sakaniya. Tumigil siya sa pag-iimpake at tumingin sa akin ng deretso na halos ikatumba ko. "Yes. Everyone said she's already dead, everyone lied to me. Everyone fool me! I wouldn't marry you if i just known she's still alive. I'm sorry... Sandra I hope you understand." Saad niya. Hindi ko man lang siya nakitaan ng pagsisisi o kahit awa man lang para sa akin para sa nagawa niya. Tang*na! ginawa niya akong rebound. Natawa ako sa mga sinabi niya, puno ng galit at sakit akong tumitig sa kniya at mapait na ngumiti. "So all this time I am just your rebound? all this time pinaniwala mo akong mahal mo ako ! Pinaniwalaan ko lahat ng mga sinabi mo, pinakita at pinaramdam mo, pati mga pangako mong hindi naman pala para talaga sakin! "Wala kang puso Jiro, hindi ka makatao... Pinag-sisisihan kong nakilala kita at nagtiwala ako sa'yo... at lalong pinag-sisisihan kong ikaw pa ang minahal ko." Saad ko na punong-puno ng galit ngunit sa mahinahong boses at walang emosyong mga matang nakatitig sa kaniya.
View More道路に立ち尽くしている赤いポストに、真っ白な封筒を投函した。
あれほど愛していたのに、もうどうでもよかった。 ポストの奥で、コトンと小さな音が聞こえた瞬間、雨宮真澄は自由になった気がした。
これを受け取った後、彼がどう処理するかなんて、もう真澄には関係ない。
ポストから離れ、一歩、また一歩と後退する。濡れたアスファルトが靴裏に張りつくような感触を返してくる。この雨も、もうすぐ雪に変わるだろう。そう、彼に、心を奪われた夜の、あの大雪の日のように……振り返ればまだ赤い色が視界の端にあるのに、真澄はもう戻らないと決めていた。
たった2年間の結婚生活。
幸せだった時間は確かにあった。出会った頃の黒瀬司は穏やかで、彼女の話を楽しそうに聞いてくれる人だった。だが社長としての責務が重くなり、離婚した妻が、自分の友人と親しくしていることを知ってから、彼は「離婚した妻と残してきた子供たち」への未練や「血筋」や「未来の相続」という言葉を、悪気もなく会話の端々に混ぜるようになっていった。まるで真澄自身ではなく、彼の人生計画の一部として彼女たちが存在しているかのようだった。それでも、真澄は彼を愛していた。
今、目の前にある、その優しさが本心から来るものでないと気づきながらも、司の笑顔を見るたびに「まだ修復できる」と自分に言い聞かせてきた。転機は妊娠だった。
子供を身ごもったとわかった日、真澄は震えるほど喜んだ。新しい命は、二人の関係を結び直す糸になると思っていた。だが、その話をする前に、司の口からでてくるのは、二人の未来ではなく、「元の妻との子供たち」の話だけだった。その瞬間、真澄の胸の奥で何かが砕けた。胎内の鼓動を感じる前に、現実の重さだけが覆いかぶさった。仲がうまくいっていなかったのも事実だ。
仕事が忙しいと言っては、家に帰って来ない日が増えた。司は「会社に泊まった」「急な仕事で遠方に行った」などと、その都度言い訳をしていた。同じ家にいても食卓の会話は短く、寝室での距離は遠く、互いの沈黙は気まずさで埋まっていた。真澄が話そうとすると司に掛かってきた電話で遮られ、司が語る未来にはいつも「前の家族のため」が主語だった。だから彼女は決断した。
誰にも相談せず、ひとりで病院の予約を入れ、手術台に上がった。手術前の問診票に署名するとき、彼女は涙も迷いもすでに使い果たしていた。医師には「年齢が年齢なので、次に妊娠できる可能性が、限りなく低くなりますよ」と言われ、看護師には「お相手の男性ではなく、あなたの子供として、よく考えてください」と言われた。しかし真澄には、結婚したいほど愛している、司にも話していない、ある“事情”があった。それには、司の血を引く、自分との子どもを産むことはできなかった。真澄は、「母になるため」ではなく「自分でいるため」に選んだ初めての決断だった。
手術後、鏡に映った自分の顔はひどく青白かったが、心は不思議と静かだった。その静けさの中で、司に向けた手紙を書いた。便箋は一枚。インクは黒。文面は淡々としているのに、書き終えた瞬間、指が震えて止まらなかった。それは未練ではなく、長く抑え込んでいた自分自身の声が身体を通って外にあふれた反動だった。
雨は投函前から降っていた。
冬の雨は重く、あの日と同じ雪に変わりそうだった。だが、真澄は傘をささなかった。濡れた髪の先から滴る雫が、これまでの自分を洗い流してくれているような気さえした。
手紙の一部を、彼女は声に出さず唇だけでなぞる。
―この手紙を投函したら、私はあなたの世界から出ていきます。 責めるつもりも、憎むつもりもありません。 あなたはあなたの人生を、私は私の人生を、生きるだけです。
白い封筒はポストの中でもう濡れない。
だが彼女自身は、濡れたまま立っていた。最後にひとつだけ。 あなたを愛した時間は本物でした。 でも、あなたの愛を待ち続けた私はもういません。 私は自由になります。あなたも、どうかあなた自身のために生きてください。
赤いポストの前で、真澄は小さく息を吸い込んだ。
冷たい空気が肺に刺さる。それでも苦しくはなかった。今の彼女は、未来を誰かに託す人間ではなく、自分で未来を選び直す人間だったからだ。コトン という音は確かに終わりだった。
でも同時に始まりでもあった。さようなら。 雨宮 真澄
彼女はゆっくりと歩き出す。
信号は赤だったが、心はもう青になっていた。 踏み出す足取りは静かだが確固としている。濡れた路面に残る足跡はすぐ雨で消える。それでいい、と真澄は思った。消えるものに、もう縋らない。
残すべきは足跡ではなく、自分の人生そのものなのだから。Nagising ako ng puting kisame ang bumungad sa akin, at alam ko na kung nasaan ako. Maya-maya lang ay bumukas ang pinto at bumasok sina Kylie at kuya Magnus. "Hi, how's your feeling now?" Pagtatanong nito ng makalapit sa akin. Kahit medyo nang hihilo pa ay ngumiti ako."I'm perfectly fine kuya just a little bit dizzy. "Saad ko."It's good to hear that you're ok, nag-alala talaga kami lalo na ako ng malaman naming isinugod ka sa hospital."Saad ni Kylie na halata pa rin ang pag-aalala sa kaniyang mukha.Nginitian ko ito." You don't have to worry about me Ky., I am strong like a lion." Pabirong sabi ko na ikinairap niya."Gaga, kahit may nararamdaman kana puro ka parin biro. And btw tawagan mo ang mommy mo para malaman niyang ok ka lang, naku kanina pa tawag ng tawag iyon kulang nalang eh lumipad papunta dito."Saad ni Kylie sa napapailing.Natawa nalang ako saka nag patulong kay kuya Magnus na makaupo.Nang makaupo na ako ay iniabot sa akin ni kuya Magnus ang cellphone ko at ng hawak ko
