Novelas y relatos de Unwanted In Tagalog

Nailayo ko ang phone sa tainga ko ng marinig ko ang malakas na sigaw nito. “Are you sure? Hindi ka ba nagbibiro?” Paninigurado nito. “Anong akala mo sakin joker?” Irap ko. “Waaaa! Ang swerte mo girl. Ang balita ko ay maraming nagtangka na mag apply diyan pero hindi nakakapasa. Masyadong mataas ang standard nila.” Napaismid ako. “Anong swerte? Hindi ba dapat malas. Mukhang hindi mapagkakatiwalaan ang ceo no’n.” saad ko.

Yumuko lang ako. Ano ba yan. Akala ko pa naman makukuha agad nila eh, ayoko na sanang magsalita pa dahil sobrang sakit na ng puso ko ngayon pero kinailangan kong durugin pa ito lalo. "Mom, Dad, Tito Oscar, I don't want to marry Gavin again. Ayoko pong ikasal ulit sa lalaking hindi ko naman gusto." I started. Alam kong gulat na gulat ngayon si Gavin dahil sa mga sinasabi ko. But I know I need to do this. Sinubukan kong tatagan ang loob ko sa susunod pang sasabihin.

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na

Ginawa niya iyong pagkakataon para magsalita. "I…left them. Iniwan ko sila sa Manila at nauna akong umuwi dahil hindi ko na kayang paabutin ang isang araw na hindi nalalaman kung bakit malamig ka sa akin. Kung hihintayin ko pa ang bukas, baka mabaliw lang ako roon habang parang tangang nag-aantay ng reply mo na hindi naman dumadating," nababasag ang boses na sambit niya.

"Huwag ka nang ma guilty. Hindi ko hahayaang ganitohin ka nila dahil lamang ayaw sa iyo ng asawa ko." Naluha si Lily habang nakangiti. "Thank you so much, buong buhay ko ay ngayon lang may nagmalasakit na isang lalaki." "Alam mong parang kapatid na rin ang turing ko sa iyo at ang mama no ang nag alaga sa akin noon."

Tumango si Shaun at unang sumagot, "Oo, kakalabas lang namin mula sa tindahan matapos kumain ng ice cream." "At ang una ninyong naging reaksyon ay..." "Siyempre, magtago." Sagot ni Shaun na parang karaniwan lang. May ngiti sa mukha ng kapitan, ngunit may pagsusuri sa kanyang mga mata, "Kapag nakarinig ang karamihan ng ingay, ang una nilang ginagawa ay hanapin ang pinagmulan nito at mag usisa , hindi magtago, tama? O agad mo bang naisip na putok ng baril iyon?"

"Ate naman, I needed this diba? See? I'm okay now, namiss ko kayo!" "Sus! Namiss daw pero ang tagal umuwi! Kung saan-saan ka nga nag travel, nakita ko sa I* mo. It seems that you had fun and you look better now" "Yes ate, nag enjoy naman ako at kahit papaano, mas okay na ako, hindi man totally nakapag move on pero masaya na ako ngayon. I still miss my child every now and then, hindi na yata ako makaka move on"

Wakas The Wedding Parang gusto kong maiyak na matawa sa sinabi niya. Muli kong binalik ang tuon sa gandan nang City dahil wala akong maapuhap na Isagot. "Bukas pakakasalan kita, gusto kong makasiguro na hindi mo na ako muling iiwan, na hindi kana muli pang makakatakas sakin." Napalunok ako ng sunod-sunod sa aking narinig.

Pinunasan ko iyon gamit ang kanang hinlalaki ko at hinalikan sa noo at muling tinitigan. "Sshhh. Don't cry, baby. Mahal na mahal kita. Hindi ko na alam ang gagawin ko kung sakaling mawala ka pa sakin. Hindi ko alam kung saang mental facility ako hahagilapin kapag nagkataon."