Uri Ng Pag Ibig นิยาย & เรื่องราว

Ngunit sinubukan ulit niayng magpaliwanag. “Wala po kaming masamang intensiyon sa aming pagparito. Magbabayad po kami para sa aming tutulugan, maging ang aming mga kakainin sa lugar ninyo. Pati ang serbisyong inyong ibibigay ay handa kaming magbayad. Patuluyin niyo lamang kami at ng kami ay makapamahinga maski sandali lamang.” Tuloy niya. Maya- maya pa ay may isang matandang lalaki ang sumagot.

ani ni Peted kung saan itinago ni Uno si Manuela sa likuran niya. "I came here to pay the fucking sum of Mr. Ibañez debt, fiftheen million you said, right?" ani ni Uno na sinensyasan si Santi na agad nilabas ang dala nitong tseke. "Handa kang magbayad ng malaking halaga para bayaran ang utang na hindi naman sayo, Mr. Urquio?"ani ni Mr. Napoleon.

“Hindi mo pa ako nababayaran nang maayos.” Ha?! Ano ‘yung kagabi?! “A-Akala ko—kagabi…” Ngumisi si Damian. “Kagabi ay parusa. Dahil tumigil ka sa pagmamasahe at puro ka kalokohan.” Unbelievable. Nagpanggap kang tulog?! “Binigyan ko pa nga ang tatay mo ng espesyal na regalo kagabi. Ngayon, ikaw naman ang magpasalamat.”

Tinitigan niya ang kanyang mga magulang hindi bilang isang anak, kundi para bang sila ang kanyang pinakamatitinding kaaway. Nakatayo si Benigno na nanginginig, mahigpit na hawak ang kanyang telepono. Sa screen nito ay nagniningning ang isang nakakasilaw na Headline News: “Pakawalang CEO ng Legazpi group, namataang nakikiparty sa isang night club kasama ang isang baguhang starlet!”

Nagdilim ang mukha ni Christian, malamig at mariin ang pagtitig sa kanyang misis. ‘’Sheila, huwag mong isukat ang kakayanan ng isang tao base lamang sa kitid ng utak na mayroon ka! Hindi lahat kagaya mo na mababa ang pananaw!’’

"Napakalaking halaga na." "Napakalaking halaga? Sabihin mo sa akin kung magkano talaga ang eksaktong numero niyan." "Napakalaki talaga." Napangiti na lang nang pilit si Bajeck, at piniling huwag nang magtanong pa, habang nag-iisip na lang ng sarili niyang tantya sa loob ng kanyang utak. Ang mga kamag-anak at kasosyo sa negosyo ng mga Mercadejas ay ang mga pinakamayamang tao sa buong Cebu, ang pinakamababang regalo mula sa kanila ay nagkakahalaga ng anim na numero, at para sa mga malapit na kamag-anak, pitong numero ang karaniwang binibigay nila. Ang kabuuang pera na makukuha sa lamesa na ito ay madaling aabot sa milyong-milyon—o pwedeng umabot pa sa sampung milyon.

"Talaga? hindi ba nakakahiya? Kahit 50k, pwede na. Ano, mapapahiram mo ako ng ganung kalaki?" "Luh, ang laki naman pala. Wala akong ganun. Hanggang 5k lang ang pwedeng ipahiram ko sa 'yo. Sa isang kundisyon. Sasama ka mamaya." Para kay Mariya ay malaking tulong na rin ang limang libo pang kain at pambayad ng kuryente at tubig. Kaso problema pa rin niya ang bayad sa upa. Sobrang sakit na ng ulo niya sa kakaisip ng paraan kung paano pa kikita ng pera pero sa ngayon, tinanggap niya muna ang alok ng kaibigan.

“Cheap house? No! For sure pupunta si Lola doon kaya kailangan na presentable. Saka bakit na nagrereklamo? Ako naman ang magbabayad diyan.” Toni’s face fell. Bakit ba parang hindi nasusunod ang gusto niya sa kontrata nila? “But…but I didnt ask for this. I dont need mansion, or condo or something so extravagant. Gusto ko ng Pag-IBIG…” “Walang Pag-IBIG,” mahinahin na sabi ni GB. Tumayo ito. And he took a step closer to her. “I want to give you the best. Maganda ang townhouse diyan. Two rooms din iyan. It's designed for heavy load din sa taas kaya pwede kang maglagay ng maraming libro doon. Trust me, this is worth it.”

Hindi niya akalaing darating ang panahon ay paniguradong magkakaharap din sila nito. Hindi man artista ang mga Del Fuego at Montenegro pero dinaig pa ng mga pamilyang ito ang mga celebrities. Lalo na at nangunguna ito sa mga sikat na mga tv shows, patungkol sa mga negosyo ng mga ito na kasalukuyang lumalago at nag-expand na rin sa buong Asya. Which is nakakatulong ang mga businesses ng mga ito para umunlad ang bansang Pilipinas, para sa ekonomiya ng bansa. "Really, hindi kaya't baka maabala lang natin siya?" nahihiyang sagot niya kay Micah.

Panaginip Phyton's pov Maaga kong tinapos ang office hours ko upang makipag kita kina architect Alonzo at engineer Roman para sa ipapatayo kong rest house sa probinsiya -Nueva Viscaya kong saan ang lupain na binili ko kay Mr.Castro.