Worthless In Tagalog Novels & Stories

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Hindi nga sana mahirap ang buhay namin ngayon kung matino lang siya… hindi sana kami minamaliit ng mga kamag-anak ni nanay at kung sino pa, kung maayos lang siya— kung 'di lang ito mabisyo, kung sana ay hindi lang siya sugarol… Isinara ko ang pinto ng kwarto, nang maramdaman ko ang pagbabantang pagbagsak ng luha mula sa aking mga mata. Tahimik akong bumalik sa higaan. Dama ko ang pagbigat ng aking dibdib. Natakot ako na baka mapansin ako ni tatay, at kung ano pang masakit na salita ang marinig ko mula sa kanya. “I am worthless… sa mga mata niya, wala akong kwenta.”

depensa ko "That's bullshit! Mahal mo siya pero ikaw mahal ka ba niya? Tingnan mo nga 'yang sarili mo Jewel, you're better than this. Wake up! Walang gamot sa katangahan. Tulungan mo ang sarili mo bago ka pa tuluyang masira." ramdam kung nagpipigil ito base sa kamay nitong nakakuyom Natahimik ako sa sinabi niya, walang gustong lumabas na mga salita sa bibig ko. Naiyak na lang ako, agad niya naman akong dinaluhan at niyakap.

I don’t care about any underground world, I just don’t even know if there’s one here. 森林 - Forest 凯思 - Keith 珍 / 眞 - Jin "Hahanap tayo," wika niya parehas kami nabaling ang tingin ng may magsalita sa tabi namin. "Nugulang yaegihaneun geoya? Daleun salamhago yaegihaneun geo aniya?" wika ng taong hindi ko inaasahang lalapitan ako. (Who are you talking to? You’re not talking to anyone else.)

"Then yes-I mean...no. I can buy a lot of shops though kaya walang kwenta." "Kung ganoon...magiging sapat na ba ang pagmamahal ko sayo?" Pinunasan ko siya ng pilik mata. Siya scoffed. "Hindi, alam ko na. Sabihin mo na lang sa wikang Filipino para magkaroon ng challenge. At tsaka, alam kong nakalimutan mo na..." Nakangiting sabi niya. sabi, "Hindi mo kaya, di ba?"

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

madiin na wika ko Sapo sapo niya naman ang kanyang pisngi dahil sa lakas ng pagkakasampal ko sa kanya at mykhang hindi niya nagustuhan kung paano ko siya sagutin. "Don't forget that you are working in my aunt resturant woman! I'm a VIP here you should respect me!" madilim ang mukha nito "If you want someone's respect then give it to them first! Kung ayaw mong mabastos huwag ka ding bastos." kako

Wala akong alam sa pag-ibig, pero nakababaliw pala talaga ito, to the point na maski sarili mo ay patay na patay na sa oras na saktan ka ng taong iniingatan at minamahal mo. "Ginamit lang naman kita para sa pera. Yeah! I just used you to have our money back. Tutal kayo naman ang may kasalanan ng lahat kung bakit naghihirap ang pamilya namin 'di ba? Damn this life! Fuck that love!"

"Waltermart." Agad naman kaming natawa sa sinabi ni Kuya James. "Oh mga gago bakit? Ang mahalaga, may gano'n na lugar hmp. Judger kayo hays." Wala na kaming nagawa kung hindi ang tanggapin na lamang ito. "Yung isa nga Wa, Ghana eh. Malay ko ba kung merong gano'n! Gawa gawa ka lang yata Kuya Lance eh." Patuloy pang reklamo neto. "Kahit search mo pa ngayon. Dami mong reklamo bilisan niyo na nagagalit si Leia."