{A little Flashbacks} ~6 months efter Jiro leaves Sandra~"Biana is that Sandra? Jiro's wife? Oh is she pregnant?" Tanong ng isa sa kaibigan ni Biana na si Nica.Binalingan ni Biana ng tingin ang babaeng tinutukoy ni Nica at nanlaki ang mga mata ng makitang may kalakihan na ang tiyan nito.No! it can't be! Paano kung anak nila ni Jiro ang dinadala niya? Paano kapag nalaman ito Jiro? Paano ako! " Oh Oh. I'm sure once Jiro find out about the baby he will postpone the annulment." Saad ni Nica sa dalaga."No! It can't be Nicz,hindi pa nga tapos ang annulment nila dahil ayaw niya umattend and now i know why she can't attend.At hindi pwedeng malaman ni Jiro 'to baka maudlot pa ang annulment nila at magkakaroon pa ako ng kaagaw sa kniya." Naiiritang saad ng dalaga."So, what you gonna do now?"Pagtatanong ni Nica sa kaibigan."Let see." Saad ng dalaga at tumayo. Hindi pa man siya nakakahakbang papunta kay Sandra ay natigilan siya at nanlaki ang mga mata ng makitang nagk
{Ang muling pagtatagpo} 6 years Later......."Izer hindi ba at may meeting ka with Miss Menezes?" Pagtatanong sakin ni manang Sonya habang nag pinaghahain ako ng pagkain sa mesa.Bahagya akong napatigil. Hindi ko maintindihan kung bakit palagi na lamang akong napapatigil sa tuwing naririnig ko apelido na yan.It's seems like i hear it before. And I feel something heavy in my chest. Napabunting hininga na lamang ako at nagsalita."Ah yes manang ang totoo nga po hindi dapat ako ang ka-meeting niya kun'di si kuya Magnus. Ang kaso may lalakarin kasi sila ni Kylie ngayon about sa up coming wedding nila." Sabi ko at nagsimula ng kumain.I don't know why but why I'm feeling nervous? Do I know her? Do we meet before?Arggg! sumasakit lang ang ulo ko kapag iniisip at inaalala ko kung sink ba siya at kung bakit nagkakaganito ako.Napahawak ako sa sintido ko ng biglang may kumirot sa ulo ko. Nakita iyon ni manang Sonya kaya agad akong nilapitan at nag-aalalang tinanong ako."Hija ayos ka
"Baby... please don't do this to me! We can fix it! Just please! please don't do this" I beg to him while his packing his things."I'm sorry Sandra... but I can't. I can't spend my life to you anymore. Don't make this hard to us, just let me go." He said without any expression to his face." A-are you leaving me because she's back? Are you going to throw everything we've been through, for the fast four years of our marriage? Just b-because.... just because your first love came back? You're throwing me out because of her? " Pagtatanong ko sa mahinahong boses at habang pinapatatag ang sarili ko na 'wag mag- breakdown sa sagot na maririrnig ko mula sakaniya.Tumigil siya sa pag-iimpake at tumingin sa akin ng deretso na halos ikatumba ko."Yes. Everyone said she's already dead, everyone lied to me. Everyone fool me! I wouldn't marry you if i just known she's still alive. I'm sorry... Sandra I hope you understand." Saad niya. Hindi ko man lang siya nakitaan ng pagsisisi o kahit awa man la












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.