Uy, eto ang tipo ng katanungan na nagpapainit ng puso ko. Sa totoo lang, unang iniimbitahan ko palagi ay yung taong pinaka-komportable kausap ko—hindi yung palaging nagpapatawa lang, kundi yung marunong makinig kapag may irit, at marunong magpakalma kapag sabog ang araw. Mas gusto ko mag-kape kasama yung taong may malalalim na tanong at hindi natatakot magbahagi ng weird na opinyon tungkol sa paborito nating anime o libro. Madalas nag-uumpisa kami sa simpleng kwentuhan tungkol sa kung ano ang bago sa buhay, tapos lalalim na, at bago namin mapansin ay tatlong tasa na ang nauubos namin.
Isang beses, nag-imbita ako ng kaibigang matagal hindi nakakita dahil pareho kaming busy. Yung vibe niya—walang pag-uurong at laging sincere—ang dahilan kung bakit mas okay magka-kape sa kanya kaysa sa kahit sino. Para sa akin, hindi sukatan kung gaano ka-close kayo base sa dami ng years ng pagkakakilala; kundi kung gaano kadaling maging totoo sa tao. Kaya kapag may nagsasabi ng 'kape tayo,' unang naiisip ko agad yung taong iyon: comfort, honesty, at konting kalokohan para mas masarap ang kwentuhan.