Pick Up Lines Using Math 소설 & 이야기

Pacute nitong usal kaya minadali kong idustpan ang kalat sa sahig saka ako pumunta ng kusina upang ipagtimpla siya ng buhay niya. "Seven is to four. Ilang beses ko na 'tong narinig... parang formula sa chemistry. Kaya ko 'to. I mean, lalaki ako. Marunong ako sa numbers-di ba?" Pakikipag-usap ko sa sarili ko habang binubuksan ang lalagyan ng gatas ni Cleo na nakasilid sa ibabaw ng fridge.

Malaki ang nguso kong nag-iwas ng tingin sa napakagwapo niyang mukha,bakit ba Kasi Ang gwapo hindi ko tuloy matanggal ang tingin ko sa kaniya "this one should stay beside the 3 para makuha mo Ang tamang solution at answer" andami niyang sinasabi pero wala talagang tumatatak sa isip ko Lalo na ng lumapit siya sa tabi ko para mas maturuan pa ako,halos makalapit na Ang mukha namin at doon na nga amk nahipnatismo Kung ganito lang naman kagwapo ang magtuturo sa math ko pwes hindi ako aabsent

Basta nakakausap ko lang siya kapag ang pag-uusapan ay may kinalaman sa school matter at academics. "Ahh, sa totoo lang ay hindi ko na matandaan 'yung mga sagot ko sa Accounting Yumi. Alam mo namang bobo ako sa Math hindi ba?" Medyo nahihiya kong tugon sa kanya habang nakakamot sa ulo. Hindi ko naman kasi idedeny na mahina ako pagdating sa mga computations na iyan. Basta may mga number at find the x and y na ang problem ay hirap akong intindihin.

"Easy for you to say it. You eat numbers all day. Anong malay ko ba sa mga X, Ys and Zs na 'yan? Kapag nakikita ko na ang mga iyon, nahihilo ako. Feeling ko lalagnatin ako. At saka sabi sa akin ni Papa. Mag-aral ata magtapos. Wala sa nabanggit na dapat kong i-ace ang mga grado ko." Pumalatak ito. "Nasa utak mo lang iyan. Math is easy. Mas complex pa ako, but you get me. That makes you a genius, Bree." Kung hindi ako nakahawak sa edge ng desk ko baka bumagsak na ako sa sahig. Parang baliw na bumukas-sara ang bibig ko. Hindi ko alam kung kinikilig ba ako, nagulat or both? Did Lev just throw some pick up lines at me?

Hindi ba siya nauubusan ng pick-up line? “Ano 'to, free consultation?” sarkastikong tanong ko habang nakapamewang. Ngumisi lang siya habang patuloy pa ring niyayakap ‘yung unan ko, parang sariling bahay lang talaga niya ‘to. “Gusto ko lang naman na safe ka, sweetheart. Baka isang araw gumuho ‘tong kisame sa hallway mo tapos matamaan ka—ayoko no’n.”

Wala lang, share ko lang. I then proceeded to rest my right elbow atop my armchair as I placed my chin on my palm while all at the same time, smirking at him. “You know what, we're parallel lines that will never ever intersect.” Napaamang siya sa narinig mula sa akin. Buong akala niya siguro ay siya lang ang may alam sa Math ha. Well, aminado naman akong bobo nga ako pero hindi ako magpapatalo sa mga katulad niya lalo na kung ang cheap naman ng mga nalalaman nilang pick-up lines. Sorry na lang siya kasi A++ ako — A++itude. As the saying goes, “Daig ng ma-attitude ang matalino.”

Hinabol ko pa ‘yon pero hindi ko na naabutan. I called her number for so many times already, but she kept on declining my calls until she turned her cell phone off. Ang daming mga tanong ang iniwan niya sa isipan ko and all of them were intentionally unanswered! Hindi iyon kasing-dali ng mga Math problem na sisiw lang para sa’kin. Napakahirap niyang i-solve! She left me without any formulas and I couldn’t even manipulate one at this moment, dahil sa gulo ng utak ko! Kahapon lang ay ang saya pa namin, tapos ganito na ngayon?

Samantalang siya naman ay parang tuod lang na napatulala sa mga numbers na nasa harapan niya. Anong gagawin ko sa mga 'to? Wala siyang ibang nagawa kundi kausapin na lang sa isip niya ang mga numbers na nasa whiteboard. Kulang na lang ay matunaw ito sa katitig niya. Samantalang ang mga kasama niya sa harapan ay marami nang naisusulat samantalang siya naman ay kung ano-anong mga shapes ang dinarawing niya sa whiteboard. Mapa-heart, mapa-happy face o kung ano-ano pa. Pagkatapos ay buburahin niya rin ito gamit ang kamay niya. Problemadong napatingin na lang sa kaniya ang Math teacher niya at napailing iling na lang.

Napalunok ako ng wala sa oras, sino ba naman ang hindi when she have that look na super intimidating tapos ang suot pa niya na pencil skirt gives her more vibes on her Beauty. "Kapag wala pong math ma'am ay walang pong date, walang pera, walang kilometers, meters and etc measurements. Mahalaga po ang math para masukat kung ilang araw na na naging kayo." Proud kung sagot. Hindi naman ako nagpapatawa pero yun talaga ang sagot ko, sinamahan ko lang ng joke para naman mabawasan ang tension ng buong klase.

Suot ang pamatay na ngiti nito ay namumungay ang mga matang tiningnan siya nito habang nakasampay ang dalawang braso sa ibabaw ng sandalan ng upuan nito at ang mga paa ay nakaunat sa harapan nito. Kulang na lang ay mahiga ito at ipagpatuloy ang naunsiyaming pagtulog. “Hindi ko naman po kailangang malaman ang lahat ng mathematical equations na itinuturo n’yo, Ma’am. I can be a good businessman even without learning those mind boggling solutions,”