Romans & histoires Oliver Sayo Lang Ako

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Ininom ni Oliver ang alak, saka pinasadahan siya ng tingin mula ulo hanggang paa na tila ba sabik na itong magawa ang gusto sa kaniya. "I've waited for so long just for this moment, Gianna and finally, you'll be mine." Mas sumilay ang ngiti ng tagumpay sa mga labi nito habang nagpupuyos siya sa galit sa kaniyang loob. Pumikit siya saglit para humugot ng lakas ng loob. Nag-angat siya ng tingin kay Oliver. "I-ibi...ibibigay ko sa iyo ang sarili ko pero sisiguraduhin mong mapapalaya mo si daddy," kondisyon niya.

Napabuntong-hininga siya at bahagyang napaiwas ng tingin. “Olive…” mahina niyang sabi, this time may halong pagod. “Sinabi ni Luna sa akin na gusto mo ang Kuya Aragon mo kaya nagagawa mo ang mga bagay na ganito. Please Olive, ayoko masira ka nang dahil sa pagmamahal na ‘yan. Parang may kung anong bumagsak sa dibdib ko. Masakit. Sobrang sakit. “Alam ko po…” sagot ko, nanginginig. “I know… pero totoo po ‘to. I’m telling you the truth.”

mahinahon niyang sabi. Tumango si Nancy. “Ayoko sanang manggulo. Pero... gusto ko lang sanang kausapin ka. Hindi si Jacob. Ikaw.”

Nicole Narinig niya ang pag-aaway ng mga magulang nang lumabas siya ng kwarto. "May sakit ka na nga, uminom ka pa kagabi. Tigas din ng ulo mo," panenermon ni mama kay papa. Hindi umimik si papa pero ihint na ito sa pag-ubo. "Alam mo naman na nangako ako na magpapainom ako dahil sa paghakot ni pareng Florie sa buhangin kahapon."

Iling n sagot ko dito. Rinig ko ang mahinang pagtawa nito." Ganon lang talaga ang isang yon, hirap siyang mag-express ng sarili kaya pagpasensyahan mo na. " Nakangusong hindi naman na ako sumagot dahil wala din naman akong magagawa kung hindi magpasensya. Nagboyfriend ako ng topakin e.

KO Ang akin ulo para mawala ang alala nang nakaraan pilit KO kinakalimutan? "At Ang kaibigan na masasabi mo Yun handa makinig at samahan Ka SA lungkot at saya,. Hindi Ka iiwan kahit ano mangyari! Hindi Ka hihilahin pababa at sabay kayo aangat kahit mapag iwanan Ka handa Kang hintayin Kung sakali malayo na sila. Babalik parin sila upang hilahin Ka pataas, namiss ko na mga friend ko bukod Kay Belyn, at Rina Meron pa ako MGA friends marami sila pero Hindi KO na ISA isahin, alam na nila Kung sino sila Kaya Mahal KO Ang MGA Yun!"

kinikilig na sabi ni Olivia. "Wala pa kayong isang taon nawala rito sa Pontevedra pero pakiramdam ko ang daming nabago sa buhay niyo sa Manila." Halos isang oras kaming nagkwentuhan. Tinanong nila kung ano-ano ang mga ginagawa namin sa Manila. Kinwento ko naman sa kanila kung paanong nakuha si Rei bilang model. Pati ang iilang gala namin sa New York ay inalam nila. Kung hindi lang ako tinawag ni Mama, hindi kami matatapos. Mabuti naman at pinakawalan nila ako.

Mishon POV Habang wala pa akong ibang pinagkakaabalahan, sinimulan ko na agad ang plano ko. Hindi ko hahayaang makatakas ang lalaking iyon—si Oliver—na hindi ko pa alam kung anong surname. Pero isang bagay ang sigurado ako. Filipino siya. At mukhang sanay na sanay siyang magpaikot ng mga mayayamang ginang.

Baka nga sa susunod na araw, linggo, buwan o taon ay bihira na lang din silang magkikita. "Oliver ang pangalan niya," wala sa loob niyang sabi. Sigurado naman kasing si Oliver ang tinutukoy nito. Ayaw man niyang manggamit ng ibang tao pero tama rin si Oliver ng sabihin nitong magagamit niya ito pananggalang kay GB. "Damn!" bulalas ni GB.