Uppercase In Password Novels & Stories

pag-angal niya. “Password. I need a password para tumigil,” pabulong na sabi nito habang patuloy na pinadadaanan ng kanyang labi at mainit na hininga ang batok ng asawa. “Please,” ani Kara na halos mamilipit na sa nararamdamang pagtayo ng mga buhok sa katawan. “Wrong,” maiksing sagot ni Marco. Humagikgik ang babae. “Ano ba dapat?”

tanong niya kay Argus na buhos sa laptop. Nag-angat ng tingin ang lalaki. "Nilagyan ko lang iyan ng security frame, mahina ang password mo. Diyan naka-store ang data mo sa R&D project, di ba?" "Oo, ano'ng dapat kong i-enter?" Umusod siya papalapit sa lalaki. "Isagad mo, Argus, uppercase and no space." "Ano?" bulalas niyang umusok ang mga pisngi.

"Paano ako makakasigurong mag se-send ka?" "You're naked at nakapatong na sa'kin, wala ka bang balak na pumayag ngayon?" Naka ngising sabi niya "Well.." "Mahal pati ang katawan ko." "Name your price." "1 million." "No problem." Kalmadong sabi niya saka may dinukot sa bulsa niya "Here." Aniya sabay abot ng isang Card, "The password is 1254, asahan mong yan ang perang kailangan mo."

New favebook naman ito kaya binuksan niya ang message. [12252000 is your condo’s password. This is Joshua, don’t worry I won’t bother you anymore.] basa niya sa message. Mabilis niyang blinock ang user account saka nagdeactivate ng favebook dahil sa takot. Ayaw pa rin niyang magtiwala dahil baka pain lang ito ni Joshua. Paano kung pumunta siya sa condo niya tapos nandun pala si Joshua? Hindi na siya maniniwala sa mga patibong ni Joshua.

"Thank you, Moya lyubov'. The password is 382563." Namilog ang mata ni Freya ng marinig ang password nito, "your password is 'fuck me'?.." namumulang pagkukumpirma ng dalaga at kindat naman ang naging sagot ng binata. Namumula ang pisnging iniwan ng dalaga ang binata na nasa loob ng kulungan at lumabas saglit upang tawagan ang pinsan nito gaya ng utos ni Creed. Hindi naging mahirap na hanapin ang number ng pinsan ni Creed dahil apat lang ang naka save sa phone book ng binata at lahat naman ay may pangalan.

“0101.” Napaangat na ang mata ni Gavin sa sagot ni Bethany, biglang naging curious sa meaning ng password nito. Si Albert naman ay lihim na natawa dahil monthsarry nila ang date sa password nito. Mabilis na nilog-in ni Gavin ang e-wallet account ni Bethany sa app na naka-auto log in sa cellphone upang ipasa ang laman sa kanyang account. Ganun pakialamanin ang abugadong suplado. “Thanie, 8,000 lang pala ang pera mo dito. Kulang ka pa ng 4,600 para buong mabayaran mo ako.” tahasang saad ni Gavin doon.

“Eh bakit kasi password na madaling hulaan ang nilagay mo?” His password was easy. Numbers like 0209. Kahit siya mismo ay hindi alam kung anong ibig sabihin non. Hindi niya naman birthday ‘yon. Nor was it any special anniversary. Tahimik na naglakad si Rage papunta sa pinto at pinalitan ang password. Napatigil si Secretary Cath. “You’re really going to guard against me now?” Rage didn’t bother responding to that question. “Get to the point.”

"Paano mo nalaman ang password ng computer ko?" "Hindi ko alam." Agad na tumanggi si Madeline. "Nanghula lang ako. Madalas kasi, ginagamit ng mga lalaki ang birthday ng pinakamamahal nila bilang password. Kaya, sinubukan ko ang birthday ni Mrs. Whitman." Pagkatapos marinig ni Jeremy ang paliwanag ni Madeline, tumango siya na para bang malalim ang iniisip niya.

sabi ko at ibabalik na sana pero hindi niya tinanggap ito. "The password is 09-11-1996," mahinang sabi niya. Saglit akong natigilan pero agad ding nakabawi. Itinype ko 'yon at mabilis namang bumukas. I don't want to assume but, His password is my birthday. Nevermind. You're assuming, Emma.

Hindi kanya nag email account na iyon, hindi niya malalaman ang laman nito hanggat hindi naibabalik sa kanya ang phone. Pinagawa siya ng password na medyo mahirap, pero kayang hulaan ng mga kaibigan niya kung pag-iisipan ng mabuti. Kaya, ang ginamit niyang password ay ang account na ginagamit nila noon pag naglalro sila ng video games.