Uri Ng Pag Ibig の小説・ストーリー

Carina's POV Pagkatapos bayaran ni Raya ang humigit kumulang 10,000 rub, umalis na siya habang patago akong tinatawanan at inaasar. 'Utang niyo saakin ng gwapo mong amo yan ah, pwede niyong bayaran sa pamamagitan ng pagkikiss sa harapan ko.' Pabulong pa niya saka sumakay sa inorder niyang sasakyan. Buti nalang daw at malapit lang pinuntahan ng amo niya sa amin kaya mabilis siyang nakarating dito. Kaya bilang pasasalamat, pinangako ko nalang sa kanya na uuwi kami ng Pilipinas sa kanyang birthday. Andon kasi ang kanyang Amerikanong boyfriend. Isang air force na nadestino doon.

“Hindi mo pa ako nababayaran nang maayos.” Ha?! Ano ‘yung kagabi?! “A-Akala ko—kagabi…” Ngumisi si Damian. “Kagabi ay parusa. Dahil tumigil ka sa pagmamasahe at puro ka kalokohan.” Unbelievable. Nagpanggap kang tulog?! “Binigyan ko pa nga ang tatay mo ng espesyal na regalo kagabi. Ngayon, ikaw naman ang magpasalamat.”

Tinitigan niya ang kanyang mga magulang hindi bilang isang anak, kundi para bang sila ang kanyang pinakamatitinding kaaway. Nakatayo si Benigno na nanginginig, mahigpit na hawak ang kanyang telepono. Sa screen nito ay nagniningning ang isang nakakasilaw na Headline News: “Pakawalang CEO ng Legazpi group, namataang nakikiparty sa isang night club kasama ang isang baguhang starlet!”

"Napakalaking halaga na." "Napakalaking halaga? Sabihin mo sa akin kung magkano talaga ang eksaktong numero niyan." "Napakalaki talaga." Napangiti na lang nang pilit si Bajeck, at piniling huwag nang magtanong pa, habang nag-iisip na lang ng sarili niyang tantya sa loob ng kanyang utak. Ang mga kamag-anak at kasosyo sa negosyo ng mga Mercadejas ay ang mga pinakamayamang tao sa buong Cebu, ang pinakamababang regalo mula sa kanila ay nagkakahalaga ng anim na numero, at para sa mga malapit na kamag-anak, pitong numero ang karaniwang binibigay nila. Ang kabuuang pera na makukuha sa lamesa na ito ay madaling aabot sa milyong-milyon—o pwedeng umabot pa sa sampung milyon.

"Talaga? hindi ba nakakahiya? Kahit 50k, pwede na. Ano, mapapahiram mo ako ng ganung kalaki?" "Luh, ang laki naman pala. Wala akong ganun. Hanggang 5k lang ang pwedeng ipahiram ko sa 'yo. Sa isang kundisyon. Sasama ka mamaya." Para kay Mariya ay malaking tulong na rin ang limang libo pang kain at pambayad ng kuryente at tubig. Kaso problema pa rin niya ang bayad sa upa. Sobrang sakit na ng ulo niya sa kakaisip ng paraan kung paano pa kikita ng pera pero sa ngayon, tinanggap niya muna ang alok ng kaibigan.

sagot ng abogado. "Napakabusilak ng puso ng batang iyon, kung hindi dahil sa ginawa niya malamang hindi ko na napaabut ang tulong sa mga batang may cancer. Salamat sa Dios at dinugtungan pa niya ang buhay ko, kaybuti ng Dios, Atty. Portalez, kaya bilang ganti, sa kanya ko ipamamana ang lahat ng meron ako," nakangiti ang mayamang bilyonaryo. "Napaka-swerte niya sir, kailan po kayo makipagkita sa inyong tagapag-mana?" masiglang tanong ni Atty. Portalez.

Panaginip Phyton's pov Maaga kong tinapos ang office hours ko upang makipag kita kina architect Alonzo at engineer Roman para sa ipapatayo kong rest house sa probinsiya -Nueva Viscaya kong saan ang lupain na binili ko kay Mr.Castro.

Hindi ko maiwasang mainis sa kaniya! "Hindi mo dapat pinapairal ang konsensya mo dito! Oo, mabait si Jarred pero hindi sapat ang sahod mo para tustusan ang pangangailangan niyo, diba? 50,000 ang ibibigay ko sayo. Apat na buwan mong sasahurin yan. Tandaan mo, kapag pumalpak ka dito ako ang makakalaban mo!" naiinis kong saad. Aba! Hindi siya pwedeng umatras ngayon! Bukas na namin gagawin ang plano!

Pati na ng taong bayan dahil sa 10 milyon pesos na pabuya. "ang laki naman ng pabuya na ibibigay nila, siguradong magkakandarapa ang mga tao para sa halagang iyan. Sa buong buhay ko hindi pa ako nakakakita ng ganyang kalaking pera. Ma! anong plano mo ngayon? pano ka makakabalik ng Negros, pano si Papa baka naman pati sila Tiya Pasing ay ituro din kayo dahil sa reward sa ulo niyo." nag-aalalang tanong ni Ate Charlotte.

dagdag pa nito "Goodluck beshy - im sure kakabahan ang ibang mag aapply dahil pag pasok mo palang sa pinto ay tiyak ko na tanggap kana , pambobola pa sakin ni pat. maiiwan kasi ito kasama si nana . tutulungan nya itong mag giling ng kakao para maideliver sa bayan. ng makarating kami sa lugar kung san mag aapply ay naalala ko ang katapat nitong convenience store.