Unang Panauhan Halimbawa นิยาย & เรื่องราว

Taon na halaga ng pinsala. Marami akong na miss na bagay. Ang kanyang unang salita. Ang kanyang unang lakad. Unang araw niya sa paaralan. First time niyang magsabi ng nanay. Na miss ko ang kanyang unang kaarawan at ang mga mula noon. Paano ako makakabawi diyan? Paano?

weird or maybe because this was the first time where i spend a little longer than what i always does. I glance at him again before watching the view outside.Hindi naman gaanong mainit ngayon at kitang kita ko ang pagsayaw ng mga dahon at sanga sa hangin.I can't help but notice the same and familiar happenings outside.I remember the first time i was really out.The feeling of the leaves ,the sun,the wind,the earth.It was so beautiful.Unang beses kong magpunta sa labas at matuklasan ang lahat ng 'yon . It's surreal..its fantastic..and it was real.Unang beses na talagang naramdaman ko ang tuwa hanggang sa kaloob-looban ko.

Dahan dahan naman na tumango si Harold at totoo naman kasi na nabusog nga siya. “Well, masarap din naman talaga ang mga pagkain na ito. At talagang nakakabusog naman din talaga at mura pa ang mga ito,” sagot ni Harold. “Ito talaga ang unang beses na kumain ako sa mga ganitong klase ng kainan kaya pasensya ka na talaga kung medyo nag alangan ako na kumain noong una,” dagdag pa nito.

'Sang saglit ng ubod-tagal Unang halik ng 'yong mahal Isang saglit lang nang matikman Isang saglit lang parang walang hanggan 'Yan ang iyong unang halik...

Parehong mahirap ang sitwasyon ngunit ang pinagkaibahan nito ay dalawang importanteng bagay. Pera at kapangyarhin. Ang mga importanteng bagay na ito ay kailangang aralin ni Lorenzo kung paano gamitin ng tama. Kailangan niyang ma-master ang paggamit ng mga iyon na aangkop sa bawat sitwasyong kakaharapin niya. Kailangan niya pang mas lalong maghanda at magsanay para masigurong kaya niyang protektahan si Lorena sa mundong pagdadalhan niya sa nag-iisang anak.

puna ni Belial habang papalapit, “sayang at hindi ko naituro sa 'yo lahat ng alam ko. Maganda sana kung nasa tabi mo ako nang bitiwan mo ang iyong unang pana.” Pinagmasdan ni Devlin ang maikli nitong balbas. ‘Ah...ganiyan na lang din kaliit ang pasensya ko.’ “Ang unang pana na binitiwan ko'y nakatarak pa rin sa nag-iisang puno ng aming bakuran. Ang ama ko ang naging saksi.”